Pſalmus bo
penitentia cor obdurauerūt aduerſꝰinnocētē dn̄ꝫ Hug. Cauſā qͣre timēnō debeat̉ potētiā hūanā cōſequēterſubiungit dicēs Lego ꝟo ī te ſꝑabo.hoc ē de tua ꝓtectiōe Caẜ. In d̓olaudabo ſermōes meos. In deo laudat ẜmones ſuos qͥ oē qͦd bene loqͥt̉n̄ ſibi ſed diuinis cognoſcitur muneribus applicare Aug. Meos ſermones dico qꝛ ip̄os accepi. ip̄e voluit meos eſſe qui dedit Caſſ Nr̄a eī q̄ nob̓data ſunt recte dicimꝰ. ſi tn̄ eadē conceſſa nob̓ dn̄i munere ſentiamꝰ lī deoſꝑabo: nō tīebo qͥd faciat mihi caro..i. carnalis homo Sētētia iſta niſi ſalubriter queratur ſuꝑioribus videt̉eſſe contraria Nam cū eccīa ſe cōculcatā diceret̉ ⁊ impugnatā ab hoīe: ⁊imminētia ꝑicula metuēs mīam dn̄iimploraret. hic iterū aſſerit ſe hoīemnō timere. vtꝝqꝫ verū ē. qm̄ pͥus duꝫcalamitates huiꝰ ſeculi aſpiceret formidauit: nunc timore cū futura cōtuetur: abiecit. Quid enim poterat abhomine pati qui ſpeꝫ ſuā poſuerat īilla r̄tributiōe iudicij. Seuiat licetcarnificū manus: p̄parēt̉ īcēdia caminoꝝ: oīa tormentoꝝ genera deſpiciateccīa in membris ſuis. q̄ expectat domini munera ſaluatoris. Deīde conqueritur eccīa p̄dicatiōis ſue ꝟba aꝑfidis et ꝑuerſis chr̄ianis deſpici d.ota die verba mea execrabātur/l. i. de ſpiciebāt et maledicebāt. Hocad hereticos et malos chr̄ianos ꝑtinet. qui dum dn̄i ꝟba audiunt. ſalutaria dicta cōtēnūt l aduerſum me oēscogitatiōes eoꝝ in malū. ad auferēdū mihi malum. Glo. Cū eī ꝟba reſpūuntur. ꝑſona dicētis nō ē īmunisab iniuria Hug. Quō eoꝝ cogitatione̓s ſunt ī malū cōſequēter d̓claratdicēs Inhabitabūt. ſmecū cōuerſādo in eccīalet abſcōdēt. malū quodcogitāt vt efficaciꝰ poſſint cōſūmare
Caẜ. Iſti ergo ſubdoli chriſtiani falſi fratres publicani vident̉ inhabitare eccīaꝫ et cōuētus ſequi populorū.ſed virus ſue peruerſitatis abſcōdūtDe qͥbꝰ adhuc ſubditur lip̄i calcaneuꝫ meū obſeruabūt Mos iſte diabolicꝰ ē. eoꝝ qui miniſtri eius eſſe noſcunt̉: vt calcaneū .i. vltima nr̄a inſidioſa calliditate reſpiciāt Hu. vt quomodo accuſare poſſint vel blaſphemare īueniant Unde augꝰ. conqueritur dicens Uerboꝝ aucupes: ſyllabarū dinumeratores: nodoſas calumnias mihi ꝓponentes vt me caperepoſſint in ꝟbo AugOmnes ergo ficto aīo inhabitates: ⁊ dolum abſcondētes nolite. timere: pater ip̄oꝝ Iudas cū dn̄o tuo fuit: et ille quidē nouerat eū Elegit tn̄ eū cū alijs apoſtolis: ſed ad aliud electi ſunt. xi. ad opꝰꝓbatiōis. electus ē iudas ad opꝰ tentatiōis vt poſſet tibi exēplū dare qͦsdeuites malos: qͦs caueas falſos fratres ⁊ fictos: niſi vt dicat tibi. Ecceego mecum habui vnum quē toleraui Perferre volui qͦd ſciebaꝫ: vt tibineſciēti p̄berē ſolatiū: qͦd mihi fec̄ h̓faciet ⁊ tibi: videlꝫ vt ml̓tū poſſit. vtml̓tū ſeuiāt. Accuſaturꝰ ē ⁊ ml̓ta falſacrimina dicturꝰ. vt p̄ualeāt falſitatesIn me certe p̄ualuerūt: ſꝫ celuꝫ mihinō abſtulerūt Hugo. E numeratismalis q̄ ꝑuerſi hoīes et falſi fratresinferūt bonis: ſubiungit cauſam ſcꝫinuidiā quare inferūt: dicēs Sicut.ꝓ qꝛ l ſuſtinuerūt. l.i. expectauerūt adꝑdēdū Caīaꝫ meā l. i. vitam meā. Nātrāſlatio hebraica hꝫ: expectātes animā meaꝫ. vel ſuſtinuerunt: vt grauepōdꝰ aīaꝫ meā dolentes ꝙ n̄ pn̄t meextīguere: ſicut impij. Sapien̄. ij. dixerūt Grauis ē nob̓ etiā ad vidēduꝫ.diſſimilis ē oꝑibus nr̄is Et qͣꝫuis tales ſint: reddit tamen eccīa bonuꝫ ꝓmalo: orās ꝓ eis dicēs ꝓ nihilo id e