Pſalmus lxij.
di iſtiꝰ tenebris obcecatus. abſcedaterror tenebroſꝰ peccatorū. doloſitasiniquoꝝ cōquieſcat. vanitas hoīm ſeculariū deſerat̉. ⁊ fallacia mūdi cōtētēnatur Nō in ingenio. nō ī ſeculi dignitatibꝰ p̄ſumat̉. ſed ī vera ſapientiaſpes ponat̉. que oīs erroris viam docet p̄uidere Eol. Et priuſqͣꝫ tempꝰrecipiēdi premia adueniat ꝓ meritis.ſtudeamꝰ t̓nſſilie̓ de vitijs ad ꝟtutes.de mūdo ad deū. qͥ nos a iudicio mortis eripiat. noſqꝫ ſibi quaſi alūnos ꝓprios ſubdat. cōformes qꝫ ſuo corꝑifactos et̓ne felicitati miſericordit̉ aſſociet. qͣtenꝰ cū ſuis fidelibꝰ ſine finefeliciter gaudere valeamꝰ ip̄o p̄ſtātecui ē honor et gloriā in ſec. ſe. AmēEus deus meus ad te de luce vigilo. Ni.Ad littera. Dauid fecit hūcpſalmū qn̄ fugiēs a ꝑſecutiōe ſaulishītabat ī deſertis iudee ſterilibꝰ et aſperis. propt̓ qͦd deꝰ faciēs cū tētation prouētū conſolabat̉ eū illumīationibus ſuis. cuius pſalmi titulꝰ ē. p̄sdauid cū eēt ī deſerto idumee Hug.In precedēti pſalmo egit de tranſſiliēte caduca et trāſitoria huiꝰ mundiſꝫ qꝛ nō pōt homo ſb̓ito oīa huiꝰ mūdi tentamēta trāſſilire eo ꝙ incolatꝰeius ꝓlōgat̉. Idcirco agit h̓ de viatore. que ī deſerto huiꝰ mūdi oꝫ multas tribulationes ſuſtinere anqͣꝫ adpatria poſſit peruenire Eſt gͦ ſenſusp̄dicti tituli talis. pſalmꝰ iſte ē dauid.i. cuiuſlibꝫ fidel̓ agens de hͦ qͦd ſuſtinet. cum eſſet .i. du moratur ī deſertoidu̓mee .i. ī hoc mūdo derelicto a deo⁊ in t̓renis gloriāte. idumea ꝟo t̓rena int̓pretat̉ Intētō pſalmiſte ē nosmonere vt recte ꝯuerſemur ī medionationis praue ⁊ ꝑuerſe Eccīa igiturſeu quiſqꝫ fidelis cū deſiderio feſtina
deſerto huiꝰ mundi exclamat dicensĘus. Glo. omnium ꝑ creatione qui es (deus meus. y cuitū ⁊ deſideriū ſāctu. ꝑ hāc gemiationem exprimit affectu pie dep̄catiōisad te de luce l. i. diluculo. aūt ꝑ puritatē conſcīe q̄ lux dicit̉. ſicut mala cōſciētia tenebre dicit̉. iuxͣ illd̓ apoſtoliFuiſtis aliqn̄ tenebre: nūc aūt lux indn̄o Aug. vigilo Eſt ſomnꝰ aīe ⁊ſomnꝰ corꝑis. Somnū corꝑis omēsdebemus habere. qͣꝫ corpꝰ nr̄ꝫ fragilenō poteſt diu ſuſtinere aīaꝫ vigilātēet intētā in actionibus. Ideo deꝰ donauit ſomnuꝫ corꝑi qͦ reparent̉ membra corꝑis vt poſſit vigilātem aīamſuſtinere Illud autē cauere debemꝰne ip̄a aīa nr̄a dormiat Malꝰ ē ſomnꝰaīe. hoc ē obliuiſci deū ſuū. bonꝰ ē ſōnus corporis quo reparatur valiturdo corꝑis Somnus āt aīe ē obliuiſci deum ſuuꝫ. de quo ſomno dic̄ apoſtolus Surge qui dormis ⁊ exurgemortuis ⁊ te illumīabit chr̄s. hꝰ āt vigilātie cāꝫ on̄t cū ſb̓iūgit AugO itiuit aīa mea. I. Alius deſiderat aurūet argētum. alius deſiderat poſſeſſiones ⁊ familias Caẜ. Sed aīa fidelisſitit deū qn̄ mādata eius ⁊ ꝟtutes ſāctas quas ſacra ſcriptura cōmendatardēter ꝯcupiſcit ⁊ quādo deſideratip̄m videre a qͦ bonoꝝ oīm fluēta cōſtat emanare Ip̄a eī aīa culta rebusceleſtibus. deſertum eſtimat mundūqꝛ ſemper eſtuat. ſemꝑ ſitit donec adfontē illum mīe dīne ꝑuenire mereat̉Addidit quoqꝫ lqꝫ multipliciter/ etiſtud hic ponitur ꝓ multiplici defc̄uSitiuit etiā ltibi caro mea. Mie. qꝫplꝰ ſuſtinet caro qͣꝫ aīa Nā quāuis aīaper cogitationeꝫ crucietur in corꝑecorpus tamē ſuſtinēs aforis t̓bulationes. tormēta vigilias. ac egeſtatem⁊ egrotationē ī fame. ſiti. et nuditatevult liberari .i. deponere mortalita-