Druckschrift 
Collectarius siue expositio// libri psalmorum
Entstehung
Seite
LXVv
Einzelbild herunterladen
 

Pſalmus xxxvi.

Un̄ ꝟſus Emulor inflat̉: amat: īujdꝫ.ac imitat̉ In hoc loco pōit̉ ꝓ imitariUn̄ dicit. Noli emulari ī malignatibꝰ. NNic .i. imitari malignātes ī ſuis oꝑbꝰ (neqꝫ zelaueris l. i. amauēisfaciētes īiqͥtate. Hiero. qͥ ꝑ iniqͣs fraudes diuicias ꝯgregāt ⁊ horesīqͥrūt Nic. Tales n̄ ſūt imitādi necamādi īqͣꝫtū mali: licet natura ſit excharitate diligēda qͣꝫdiu ſt̓ ī pn̄ti vitaī qͣ poſſūt ad bonū reuerti: malicia tn̄eoꝝ ſꝑ ē odienda. Sic loqͥt̉ ſaluatorLuc. xiiij. Si qͥs vēit ad me. ⁊ n̄ oditpr̄eꝫ ſuū et matrē ſuā ⁊cͣ. Sb̓dit āt p̄dictoꝝ rōeꝫ Hug. Q m̄ tqͣꝫ fenu.qͦd hodie floret ⁊ cras ī clibanū mittit̉velocit̉ areſcēt. p̄dicti malignāteslicꝫ mō floreāt ⁊ quēadmodū oleraherbaꝝ cito decidēt. ¶Hier. Rectehͨ carnalis glorie mūdana potētia feno ⁊ vilibꝰ olēibꝰ iuxͣ. Iſa. ꝯꝑat̉. Oīsīqͥt caro fenū ⁊ oīs gloria eiꝰ ſicut flosfeni Aruit fenū ⁊ flos eiꝰ decidit Huic ſn̄ie addidit Iacobꝰ ī canōica ſua ªIta ⁊ diues ī itinēibꝰ ſuis Caſſ. Pꝰqͣꝫ malignātes ſtudioſe cēſuit euitandos. nūc qͥd face̓ debeamꝰ on̄dit: dicēsNic. S pera ī dn̄o Ifigēdo appetitu ī ſūmol ⁊ fac bonitatē l.i. oꝑa boaCaẜ. qꝛ fides ſine oꝑbꝰ mortua ē l. ⁊inhīta t̓rā. Ihͦ ē: in fide ſc̄e eccīe ꝑſeuera Hie. Uel īhabita corpꝰ tuū: tudn̄are carni n̄ caro tibi Caſſi ⁊ paſceris ī diuicijs eiꝰ l. i. ī chri dn̄i cōtēplatiōe: qͦd māifeſtiꝰ d̓clarat cū ſb̓iūgit: ditēs O electare ī dn̄o. Delectatio ⁊corꝑal̓ dr̄ ⁊ ſpūal̓. illa nutrit vitia: iſtaꝟtutes Delectae̓ cū dicit ī dn̄o ſuauētibi vult eē eiꝰ recordatiōeꝫ vt amesquē times: vt deſideres quē vereris.vt ābias qͣrē quē paueſcis Seqͥt̉ l. ⁊dabit tibi petitiones cordis tui Reſpice qꝛ cordis dixit nō carnis: qͦd adſapiētiā ſolꝫ referri. Hier. Cor enī

titio ē fides: charitas: ītellc̄us dei: etoꝑa actuū bonoꝝ Nic. Iuſti eī n̄ petur a d̓o ſimplicit̓. niſi boa gr̄e ⁊ ꝟtutes: q̄ ſꝑ dant̉ petētibꝰ qn̄ petūt ꝓ ſe⁊ ꝑſeuerant̉ qͦd faciūt iuſti. d̓ alijs ātboīs īfeioribꝰ n̄ faciūt petitōes. niſi ſb̓ꝯditiōe .ſ. ſi expediāt hōri dīno ⁊ ſalute ſue vel alioꝝ Hoc etiā mō d̓s exaudit eos I̓ euela dn̄o viā tuā. CaſſUelū qͦddā ē dēſitas pcc̄oꝝ. vn̄ via⁊ vitā nr̄a tenebroſi amictꝰ circūdation veſtita ē Hāc reuelamꝰ qn̄ d̓lictanr̄a ꝓmptiſſime ꝯfitemur Hier. Tugͦ qͦd hēs ī corde videlꝫ actiōes tuaspate face̓ debes d̓o ī ẜmōe ꝑ ꝯfeſſiōeꝫtuā l ⁊ l ſic l ſpera ī eoq ip̄e poſſit remitte̓ d̓līquēti pcc̄a ſuat ⁊ ip̄e faciet.videlꝫ hͦ qͥd ſeqͥt̉ Et educet qͣi lumēiuſticiā tuā. Caſ. Educe̓ ē aliqͥd d̓ tenebris tͣhē: hͦ ē. d̓ ſcl̓i iſtiꝰ caligie Caligo ē obſcuritas ad illā futuri iudicijꝑduce̓ claritatē: vbi oīa palā fiūt: necvltēiꝰ tenebroſis latibulis occulūt̉ .i.abſcōdūt̉ Quapropt̓ iuſticia nr̄a quādonāte dn̄o nc̄ hēmꝰ ī fide tc̄ hūanisꝯſpectibꝰ apꝑebit ī ſpecie: ⁊ tqͣꝫ lum̄ ꝓfert̉ cū ſpes nr̄a chr̄s on̄dit̉: ſic̄ dicitapl̓s Cū chr̄s apparuēit tūc ⁊ vos apparebitis cū ip̄o ī gl̓ial⁊ iudiciū tuutqͣꝫ mēidiē Aug. Iudicas tu magisſeqͥ chr̄m ꝓmittē tē tibi qͦd n̄ vides: qͣꝫip̄iū rep̄hēdētē te credidiſſe qͦd nō duvides; Quid credidiſti? qͥd tibi chr̄sꝓmiſit. qꝛ īmortal̓ eris: ⁊ dabit tibi vitā et̓nā Adhuc ī abſcōdito ē iudiciūtuū: ⁊ rep̄hēdit̉ ⁊ irridet̉ ab īfidelibꝰ.ſꝫ cū venēit dies iudicij ⁊ vene̓it chr̄s⁊ ꝯgregauēit oēs gētes iudicādas teeducet tqͣꝫ meridie .i. ī clariſſimā luceiudiciū tuū Hier. qͦ ea q̄ bōa ſt̓ elegiſti Tūc fulgebūt tqͣꝫ ſol ī regno patris eoꝝ: ⁊ erūt clara oīa q̄ nūc abſcodita ſt̓ lſb̓ditꝰ eſto dn̄o ſp̄ceptis eiꝰ humilit̓ obediēdo l⁊ ora eū ꝓ delictispn̄tibꝰ ⁊ ātiqͥs Si dicat aliqͥs Aug