Pſalmusxlix
valida. qꝛ oē genꝰ hominū ꝓ ſuis meritis momē tanea celeritate diſcernetſicut dic̄ apoſtolꝰ. In momēto. ī ictuoculi in nouiſſima tuba Hie. Et ſeparabit paleā a granis: malos a boīs.et qͦs ignis exurit: tc̄ peſtas inuoluitAu. Excutiat vnuſqͥſqꝫ cor ſuū. ⁊ videat qͥd ibi fidei teneat. Si credimusfuturū iudiciū fr̄es: bn̄ viuamꝰ: tēpmīe nūc eſt: tēpꝰ iudicij tūc erit: ad qd̓iudiciū dn̄s veniēs Hduocabit celūde ſurſū. Gl. Qd̓ ſic legit̉: dn̄s veniens de ſurſuꝫ .i. a pr̄e aduocabit celuꝫHier .i. apoſtolos ⁊ oēs ſcōs qͥ deſpectis t̓renis q̄ ſurſum ſunt ſapiunt⁊ terrā. l. i. terrenos pctōres. Mu.aduocabit dico hos (diſcernē . i. vtꝑ ſuā ſnīam diſcernat ⁊ diuidat (populū ſuū. ſcꝫ bonos a malis Hię.videlꝫ vt celeſtes ponant̉ ad dexterā.et hi ſcꝫ pctōres ad finiſtrā collocentur: qͥbꝰ dicturꝰ ē in iudicio. Ite maledicti in ignē et̓nū: ⁊ ad ſcōs Ite invitā et̓nā Caſ. Et vide qꝛ in primoaduētu ſuo dn̄s indiſcrete vocaueratoēs. vt admoniti in hoc mūdo corrigere debuiſſent. ſicut in euāgelio dic̄.Et exierūt in exitus viaꝝ: ⁊ vocauerūt qͦs inuenerūt bonos ⁊ malos Infine aūt mūdi aduocat oēs vt iuſtosiaꝫ diſcernat ab impijs: ne vlteriꝰ ſic̄hic ꝯfuſis habitatōibꝰ miſceant̉. Deinde eccīa xp̄i verba facit ad angelosqͥ miniſterio ſuo ī fine ſeculi ſcos devniuerſo mūdo ꝯgregabūt: qͥbꝰ dicit.ongregate ſo vos āgeli lilli jſcꝫchroī ſcos eiꝰ. ſqͦſcūqꝫ fideles lqͥ videlꝫ ſcī Hier. Cordināt. l. i. p̄dicāt etīplēt Iteſtamētū eiꝰ. ſcꝫ nouū ſuꝑ vetus. hͦ ſuꝑ ſacrificia ſſcꝫ pecudumCaſſ. Ordinat teſtamē tū eiꝰ qͥ faciūtea q̄ ī teſtamēti ſerie cognouerūt: vthoſpitē ſuſciꝑe: elemoſynā dare: charitati ſtude̓: h enī ſupͣ ſacrificiū pecudū dn̄o ꝯſtat acceptū Hier. In his
enī miſeratōibꝰ deꝰ ſuꝑ oībꝰ ſacrificiis delectat̉ Hu. Et ānūciabūt celil. i. viri ſpūales liuſticia eiꝰ ſqͥ diſcernet bonos a malis: reddēs vnicuiqꝫ ẜm ꝙ meruit lqm̄ deꝰ iudex ē Siei purꝰ hō iudex eſſꝫ: poſſet falli velcorrūpi. aut vinci: ⁊ ſic īpediret̉ iuſticia. Sꝫ deꝰ ē iudex qͥ nec falli: nec corrūpi: nec ſuꝑari poterit. Et qꝛ ſupradixit ꝓph̓a Deꝰ deoꝝ dn̄s locutꝰ eſtCōſeq̄nt̓ declarat qͥd locutꝰ ē dicēs:udi. corde intelligendo lpopulemeꝰ ſquē elegi: cui legē dedi: a qͦ carnē aſſumpſi (⁊ Iſic lloqͣr iſrael Ni.chr̄s eī in ꝓpria ꝑſona p̄dicauit filijsiſrael. etſi aliqn̄ alijs predicauit vt ſamaritanis: tn̄ hoc fuit ita raro ꝙ qͣſinihil reputat̉ reſpectiue: ꝓpter quodMat. xv. Nō ſum miſſꝰ niſi ad ouesq̄ perierūt domꝰ iſraell ⁊ teſtificabortibi lꝟbis ⁊ factis ꝙ (deꝰ deꝰ tuꝰ egoſum RRepetitio iſta mētē ſolidat: neſemel dicta leuia viderent̉: Deꝰ ſumꝑ oīpotētiā: tuꝰ vero ꝑ grām. Deitatē aut teſtificatꝰ eſt verbis Ioh̓is. x.Ego ⁊ pr̄ vnū ſumꝰ: factis ſepe teſtificatꝰ ē ſe deū eē. faciēdo miracula ꝑimperiū ꝓpria ptāte quod ē ſoliꝰ deitatis Hug. Sꝫ qꝛ iudei dice̓ poſſētqꝛ deꝰ nr̄ es. Ideo offerre tibi debemus ſacrificia: ad qd̓ rn̄det Non ī ſacrificijs tuis. ſcꝫ veteris teſtamentiNic. Carguā te Itqͣꝫ reprehēſibilē ſiomittantur: ⁊ hͦ a tꝑe paſſiōis mee qꝛvſꝫ tūc offerēda erāt ex obediētia d̓iCholocauſta aūt tua ī ꝯſpectu meo ſt̓ſꝑ Megatio qͥ ponit̉ in pͥncipio huiꝰverſus ſcꝫ nō: etiā ī iſta clauſula ītelligit̉: ⁊ eſt ſenſus: holocauſta tua nonſut in ꝯſpectu meo ſꝑ. i. de cetero nōſūt mihi accepta. Et hoc mō loquit̉ſcriptura in pͣs. p̄cedēti vbi dr̄. Nondabit deo placatōeꝫ ſuā: ⁊ p̄ciū redēptōis aīe ſue. ſubintelligit̉: ſimilit̓ nōdabit Non accipiā de domo tua vi-