Palmus.lxvi.
pelle tenebras meas. vt fulgeat ī meimago tua Uel ad lr̄am illuminet vultū ſuū ſuꝑ nos Hie. Ut nō illū triſte̓ videamꝰ in pctīs nr̄is: ſꝫ gaudē tēin virtutibꝰ. nō illū fentiamꝰ iudicē. ſꝫpr̄eml ⁊ miſereat̉ nr̄i. Caſſ. Nc̄ariaiteratio. qm̄ ⁊ a mīa dn̄i ꝓfice̓ īcipimꝰ⁊ in bona ſpe ipſo largiēte ſaluamurCol. Et hoc ē qd̓ orat eccīa dicens.Tua nos dn̄e ſꝑ gr̄a p̄ueniat ⁊ ſequatur. ac bonis opibꝰ iugit̉ p̄ſtet eē ītētos. Ad hūc ei finē petimꝰ illuminari UIt cognoſcamꝰ in terra viaꝫ tuāꝑ quā ſecuriꝰ eūdū eſt ad te Au. Inqͣ terra: Lin oībꝰ gentibꝰ Et quā viam? Lſalutare tuū . i. chr̄m ieſū Hie.Ubi enī nos habemꝰ in latinis ſalutare: in hebreo ieſus dicit̉ Hu. poſtqͣꝫ fidē pplīs ꝓuenire exorauit. ꝓph̓ahortat̉ oēs ad ꝯfōnē ⁊ ad laudē d̓i di.Confiteant̉ tibi pplī deꝰ ꝯfiteāt̉ tibippl̓i oēs. hr̄ōne pctoꝝ ſe pͥº accuſātes.et poſtea ꝯfeſſiōe laudis te laudātes.Au. Quid times ꝯfiteri o hō ꝯdēnaberis tacitꝰ: qͥ poſſes liberari ꝯfeſſus.Te reprehende: te emenda: illū lauda ⁊ glorifica: vt ⁊ ipſe veniens īueniat te punitorē tuū. ⁊ exhibeat ſe tibi ſaluatorē tuū Hu. Et qꝛ iſta ꝯfeſſio nō ad ſuppliciū ducit: ſꝫ ad gaudiūideo ſubiūgit Tetent̉ ⁊ exultēt gentes Iletent̉ in aīa: ⁊ exultent in corꝑeqm̄ iudicas .i. iudicabis populosin eqͥtate reddēdo vnicuiqꝫ ẜm oꝑaſua Caſſ. Querēdū nobis eſt qͣre moneat gētes letari ⁊ exultare: cū ipſe ꝓpheta dicat dn̄m iudicaturū; MetuēNagis p̄t rea ꝯſcīa qͣꝫ letari cuꝫ auditveracē dn̄m iudicatuꝝ. Sꝫ illos monet letari. qͥ iam ꝯfeſſi pctā. formidarenequeūt iudicia futura. Illis eī noniudex: ſꝫ aduocatꝰ ē chriſtꝰ: qͥ ſe ꝓpriaꝯfeſſiōe dānauerūt. Gaudeāt gͦ gentes q̄ faciē. iudicis ī ꝯfeſſiōe p̄uenire
rigis) vt recte viuendo neq̄ant errore diabolico ſubuerti Hier. Uel dirigit eas in via vite. data remiſſionepctōꝝ Ru. Deinde repetit verſumiā ſupra dictū ad maiorē exhortatōeꝫꝯfeſſionis di. Confiteant̉ tibi populi deꝰ ſua pctāl ꝯfiteant̉ tibi populioēs. llaudādo tuā diuinitatem l terradedit fructū ſuū. Terra eſt ſcā eccīaq̄ in ſuis fidelibus poſt ꝯfeſſionē facit fructū ſuū. pnīe ⁊ ſatiſfactōis Sꝫqꝛ nemo fructu boni oꝑis facere pōtſine benedictōe ⁊ gr̄a dei. Ideo ſubiūgit Tenedicat nos deꝰ deꝰ noſter.benedicat nos deꝰ. HHec triplex bn̄dictio tāgit̉ Nūeri vi. vbi dicit̉. Sicbendicetis filijs īſrael et dicetis eis.Iſrael bn̄dicat vos dn̄s. ⁊ cuſtodiatvos. Ecce bn̄dictio patris: oſtendatdominꝰ faciē ſuā vobis. Ecce benedictio filij. Sequit̉ Et det vobis patēEcce benedictio ſpūſſācti Et vt hectrinitas ꝯfiteat̉ vnus eſſe deꝰ ꝯtinuovnū deū metuendū eſſe ꝓnūciat di.Let metuāt eū omnes fines terre ltāqͣꝫ iudicē Nico. omniū ad puniēduꝫpotētiſſimū Caſ. Intueamur quemadmodū timor dei īter magna poſtulet̉ munera. qn̄ poſt bn̄dictionē petitā eiꝰ metus cōcedi terre finibus exorat̉: Eſt eī timor inter pͥma dei munera. qm̄ qui illū timere norūt. ⁊ amatre nō deſinunt. Sicut ⁊ ſalomōInitiū ſapiētie timor dn̄i. Sꝫ tiiſte nō ex humana trepidatiōe cōtgit: ſꝫ diuina inſpiratōe preſtat̉ Nic.Iſte pſalmꝰ ē etiā ꝓphetia de chriſtiincarnatione quā antiqͥ ſumme deſiderauerūt Un̄ ꝓph̓a in ꝑſona ātiqꝫpatrū xp̄i aduētū precat̉ di.eꝰ miſereat̉ nr̄i Imittēdo nobisſaluatorē et bn̄dicat nob̓ lꝯferendoſuā gram lilluminet vultū ſuā ſupelnos clarificando miraculis filiūj ſuaqͥ dicit̉ vultꝰ pr̄is: qꝛ eiꝰ imago. ſicut