.lxix
iſte ꝓnunciat. vt qꝛ peccatū ꝓrſus fugē neqͥmꝰ: ſꝑ ip̄ꝫ ī memoria heamꝰ. nōad faciēdū ſꝫ vt ab eiꝰ frequētia ſaltēnos temꝑemꝰ Col Caſſiodorꝰ exponit hūc pſalmū: loquēs d̓ ꝑſona Iobqͥ (vt ait) fuit ſuꝑator vite mortalis:et carnis ſue debellator: ac ingētiumſupplicioꝝ trinphator Glo Ueꝝ qꝛiſte ꝑs ē tertius ī ordīe penitētialiuꝫ.cōgrue de qͦlibꝫ peccatore pōt expōi.Un̄ ſēſus tituli talis ē. psͣ iſte ē dd̓:.i. pēitētis hītꝰ ī rememoratiōe ſabb̓iSabbatū ē reqͥes et̓nitatis quā ꝑdēformidat pcc̄i ꝯſcius. ⁊ hre cōfideratgrauit̉ afflictꝰ Iſte nāqꝫ pc̄itēs ī mal̓penis poſitꝰ timēs: et in lugēs: ſabb̓iet̓ni recordat̉ Un̄ ne huiꝰ ſabbati beatitudīe priuet̉: dn̄i mīaꝫ īplorat dicēsOmine ne ī furore tuo argu. meAug. Ut nō ſim iter illos a ſiniſtris qͥbꝰ dicturꝰ es Eſuriui ⁊ nō dediſtis mihi māducare Itē ī ignē et̓nūneqꝫ ī ira tua corripias me vt ī hacvita me purges et talem me reddas.cui iā purgatorius ignis nō opus ſitGrauior erit ille ignis. qͣꝫ quicqͥd pōtpati homo ī hac vita Seqͥtur cauſaꝓbabilis. vt ī illo iudicio iā non debeat puniri. qͥ malis pn̄tibus vehemētafflictus ē Un̄ ſb̓dit Qm̄ ſagitte tueinfixe ſūt mihi. ¶ Glo. Sagitte ſūtvidicte dei .ſ. dolores et penalitatesaīe et corꝑis Hug. vtpote: triſticia.eſuries. frigus ſitis et cetera humanicorꝑis infirma Glo. ex Auguſtino.qꝛ ſicut ſagitte intēdūtur et infigunt̉.ita vīdicte dei ītē ſe fuerūt ī adā ꝑ cōmīationē ſicut legit̉ geneẜ. ij. In quacunqꝫ die comederis ex eo: morte morieris Et qꝛ comedit. ifixe ſūt ei ⁊ nobis in ip̄o ꝑ penā et culpā. et non adhorā. nā cōfirmaſti ſuꝑ me manū tuaml. i. vīdictā tua. vt ineſſent mihi ſagitte tue vſqꝫ ī finē pn̄tis vite ꝓpt̓ qͦdQon ē ſanitas ī carne mea qꝛ por
poralibus miſerijs ſubditū. et hoc Lafacie ire tue l. i. ab īſtatīā vīdicte ī adāexercite l non ē pax oſſibus meis. l. i.interioribus viribus aīe Lā facie. l. i. amemoria peccatoꝝ meoꝝ: Poſſūtet hi duo ꝟſus exponi ī ꝑſona pēitētis deplorātis nō īflictā miſeria vt dictū ē. ſed aſſumptā penitētiā corā d̓omemorātis ⁊ dicētis Qm̄ ſagitte tueinfixe ſunt mihi. ierº .i. ꝟba ſacreſcripture tue īfixa ſut cordi meo. quevt iaculū trāſuerberauerūt cor meuꝫvt agerem penitentiam Cet cōfirmaſti ſuꝑ me manū tuā vt tqͣꝫ bonꝰ magiſter ꝟberibus caſtigatiōis afflictūreddēs emēdatū (nō ē ſanitas ī carne mea a facie ire tue. Uidi facie iretue: hͦ ē: intellexi ꝑ ſcripturas ſāctasquāta minaberis peccatoribus et extabui .i. cōputrui vel totus defeci petens ne ip̄a ira ſuper me deſcēdēt hn̄ē pax oſſibus meis a facie l. i. a mēoria lpeccatoꝝ meoꝝ. Nullā quiētēīdulſi vel oſſibꝰ vl̓ mēbris meis. dō ecea penitendo purgarē Nec miꝝ ſi n̄ē mihi pax Qm̄ iniqͥtates mee ſuꝑgreſſe ſt̓ caput meū. Caſſ. Caput e īnr̄m rō ē. ſuꝑ quā inter bona nob̓ collata celſius nihil hēmꝰ Ip̄a enī duce:dn̄o p̄ſtāte dirigimur. ip̄a nos ad bonos actus ꝓficuos ꝑducit. quā ſi īiqͥtas opp̄ſſerit: illa ꝓtinus victa ſuccubit Hier. Iniqͥtates gͦ mee īualuer̄tmihi ꝓut ſeqͥt̉ l ⁊ ſic̄ onus graue grauate ſt̓ ſr̄ me. SSic̄ pōdus graue: ſicpcc̄a mea ſr̄ me. Hug. Dein ꝯq̄rit̉pēitēs iſte de pcc̄i diuturnitate. qͦ īpedit̉ ne ſurſū ad celeſtia appetēda ꝯſurge poſſit. vn̄ M utruer̄t ⁊ corrupteſūt cicatrices mee. ¶Gre. libro Iob.viij. qͥd enī ſūt cicatrices. niſi vulneꝝſanatiōes? qm̄ qͥ peccatum corrigit ⁊plangit: cicatricem vulneri ſuperducit. Sed cum mēs decepta hoc vn̄ iāpenituit ad delectatione ſui reuocat: