Clvij

noꝝ gͦ ſunt iſta torcularia. In preſſuris āt ꝯſtituti ad hoc cōterimur ⁊ tribulamur. vt amore nr̄o qͦ ferebamurin iſta mūdana ſecularia: fluxa atꝫ peritura: paſſi in eis ī hac vitā tormētatribulatiōes p̄ſſurarū ⁊ abūdātiā tētationū. incipiamus querere illā quieteꝫ que non ē de hac vita nec de hocſeculo preſēti Caſſ Populus igiturfidelis chriſtianoꝝ ſpūali fecunditateregeneratꝰ ⁊ torcularibꝰ cōpetent̓ expreſſus. ad futurā hieruſalē ꝑueniredeſiderans. in qua iā nullo tribulationū vel tentationū p̄mat̉ pondere. ſꝫbeatitudīe ſecurꝰ. imperturbata felicitate potiat̉. cū admiratione exclamatdicens Hug.Uādilecta ſ .i. valde dilecta ſt̓Ltabernacula tua. De quibusLuc̄. xvi. dicit ſaluator Facite vobisamicos de māmona iniquitatis. vt recipiāt vos in eterna tabernacula Sequit̉ l dn̄e virtutū. l.i. āgeloꝝ Ni. Etdicit tabernacula in plurali: ꝓpter diuerſos beatoꝝ ſtatꝰ ẜm varia eoꝝ merita. ꝓpter qͦd dic̄ ſaluator Ioh̓. xiiij.In domo patris mei māſiōes multeſunt. Hu. In quibus velut vinū ī cellario reponunt̉ aīe ſanctoꝝ de torculari ⁊ preſſura tribulationū veniētes.De quibꝰ in apoc̄. vij. dicit̉ Hi ſt̓ quivenerūt ex magna tribulatiōe. Hectabernacula mihi valde dilecta ſūt ꝓpter ſecuritatē q̄ ibi ē: propter leticiam īdeficiētē: propt̓ omnimodā deſiderij mei impletionē: ſeu adeptionē:propter pace cōtinuā: propter perpetuā ſanitatē: propter honeſtiſſimā ſocietatē: propter apertā dei viſionem.Caſſ Cogitans itaqꝫ vir ſanctiſſimꝰilla pͥmia ⁊ gaudia hieruſalē. illas beatitudīes celeſtes. et ex morlibus populis ſocietatē immortaliter letantē.in magni deſiderij ardorem ſuccenſꝰſb̓iungit lcōcupiſcit et deficit anima

mea ī atria dn̄i. Nic. quia omnis intellectus ⁊ affectus hōis exiſtētis invia huius vite deficit a perfecta cognitionē et dilectiōe beatitudinis eterne. ẜm illud ad choꝝ. ij. Oculus nonvidit nec auris audiuit: nec in cor homīs aſcendit: q̄ p̄parauit deus diligētibꝰ ſe Gre. viij. moralium Spūalit̓illiꝰ aīa cōcupiſcit celeſtis patrie beatitudinē. ſꝫ nō deficit qui patrimōiaſibi largita diuinitus. ad neceſſitatisſb̓ſidium poſſidet. honores tꝑales ſibi impenſos nō tenet: aliena nō ambit: ſuis licite vtitur: qui tamē ab eiſdem rebus quas hꝫ alienus eſt. qꝛ abip̄is q̄ poſſidet ex deſiderio nō tenet̉Sed illius aīa cōcupiſcit ⁊ deficit inatria dn̄i: q̄ rebus tꝑalibus ſe nudat:gloria honoris expoliat: habere de exterioribus cōſolationem recuſat: inceleſtibus ſolū inardeſcit Unde ſb̓ditor meū et caro mea exultaueruntin deū viuū MHie. Si enim ẜm apo.ſpūs pugnat ꝯͣ carnem. ⁊ caro ꝯͣ ſpm̄.quō dicit hic: cor meum et caro meaexultauer̄t in deū viuū. niſi intelligat̉de illo qui mortificato corpore ſuo inamorē dei tota mente defixus ē Cuius cor per deuotionē ⁊ caro .i. corpꝰper hilarem obedientiā exultāt nuncin ſpe. ⁊ in deū viuū. Ni. Conſequēter oſtendit ꝙ beatitudo eterna quietat hominis appetitū dicens E teniꝫpaſſer inuēit ſibi domuꝫ. ⁊ turtur nidum vbi ponit pullos ſuos. ¶Hie.Deſidero domine ſedem aliquam etnidulum aīe mee et corpori meo hr̄eSi ergo aues que libere huc atqꝫ illuc vagantur. poſtqͣꝫ volauerunt habent locū ⁊ nidulos vbi requieſcant.quanto magis anima mea ⁊ caro meadebet ſibi locum preparare vbi poſſꝫquieſcere. Uel hoc totum poſſet legi de futuro. Hugo. Cor meumet caro mea. id eſt: corpus meū ⁊ aīa