Pſalmusxlix
nūciādo diabolo ⁊ oībꝰ eiꝰ oꝑibꝰ. ⁊ hqͣntū ad oēs catholicos Et q̄ ꝓmiſiſti in ſuſceptōe ſacri ordinis. vel in ꝓfeſſiōe religiōio: ⁊ hoc qͣntū ad clericos ⁊ religioſos. Uel qͥ ꝓmiſiſti ī ordine mr̄imonij: ⁊ h̓ qͣntū ad coniugatos Tu ergo cuiuſcūqꝫ ſtatꝰ exiſtis ſinō reddis qd̓ vouiſti: digne non accipis hoc ſacr̄m Caſ. Poſtqͣꝫ dixit qͣliſacrificio placaret̉. nūc oblatiōis ipſip̄miū pollicet̉ di. Et inuoca me Ih̓p̄cepit: ne qͥs ſpem habet in t̓reno ſolatio vbi caduca ſūt vniuerſa ⁊ plꝰ infirma ſolacia: et addit (in die tribulatiōis Nic .i. tētatiōis. (⁊ eruā te.ſicut dicit apoſtolꝰ. i. ad Choꝝ. x. Fidelis deꝰ qͥ nō patiet̉ vos tētari vltraid qd̓ poteſtis. ſꝫ faciet cū tētatōe auxiliū vt poſſitis ſuſtinē( ⁊ honorificabis me . i. magnū auxiliatorē me ꝓnuncies: et ſic eris mihi cā honoris:dādo alijs exēplum vt me honorent:Caſſ. Et qꝛ ſuꝑiꝰ dixerat dn̄s Inimola deo ſacrificiū laudis: nūc pͣuosa laude ſua excludit: ne lingua eoruꝫp̄ſumat deo laudes cane̓: qͥbꝰ turpisꝯſcīa poterat obuiare. vn̄ dicit Heccatori āt dixit deꝰ qͣre. Hu. tu enar.ras iuſticias meas lō ſunt de premijsbonoꝝ: ⁊ de penis maloꝝ Caſ. Hoceſt de illis pctōribꝰ intelligēdū: qͥ corde indurati ſunt. ⁊ a ſceleꝝ ſuoꝝ prauitate nō deſinunt. Ceteꝝ ꝯuerſis etpenitētibꝰ laudes non interdicit dīnaclemētia. Sequit̉ et aſſumis indigna p̄ſumptōe Iteſtam̄tū meū Itā nouū qͣꝫ vetꝰ lꝑ̄ os tuu Hoc int̓dicitpctori. ne ꝑ os ſceleratū atꝫ blaſphemū ſcā ⁊ venerāda ꝟba poſſe ꝓgredivideant̉ Incipit enūeratō eoꝝ qͥbusdei verbū int̓dictū eē cognoſcit̉. Un̄dicit Qū vero odiſti diſciplinā Ioditdiſciplinā. qͥ ad correctōes iuſtas iniqͣ p̄ſūptōe remurmurat Hīe. ( ⁊ ꝓieciſti ẜmones meos retrorſuꝫ. qꝛ q̄ p.
dicabas in ecc̄a. nō cuſtodiebas ī vitaNi. Deinde magis ī particulari expͥmit vitia pctōꝝ di. S ī videbas furēcurrebas cū eo videlꝫ in furto eiusparticipādo: vel exēplo illiꝰ aliud furtu ꝯmittēdo. aūt ſeq̄ndo ꝯcupīaꝫ oculoꝝ tuoꝝ (⁊ cuꝫ adulteris portionētuā ponebas. ſqn̄ ei vel in adulterislaudibꝰ. vel ī ꝯſentaneis voluptatibꝰes adiūctꝰ Caſſ. qꝛ ſi qͥs dando pecunias. aut ꝯſiliādo: aut laudādo āminicula p̄bet adultero: qͥbꝰ vota ſua ꝑficiat: hr̄e ibi ſine dubio dinoſcit̉ portōeꝫNā ſi ſui facultas ſuppetit. ⁊ a malon̄reuocat excedētē: ipſe qͦqꝫ particepsꝓbat̉ erroris: qꝛ debemꝰ hāc cōſcīamcharitati. vt neqꝫ nos. neqꝫ alios ꝑirepatiamur. Hec lr̄a ita dꝫ accipi: vt īhis pctīs p̄habitis oīa crimina vetuiſſe videat̉ Hie. Quibꝰ cū tu pctōrꝯmiſcueras portionē tuā: quā cū d̓o⁊ angelis hr̄e debueras: pones illā īinferno Caſ. Poſtqͣꝫ d̓ furto atꝫ adulterio arguit pctōres: nūc ec de ꝯſcientie pͣuitate ⁊ lingue doloſitate accuſant̉: cum dicit Os tuū l. i. cogitatiocordis tui Labūdauit malicia. Tunceī malicia cordis abūdat. qn̄ in iſtiꝰ ſeculi delectatōibꝰ mens hūana ꝓgredit̉. ⁊ ꝑ diuerſa genera pctōꝝ iniqͣ volūtate graſſat̉ ⁊ līgua tua ꝯcinnabatdolos .j. i. ꝯponebat Hie. Hoc multis modis intelligi debꝫ: nā qͥ falſumlaudat dolū facit: ⁊ qͥ cōſilia malignap̄ſtiterit: in eadē iniqͥtate verſat̉. Etqͥ male agēdo bn̄ loquit̉: in hac pͣuitate deducit̉ Et qͥcqͥd poſtremo veruꝫaūt ſimplex n̄ fuē̓it: doloſis moribꝰ applicat̉. Aptiſſime āt poſitū ē lꝯcinnaoat. qꝛ decipiē̄tiū mos ē ſic falſa ꝯponere: vt in aliqͦ lepore verboꝝ audientiū auribꝰ blādiant̉. ſicut in liiij. p̄s.eſt dictū Molliti ſunt ſermōes eiꝰ ſuꝑ oleū et ipſi ſunt iacula Hu. Cōſeq̄nt̓ redarguit pcͣtōrem: qꝛ īp̄onit fr̄i