Pſalmusxli
celeſtis regis .i. ſignaculū crucis ſuſcipere meruerūt. Et iō p̄s. h̓ oī ꝯuenriechr̄iano: qͥ amore dn̄i flāma dn̄ice dilectōis accēdit̉. ſine qͣ totū abiectū eſtqͥcqͥd ī hūnis putat̉ eximiū. ſꝫ īⁱ illisnoībꝰ ſcꝫ chore illd̓ mēiniſſe debemꝰqd̓ Hiero: ait Oē pſalteriū ſagaci mēte pluſtrās nuſqͣꝫ īuenio ꝙ filij chorealiqͥd t̓ſte cātauerint. ſꝑ eī in pſalmiseoꝝ leta ſt̓ ⁊ iocūda. ſecularibꝰqꝫ ꝯtēptis celeſtia ⁊ et̓na deſiderāt ꝯgruētes īterp̄tatōi noīs ſui. Filiꝰ gͦ chore.i. qͦlibꝫ chr̄ianꝰ fidelis pͥma cōfeſſiōepſalmi huiꝰ om̄e deſideriū mētis ſuead dominū aſſerit eē trāſlatū dicens.Uēadmodū. Trāſtatō romana hꝫ (ſic̄ ceruꝰ deſiderat ad fōtēs aqͣꝝ: ita d̓ſidēat aīa mea ad te deꝰHu. Notādū ꝙ ī glo. dr̄: ꝙ ceruꝰſenio grauatꝰ extrahit naribꝰ vel flatn ſuo ſerpētē a cauernis Caſ. queꝫcū vorauerit veneno eſtnāte ꝑmotꝰ:ad fōtes aqͣꝝ q̄nta p̄t velocitate feſtinat. Amat ei aqͣ dulci plurīaqꝫ ſatiariHuiꝰ decora ꝯꝑatio nr̄m defideriū ardent̓ īſtigat. vt qn̄ venena ātiqͥ ẜpentis haurimꝰ: ac ceno fornicatōis aliorūqꝫ vitioꝝ eſtuamr̄: ad fōte dīne mīeilico feſtinemꝰ: qͣtenꝰ qd̓ pctī aduerſitate ꝯtrahit̉: dulciſſimi hauſtꝰ puritate̓ vincat̉ Nec vacat ꝙ ad fōtes aqͣꝝdixit ⁊ nō ad aqͣs. Fōs enī aqͣꝝ chr̄sdn̄s ē vn̄ oīa fluūt q̄cūqꝫ reficiūt. fluenta eī plerūqꝫ ſiccari pn̄t. fōs āt aqͣrū ſꝑ irriguꝰ e. vn̄ merito dc̄m ē ad liqͦrē ſacre originis feſtinādū: vbi deſideriū nr̄m nunqͣꝫ poſſit hr̄e ieiuniumHu: Sitiuit aīa mea. jͣ. i. ſūme deſiderauit ladſ vidēdū ldeū fōtē viuū.a qͣ oīa bofluūt Hie. lqn̄ veniā. l. i.qn̄ erit illud tēpꝰ reſolutiōis corꝑismei: qn̄ cū pōdē ꝓnūciādū ē ⁊ vt videat̄ grauis eē dilatō (⁊ apparebo antefaciē dn̄i? . i. an̄ ꝯſpectū dīnitatis eiꝰ:
igit̉ rebꝰ edocti aduertimꝰ aīam hr̄e fitim ſuā cū deſiderio celeſti. Hec ſitisī hͦ ſeculo beatis pectoribꝰ ſꝑ exeſtuat: nec aliqͦ fine ꝯtēta reqͥe ſcit. qꝛ ei infutura btītudine dat̉ īuenire qd̓ appetit ſicut dn̄s in euāgelio dicit. Btī qͥeſuriūt ⁊ ſitiūt iuſticiā: qm̄ ipſi ſaturabunt̉ Aug. Interī dū meditor: dūcurro: dū in via ſū āteqͣꝫ veniā: āteqͣꝫappareā Fuerūt mihi lachryme meepanes die ac nocte. ¶ Dieꝫ intelligiteꝓ huiꝰ ſeculi ꝓſꝑitate: noctē vero ꝓhuiꝰ ſeculi aduerſitate. Siue inqͥt inꝓſperis rebꝰ: ſiue in aduerſis hꝰ ſeculi ego lachrymas fūdo ob deſideriuꝫdei mei Hie. Sed qūo p̄t de lachrymis panis fieri? Pōt ei: qꝛ ſic̄ corpꝰſatiat̉ de pane: ita aīa d̓ lachrymis: qꝛexinde ſperat remiſſionē pctoꝝ ſuoꝝhr̄e. Fletꝰ eī ille aīarū eſt corroboratio ſenſuū: abſolutio pctōꝝ: refectiomētiū: ⁊ lauacrū culpaꝝ Gre. v. moraliū Luctu ſiqͥde̓ ſuo aīa paſcit̉. cumad ſuꝑna gaudia flendo ſubleuat̉: ⁊ īttus ſiqͥdē doloris ſui gemitū tolerat:ſed eo refectōis pabulū ꝑcipit. qͦ visamoris ꝑ lachrymas emanat Hu. etqꝛ has lachrymas maloruꝫ opprobriafreq̄nt̓ excitāt. Iō ſb̓dit̉ dū dr̄ mihiqͦtidie vbi ē deꝰ tuꝰ Caſ. Hoc enīdicebat̉ aſſidue xp̄ianis tꝑe ꝑſecutionis martyrū. Nō eſt qͥ nos vincet ſuſtinete q̄ volumꝰ. q̄ iubemꝰ. Quis iniſta afflictōe nō fleret ſe hr̄e ꝯſcīam. ⁊prauoꝝ ſb̓iacere ꝯuicijs qn̄ vltra oēsdolores ē illū inſultātē cerne: quē corgnoſcis ꝯſcīe pͣuitate ſorde. Idē hieronymꝰ ⁊ augꝰ. Bu. Uel dū dr̄ muhi a reprobis vbi eſt deꝰ tuꝰ? qͣi dicāt.quā mercedē expectas; Excecauit eīillos malicia eoꝝ ⁊ ſacr̄a dei nō cognouerūt. ſicut dr̄ ſapīe ij. Poſtea ꝓbat ꝙ iſta opprobria excitauerūt ī eolachrymas ⁊ deuotionem: di. Hec.opprobria Lrecordatꝰ ſum. ⁊ effudi in