.lxxi.

ſum pādere vt ex bono theſauro cordis ꝓferam bona exhortarij ẜmonis⁊ tn̄ lī meditatione mea. Ihͦ ē ī conſilio vel ī delib̓atione cordis lexardeſcet ignis l. i. affectū charitatis et dilectione cordis ẜuabo ītꝰ. quā nō poſſūꝓducē foris ad effectū Et ī hͦ ardorecharitatis Aug. Locutꝰ ſū. nonauditori quē nolo erudiē. ſꝫ ex auditori d̓o a qͦ volo erudiri ī līgua mea lCaſſ hͦ ē: ī illa puritate mētis qͣ ſolebā ip̄i dn̄o ꝯfitēi ⁊ aduētū eiꝰ ſtudio piedilectiōis expetē vt qͥd locutꝰ es lnotn̄ fac̄ mihi dn̄e finē meū. ⁊ numeꝝ dieruꝫ meoꝝ qͥs ē. ¶ Hīe. Nō finē iſtiꝰvite q̄rit ſibi notū fieri. ſꝫ illū ī qͦ euacuatis ptātibꝰ ac deſtructa morte chriſto iūgat̉ qͥ eſt finis legis Ip̄e eī nr̄ ēfinis ad quē ꝑueniſſe vita eterna ē̄. qꝛnoſſe illū ē vita et̓na vt dr̄ Io. xvij.Neqꝫ iſtoꝝ dieꝝ nūeꝝ vult ſciē ſꝫ illorū d̓ qͥbꝰ dic̄ dn̄s Apd̓ pr̄eꝫ meū māſiones ml̓te ſt̓ Au. In illa vid̓lꝫ hirl̓ꝫcitate ſpēoſa dn̄i mei: vbi n̄ eit mors.neqꝫ defectꝰ. neqꝫ dies trāſiēs ſꝫ ꝑmanēs. qͥ nec heſterno p̄cedit nec craſtīoīpellit̉ lvt ſciaꝫ qͥd deſit mihi. ¶Hie.hͦ ē. tūc faciēs ītellige̓ oīa bona. vt cūhͨ nota habuero. ſciā qͥd adhuc ī ſcl̓od̓gēte deſit ad palmā btītudīs ꝯſeq̄ndā Perfectus eī erat paulꝰ qͥ dicebat.Boᵐ certam̄ certaui. cur ẜ ꝯſūma. nūcāt deeſt mihi corōa iuſticie quam dn̄sret̓buet mihi. Pōt ⁊ iſte ꝟſꝰ ad lr̄amexpōi Hug notū fac mihi dn̄e finēmeū l.i. mortē meā corꝑalē. videlꝫ exitu vite vt eū ī mēoria habeā. qͦd neceſſariū ē ꝓpt̓ multa. qꝛ tīorē īcutit. ⁊ faccōtēni diuitias ⁊ gl̓aꝫ mūdi atqꝫ cautela ē ꝯͣ oē peccatū. vn̄ eccle. vij. Inoībꝰ oꝑibꝰ tuis mēoraē nouiſſima tua⁊ ī et̓nū n̄ peccab̓. Eꝯͣrio dr̄. thren̄. i.Sordes eiꝰ ī pedibꝰ eiꝰ. nec recordataē finis ſui Sꝫ qꝛ nō ꝯtīgit finē cōſeq̄niſi ꝑ mediū id̓o petit ſibi notū fieri:ſb̓dēs Ut numeꝝ dieꝝ incoꝝ ſupple

notū mihi fac̄: nō vt vacē voluptatibꝰſꝫ. t ſciā qͥd Itꝑis ⁊ meriti ldeſit mihi lvt .ſ. ī tꝑe r̄ſiduo diligētiꝰ emēdēvitā meā Sic̄ viator qͥ vidꝫ. viā tēdead occaſū. et adhuc ſibi grādē viam reſtare ad locū qͦ tēdit. feſtinātiꝰ ⁊ ardētius currit Un̄ monꝫ nos Apo. i. adchoꝝ .i. Sic currite vt cōp̄hendatis.Deide on̄t vir ſc̄s ſe exauditū ī hocꝙ dn̄s on̄t ei defectꝰ ſuos qͦs patit̉ īpn̄ti vita. ꝓpt̓ qͦs trāſilire nō pōt advitā vbi nullꝰ ē defectꝰ. ⁊ ī pͥº allegatbreuitatē vite dicēs Ecce mēſurabi.les poſuiſti dies meos. Trāſlatio hebraica hꝫ. ecce breues poſuiſti dies meos. qꝛ res breuis: ē de facili mēſurabil̓De hac breuitate dicit Iob. xiij. Hōnatꝰ de muliē. breui viuēs tꝑe. et ideꝫxiiij Breues dies hoīs ſt̓. numerꝰ meſiū eiꝰ apud te ē let ſbn̄a mea Iq̄ adāpeccāte dānata ē Etqͣꝫ nihilū āte te. ¶qꝫteſtāte Apo. Qui putat ſe aliquid eē.cū nihil ſit. ip̄e ſe ſeducit Cay. Cuinihil aliqͥd dinitas cōtulerit. de ꝓpͥooꝑe n̄ hꝫ qͦd p̄ſumat Iſte igit̉ ſc̄s virꝯſiderās ſb̓am hoīs nihil eē̄: ꝯn̄r ſb̓iūgit̉ Ieꝝ tū qm̄ ī hac moͣrlitate ꝟſamur. vbi mētē nr̄aꝫ fragilitas pulſathūana. nec ē adhuc vnū illud et̓nū qͦdnos ī ſua faciat firmitate cōſiſte ¶vniuerſa vāitas oīs hō viuēs. Hier.Si pcc̄or ē et ī ditijs fluxerit. vāitatiſb̓ſiſtit Si iuſtꝰ et deſiderat diſſolui ⁊cū chr̄o eē. vana ē nihilominꝰ vita p̄ſēs. ⁊ ſic̄ vita hoīs ē modice durationis. ita ⁊ ꝑue cogitatiōis Ideo ſb̓dit̉Hug Teꝝ tn̄ in imagine ꝑtrāſit hō.l. i. ad modū imagis q̄ videt̉ ī ſpecl̓o⁊ ſtatī diſparet ⁊ trāſit eūdo ad mortēſꝫ ꝑtrāſit .i. ꝑfecte trāſit moriē do. nec.ſoᵐ hͦ patit̉ lſꝫ ⁊ fruſtra ꝯturbat̉. Ni.i. vana ſolicitudīe anxiat̉. Cuiꝰ cā ſb̓ditur Cheſaurizat. cū magna ſollicitudine. ⁊ ignorat cui cōgregabit eaCaſſ. Hic ꝓbat̉ ſtulta vāitas. qm̄cupit ꝑitura ẜuaē̓ qͦꝝ poſſeſſio īcerta