.l.Pſalmus
lapſus es poteris ſurgere: periſti poteris ſaluari: fornicatꝰ es: ſꝫ potēis teꝯtinē: ad ſpectacula ꝓruebas: ſꝫ poteris reuocare pedē: vbiqꝫ ⁊ in vtraqꝫꝑte libeꝝ habes arbitriū: tm̄ vl̓ paruaīcipiat eē ꝯuerſio tua. paululū penitēredi ad ꝯſcīam tuā: ⁊ fūde lachrymas.ꝯſidera temet ip̄m: ꝓpōne an̄ oculostuos iudicij die. ⁊ paradiſi delicias q̄p̄parant̉ ſcīs. Peccaſti penite ⁊ ꝯfitēdū adhuc viuis. ⁊ ī ipſo lectulo poſitꝰetiāſi dici p̄t examinās: penite ec dehͦ mūdo exiens: vt de hac ꝯpede libereris. nō īpedit̉ tꝑis āguſtia mīa dn̄i.Qūo inqͥt ⁊ qͣlit̓: mille criminibꝰ obnoxiꝰ nō poſſuꝫ ī nouiſſimo die penitere; Potes ⁊ valde chariſſime. Inexitu tuo deū cogita: teſtamētū relinq̄ pauꝑibus: tu illic vadis. ⁊ oꝑa tuamaneāt. Nolo mihi dicas Un̄ noſſepotero ſi qualē cūqꝫ veniā habeo. vbimīa dei īplorat̉. Queſtio nō expetit̉.Mīa dei ieſtimabilis ſine fine ē. q̄ cōp̄hēdi nō p̄t ſuꝑans oēm ſēſū. Quideī ē pctm̄ ad dn̄i mīam? Tela araneeq̄ veto flāte nuſqͣꝫ ꝯparet. Hec dico:nō vt negligētiores vos faciā chariſſimi: ſꝫ vt ad fidē vos ſalutaris expectatōis adducā Sequit̉ Implius.Hn .i. multū. Tranſlatio ei romanahꝫ: vſqꝫ qͣqꝫ .i. a pena ⁊ culpa (laua meab iniqͥtate mea. quā ꝯmiſi ī ꝓximuꝫ⁊ a pctō meo munda me ſqd̓ in meipſo ꝯtraxi ꝑ voluptateᵇ carnis mee.Hie. Acſi dicat Tu potes mihi pl̓remittē: qͣꝫ ego te ītelligā rogare. Cōſeq̄nt̓ penites inducit ꝑſuaſionē ad ipetrādā dictā remiſſionē di Quoniāiniqͥtatē meā ego cognoſco. ¶ Caſſ.Illi ꝓbant̉ cognoſce pct̄a ſua q̄ ea vident̉ ꝓpria execratōe dānare Perfecta eī pnīa ē futura caue̓: ⁊ p̄terita lugē Hu. ¶ Et. lqꝛ ex cognitōe iniqͥtatis mee punior Idcirco lpctm̄ meuꝫꝯtra me ē ſꝑ ſī ꝯſcīa remordete Caſ.
Iuſte ergo petebat abſolui. qͥ iaꝫ hicformā illā viſꝰ ē ſibi feciſſe futuri iudicij. Hic gͦ qͣſi iaꝫ in futuro iudicioꝯſtitutꝰ: delictoꝝ ſuoꝝ aſpectꝰ teterrimos ꝑtimeſcit Chryſo. Si ergo tumemor ſis pctī tui: deꝰ nō erit memorUn̄ ip̄e ait Ego ſū inqͥt dn̄s qͥ deleoiniqͥtates tuas Tu ꝟo memor eſto earū Ut qͥd ego memor ſum: vt gratiorinqͥt ſit mīa mea: vt ſentias ⁊ cognoſcas qͥd tibi ꝯceſſerim Scī eī ꝟtutesſuas n̄ meminerūt. ſꝫ pctōꝝ ſuoꝝ memoriā in publicū reuocabāt Tu ergobonū ſi qd̓ oꝑaris abſcōde. ⁊ pctm̄ tuum ꝯfitē: qꝛ peccare nō erubuiſti: necerubeſcas ꝯfiteri: habeto codicē ꝯſciētiā tuā: ⁊ ſcribe pctā qͦtidiana. Et qꝛꝑ dic̄ te occupat iniūctū tibi negotiū:ꝯfabulatio amicoꝝ: dō eſticoꝝ nc̄itasfilioꝝ cura: ⁊ vxoris ſolicitudo: ⁊ malicie timor ⁊ mille cauſe circūdederūtte Idcirco cū in lectulū tuū venerisvt ſopori mēbra ꝯcedas. ⁊ nemo tibimoleſtꝰ eſt: nemo te pulſat: āteqꝫ velniat tibi ſōnꝰ: aꝑi codice̓ ꝯſcīam tuarreminiſce̓ pctā tua.facto: ī cogitatōe peccaſti. Hoc eī dic̄in qͣrto p̄s. q̄ dicitis ī cordibꝰ vr̄is etī cubilibꝰ vr̄is ꝯpūgiminiDicito aīetue in corde tuo Ubi ⁊ qūo o aīa expēdimꝰ diē? qͥd boni fecimꝰ: aut qͥd mali oꝑati ſumꝰ? Si qͥd boni feciſti: gr̄asage deo. ſi vero qͥd mali: de ceterofacias: et reminiſce̓ pctōꝝ tuoꝝ:de lachrymas et poteris ī lectulo tuoea delē̓ Propone tibi timorē gehēneiudiciuꝫ t̓ribile facito tibimet ipſi: etp̄para ad ꝯrōnē cogitatū tuū: vt nō īfuturo die pctā tua recordent̉. Si ſicꝯtra te pctm̄ tuū ē ſꝑ: certe veniā ꝯſeq̄ris ℟i. Cibi ſoli peccaui Iſcꝫ tāqͣꝫiudici ⁊ punire porcti. Peccaueratenī cōtra Uriam occaſione adulterijet homicidij: tamen quia erat rex niohabebat iudicē ſuꝑiorem qui poſſet