Pſalmus lxxxv

qui frequenti culpa delinquimꝰ Magnā quidē voce ille clamat ad dn̄m. qͥqͣꝫuis linguā taceat. bonis tn̄ oꝑbusꝑſeuerāter exclamat Cletifica aīaꝫ ſerui tui Hie. a tribulatiōibꝰ pn̄tibusmeſtaꝫ lqm̄ ad te dn̄e aīam meā leuaui. Ni. per deuotam orōeꝫ: que ẜmDamaſcenū̄: eſt eleuatio mētis ī deū:Au. Ammonemur eī cor noſtꝝ leuare in deuꝫ ne putreſcat ī terra Et vn̄inquis hoc poſſū; qui funes? que machine vel ſcale. Audi. gradꝰ affectusſunt: iter tuū voluntas tua ē Amādoaſcendis. negligēdo deſcēdis. Stansin terra: in celo es ſi diligas deū. Nōenim ſic leuatur cor quō leuat̉ corpꝰ.Corpꝰ vt leuet̉ mutat locum. Cor vtleuetur voluntatem mutat. Quocūqꝫeī conuerterit ſe cor iuſti in terrenisrebus amaritudinē inuenit. ⁊ vndedulceſcat non hꝫ: niſi ſe leuet ad deū.m̄ tu dn̄e ſuauis. Caſſqꝛ pꝰ amaritudinē huius mūdi dulcis es ad terecurrentibꝰ l ⁊ mitis qꝛ diu ſuſtīespeccatores (⁊ multe mīe. l. i. copioſes in mīalomībus inuocātibus te.Hie. Qm̄ his qui te puro corde iuocāt. mitem te prebes: copioſaꝫ mīameis īdulges Huribꝰ ꝑcipe dn̄e orōeꝫmeā. Nic. loquit̉ de deo ad modumhomīs: qui inclinat aureꝫ ſuā ad illd̓qͦd vult audirel ⁊ intēde voci dep̄catiōis mee. Idādo mihi effectum orōismee Aug. Oratio tua ad deū. locutioeſt. Qn̄ legis. d̓s tibi loquit̉ Quandooras: deo loqueris Quādo vanas noxias et ſuꝑfluas in orōe intermiſcescogitationes: iniuria eſt eius cū quoloqui inceperas Sꝫ quid? Deſpendūē gͦ de genere hūano: ⁊ dicendi iā addānationem pertinere oēm homineꝫcui ſurrepſerit aliquā cogitatio orāti.⁊ interruperit orōem ip̄ius. Si hocdixerimus fratres: quę ſpes remanetnō video Puta dicere deum Quoti

enſcunqꝫ ante me ſtetiſti tanta vanaet ſuperflua cogitaſti: ⁊ vix mihi ſtabilem et fixam oroem̄ feciſti: reſponde.Tu autem domīe ſuauis es et mitiatolerās me Ex egritudine de fluo. cura me et ſtabo. da vires firmas ⁊ firmus cro Reſpondeat̉ deus et dicat.Si vis vt ꝑcipiā ⁊ figā ī auribꝰ meisorōneꝫ meaꝫ: ꝑcipe ⁊ fige ī corde tuolegem meam Sequit̉ In die tribulationis mee .ſ. i. in toto tempore huiius vite que plēa ē miſerijs l clamauiad te MHug. Et hoc ſecure fecil̓ qͥa.multotiens Eex audiſti me qͥ es adiutor in tribulatiōibus Et bene potesme iuuādo exaudire. quia Nonē ſimilis tui in dijs domīe: ⁊ non ē ẜᵐ epera tua. Hīe Nō reperit̉ ī ſimilacris gētium qui ſic poſſit vt tu operari Nic. Sequit̉ ꝓphetia de cōnerſione gentium Omnes gentes quaſcunqꝫ feciſti. l. .i. multi ex omnibꝰ gentibus per figuram hyꝑbole. Hug. lvenient. per fidem l⁊ adorabūt corāte domīe ⁊ glorificabūt. l.i. glorioſump̄dicabunt lnomē tuūſvidelꝫ chr̄ianum Qm̄ magnus es tu lin potētia⁊ faciens mirabilia in actu q̄ nēopōt operari. Caẜ. Quis enī vt ip̄e celum terrāqꝫ vel oīa que ī eis ſūt momē tanea poſſit caleritate ꝑficere: auteorum exiſtētias ꝯtinē. Itu es d̓s ſolus qui hec omīa facis Ni. Allegationibus ꝓ exauditiōe petitionis ſuedecurſis: conſequent̓ format petitionē ſuam dicēs Heduc me dn̄e ī viatua l .ſ. fidei et moꝝ ſiue mādatoꝝ tuoꝝ ( ⁊ ingrediar ī veritate tua I. i. ī veritate vite a te tradita in lege. ꝙꝛ alit̓ingredi nō poſſem: niſi ꝑ te ductorē.Aug. Quomodo deducit ſemꝑ monendo: ſemper donādo tibi manumtuā .i. auxiliū tuū. Hug. Cletetur cormeū ſī te ductoreꝫ dum ſpe preguſtatpernnitatem Sꝫ qꝛ dum adhuc c̓ ho