xCV
in corde meo quod fit ꝑ gratie reſtituitionē Au: qn̄ ſe hō ꝓnuꝫ facit adterrenas ꝯcupiſcentias: incuruat̉ corqͣdāmō: cū aut erigit̉ ad ſuꝑna: rectuꝫfit cor eiꝰ vt bonꝰ ſit illi deꝰ Hu. Derectificatiōe ſpūs dicit Au. Spiritꝰrectꝰ ē. qͦ ſit vt aīa in veritate q̄rēdadeuiare atꝫ errare n̄ poſſit: vn̄ ī hymnō ſpūſſcī dr̄. Ductore ſic te puio. vitemꝰ oē noxit De ꝓijcias me a facietua. I Caſſ. Proijcit̉ a facie qͥ curariꝯtēnit. Sciebat eī ab illiꝰ facie ſanitatē mētis ⁊ lumen ſapīe venire: ⁊ credebat ſe inimico tradi. ſi a vultū dn̄iiudicaret̉ expellilet ſpūmſcm̄ tuuꝫ.Nu. i. ſpūm ꝓphetie vel donuꝫ ſpūsſancti qͦ pctm̄ meū cognoſco: ꝯfiteoret peniteo lne auferas a me lꝑ hͦ petit ꝑſeuerātia: ⁊ pn̄tiā ſpūſſci ꝯtinuāHedde mihi ſpenitēti Au. Lletitiāſalutaris tui vtiqꝫ xp̄i tui quā peccādo amiſerā Hebraica lr̄a hꝫ: letitiāieſu tui Quis eī ſine illo ſanari potuit: qꝛ ⁊ āteqꝫ de mariaᵇ naſceret̉ in pͥncipio erat verbū Et ita ſcīs pr̄ibꝰ diſpēſatio ſuſcepte carnis futurāᵉ credebat̉: ſicut a nobis facta credit̉: tꝑa variata ſunt: nō fides Ru. (et ſpū pͥncipali. j. i. gr̄a ſpūſſci lꝯfirma me. vtde cetero in pctm̄ nō cadā. Et cū ignoueris mihi pctā. atqꝫ gr̄a tua fuero ꝯfirmatꝰ: nō ero exinde ingratꝰ: qꝛD ocebo iniqͦs vias tuas. MNic. q̄fidicat: ſi mihi penitēti gr̄am tuā reſtitueris: hoīes iniqͥ ex pnīa mea edoctipenitebunt ⁊ ſequent̉ (vias tuas. l. i.mādata tua (et impij ad te ꝯuertent̉ſꝑ pnīam Hīe. vt declinātes a vijsprauis agentes pnīam: mīam ꝯſeq̄nt̉.ſicut ego a te mīam ꝯſecutꝰ ſum Iniqͥtas exercet̉ ꝯtra ꝓximuꝫ Aij. Impietas dicit̉ apoſtatare a deo. videlꝫvnū deū nō coluiſſe: aut quē colebatdimiſiſſe: Acſi dicat. Ita plenꝰ es adipe mīe. vt a te ꝯuerſis nō ſolū qͥbuſlibet pctōribꝰ: ſed etiā impijs nō ſit de
ſperādū Hu. Et qꝛ peſſima ſeruituseſt ſubdi pctīs: ⁊ precipue pctīs carnalibꝰ q̄ magis notabilia ſunt in p̄dicatōe Ideo precat̉ di. Tibera me d̓ſanguinibꝰ l.i. d̓ pctīs carnalibꝰ Au.Ad ipſa pctā reſpiciēs apoſtolꝰ queveniūt de corruptōe carnis ⁊ ſanguinis ait. Caro ⁊ ſanguis regnū dei nōpoſſidebūt. Attēdēs ergo multas iniqͥtates ſuas ⁊ eas retribuēs corruptioni carnis ⁊ ſanguinis. Libera inqͥtme de ſanguībꝰ. Oēsᵇ nouimꝰ latinenō dici ſanguines nec ſanguina. tn̄ qꝛgrecꝰ poſuit in plurali nūero: eo ꝙ hͦīuenit ī pͥma lingua hebraica. Iō maluit potiꝰ interpres minus latine aliqͥd dicē Caſ. qͣꝫ ī veritate poſita diſcrepare Nā ſi dicēt a ſāguīe: vnū forſitā pctm̄ videret̉ on̄dē: ſꝫ cū pluraleꝫnūeꝝ ponit: multa eē ſine dubio ꝯfitet̉ Ideꝰ deꝰ ſalutis mee. ſignat dn̄mſaluatorē ꝑ quē pie credētibꝰ dat̉ ſalꝰAddidit ec̄ (⁊ exultabit. l. i. cū exultatōe laudabit (lingua mea iuſticiamtuā j. i. ſi me liberauēis de pctīs meis.tūc lingua mea iuſte laudabit te. ꝓpt̓illud qd̓ ī p̄terito pͣs. dictū ē. Pctoriaūt dixit deꝰ: qͣre tu enarras iuſticiasmeas; Abſolutꝰ eī recte potuit loqui.vn̄ pctōrē dina lex ſuſpendit Illud p̄terea videt̉ afferre nōnullis aliquamqōnē Quare pꝰ abſolutōeꝫ delicti dixerit Laudabo iuſticiā tuā: ⁊ nō magis qd̓ aptū erat poſuit pietatem velmīam tuā. Sꝫ ſi cām ꝓfūda rōne ꝯſideres. iuſticie dīne fuit vt audiret ſeclamātē: parcēt ſupplicāti: ſuſciꝑet ꝯfitētē Hū: Mīe eī dei ē ꝙ dn̄s pͥmo infūdit gr̄aꝫ pnīe Iuſticie āt ē ꝙ parcitiā penitēti eo ꝙ ꝓmiſit. ⁊ hanc dic̄ ſevelle exultando laudarę On̄e labiamea aꝑiēs I.i. aꝑias dādo mihi gr̄amNi. Hebrei eī n̄ hn̄t optatiuū modūſꝫ ꝓ eo vtūt̉ futuro īdicatiui: vt dc̄meſt sͣ. ſ ⁊ os meū qd̓ clauſuꝫ erat perpctm̄ Lannūciabit̉ Hu. laudē tua. lq̄