Pſalmus lxxxiiij

munē Et ſuper ſanctos ſuos. quantum ad maiores .ſ. et doctores et deiminiſtros. de quibus multi credider̄tin chr̄m. ſicut dicit̉ Io. xij. et in eos qͥcōuertunt̉ ad cor.l. i. veracit̓ ⁊ ex corde ꝯuertūt̉ ad chr̄ꝫ. qͦd dr̄ ꝓpt̓ gētiles.qͥ relicta gētilitate fideꝫ catholicā ſuſceper̄t deuote Unde trāſlatio hebraica hꝫ. ⁊ nō ꝯuertent̉ ad ſtulticiam .i.idolatriā que eſt maxima ſtulticia .ſ.attribuere creature deitatem Terūtamē ꝓpe timentes eum ſalutare ip̄iꝰſqͣi dicat licet ſuꝑ oēs loquet̉ paceꝫ:tamē lſalutare ip̄iꝰ l. i. ſaluatio que ꝑip̄m ē. et his ꝓpe qui timēt eum perſeueranter. et non ſolū his qͥ perfecte timēt eum. ſꝫ his etiā qui dimittūt peccare ꝓpter timorē dei. qui timor licetſit ſeruilis ꝓpter timorē pene. tameninducit charitatem et dilectiōeꝫ ſicutſeta filū: ẜm Augᵐ. vt allegat mgr̄..iij. ſnīaꝝ diſtīctiō e. xxxiiij. Et id̓o dicit̉ id qͦd ē ꝓpe timentes inqͣntuꝫ talis timor de ꝓpinqͦ diſponit ad charitateꝫ (vt īhabitet gloria l. i. chriſtꝰ qͥē gloria patris li terra noſtra. Un̄chr̄o nato dicitur Io. i. Et vidimꝰ gloriā eius gloriā quaſi vnigēiti a patreHug. Moralit̓ ꝟo intelligit̉ (vt īhabiter gloria l. .i. teſtīoniū bonuꝫ l ī t̓ranr̄a. lhͦ ē ī cōſcīa noſtra Hoc teſtimoniuꝫ (vt dicit Bernardꝰ) cōſiſtit ī tribus Primum ē videlꝫ credē ꝙ r̄miſſione peccatoꝝ habere nō poſſis niſiper indulgētiā Deīde ꝙ nil bōi operis habere poſſis niſi ip̄e deus ꝑ ſuāgrām hoc tibi conceſſerit vt bonū opereris Terciū: ꝙ vitam eternā nullis operibus promereri poſſis Seqͥt̉qaAīa et veritas obuiauer̄t ſibi. Ni..i. ꝯuenerūt ſibi ſimul in perſona chr̄iqꝛ ex dei mīa verbū aſſumpſit carnemEt ideo ad complēdū veritatē ꝓmiſſionis facte patribꝰ veteris teſtamētifilius dei incarnari voluit liuſticia et

pax oſculate ſunt. qꝛ chriſtꝰ ī ſua paſſione ſatiſfecit ꝓ nobis ꝑ viā iuſticie.quam iuſticiam pax ſtatim fuit oſculata. qꝛ ꝑ ſuū ſāguinem pacificauit ea q̄ſunt in celis ⁊ in t̓ris Collolẜ .i. Dein̄declarat modum natiuitatis chriſti qͥnatus ē de virgīe Unde dicit Ueritas. l. i. chr̄s. qui dicit d̓ ſeip̄o Io. xiiij.Ego ſum via. veritas: et vital de t̓raorta ē l. i. de ꝟgīe Maria: que t̓ra vocatur Iſai. xlv. Aꝑiat̉ t̓ra ⁊ germīet ſaluatorē. Illa eī q̄ oriunt̉ de t̓ra nō oriunt̉ de commixtiōe maris ⁊ femineSic beata ꝟgo concepit et ꝑeꝑit ſinevirili conſortio. Et propt̓ hoc de iſtoconceptū ⁊ ortu p̄dixit Iſaias. liij Aſcendet ſicut virgultum coram eoretſicut radix de terra ſitienti .i. de ꝟgīenon fecundata ſemīe virilil ⁊ iuſticiade celo ꝓſpexit. l. i. pater iuſtꝰ vel tota trinitas diſpoſuit vt dei filius carnem acciꝑet de ꝟgīe. vt ſic per viā iuſticie homo verus ſatiſfaceret ſic̄ primus hō deū offendit. Caſſ. Moralit̓veritas de terra orit̉. qn̄ peccatorisconfeſſio accuſātis ſeip̄m deo offert̉Et iuſticia de celo ꝓſpexit. qn̄ ei dat̉remiſſio peccatoꝝ. qͥd in illo publicano actū ē Nā qꝛ veritatem humiliterde ſe confeſſus ē: dicens. Propitiuseſto mihi pcc̄ori: iuſticia ſr̄ ip̄m ꝓſpexit. qꝛ deſcēdit iuſtificatꝰ ī domū ſuamNi. Deinde on̄dit̉ de qua ꝟtuteneobtā fuit fecūdata cū dicit̉. E ter dn̄sdabit benignitatē . .ſ. gr̄e ſue plenitudine̓. n̄ ſolū ad ſc̄ificationē mētis virgīs: ſꝫ ec̄ qͣntū ad fecūditatē vētris l⁊tra nr̄a l .ſ. btā ꝟgo ītemerata ldabitfrc̄m ſuū l.ſ. bn̄dcm dn̄ꝫ nr̄ꝫ: ip̄a ꝑmanēte īcorrupta ꝟgīe: tā ī ꝑtu. qͣꝫ pꝰ ꝑtiDein̄ pꝰ ortū chr̄i agit̉ de eiꝰ p̄curſore cū dicit̉ Tuſticia ante eum ambūlabit. id ē Iohānes baptiſta: qui dicit̉ iuſticia. eo ꝙ ad pnīaꝫ p̄dicauit ꝑquam fit iuſticia de offenſis cōmiſſis.