lxii.

improba voluntate nō deſinūt EIpprehēde arma ⁊ ſcutī ⁊ exurge̓ in adiutoriū mihi. Mic. Loqͥt̉ de deo more hūano qͦ aliqͥs volēs auxiliū p̄ſtare alicui munit ſe armis ad īuadēdū:⁊ ſcuto ad defēdēdum Hier. Armadn̄i ꝓtectō dīnitatis ē Aug. Scutūē dinitatis d̓ qͦ ī alio pͣsº dic̄. Dn̄e vtſcuto bone voluntatis tue coronaſtinos Hier. Magnū ſpectaculū ē vidēdeū armatū ꝓ te. qͥd fortiꝰ: qͥd pulcriqͣꝫ xp̄m armatū ſtare ꝓ ſuis ſcis? Gl.E ffūde frameā I. i. multiplica vidictāl ⁊ ꝯclude l. i. ꝯcluſionem facladuerſꝰ eos Ine euagēt̉ nocēdo (qͥ ꝑſequūt̉ me videlꝫ viſibiles ⁊ iuiſibileshoſtes Coll. Hūc ꝟſiculū trāſlatiohebraica ſic hꝫ: euagina gladin ⁊ poccupa ex aduerſo ꝑſeq̄ntes me Aug.Et qꝛ iuiſibiles hoſtes ſuggerūt humano cordi: niſi qꝛ deꝰ nō ē nobis adiutor: vt reqͥrētes aliā adiutoriā: īueniamur iualidi. ⁊ ab ipſis inimicis capiamur. ꝯtra qͦs dr h̓ (dic̄ aīe mee. ꝑreuelatōeꝫ interiorē (ſalꝰ tua ego ſūvt nemine p̄ter te reqͥrā ī adiutoriin iſtis tꝑalibꝰ aguſtijs. Per āgelumſb̓uenit deꝰ ⁊ ꝑ hoīem: ſꝫ et̓nā vita n̄dat niſi de ſe Caſſ. Deinde poſtulatcorrectiōeꝫ hoīm inimicoꝝ: di. Confūdāt̉ l. i. fc̄a ſua erubeſcāt l ⁊ ꝯuertāt̉l. i. emēdati colāt. que ꝑſeq̄ndū eē putauerūt (qrētes aīam meā I. i. vitammea ꝑde ⁊ nō īmitari Huertāt̉ retrorſūla malis ſuis vt corrigant̉. Nā etchr̄s petro qͥ ſalutē eiꝰ hūanitꝰ vindicabat: dixit Redi retro me ſathanasNō vt ꝑiret. ſꝫ vt dn̄i volūtatē feliciemēdatōe ſeq̄ret̉. Addidit qꝫ (⁊ ꝯfūdāt̉ l. i. erubeſcāt de ſuis pͣuis actibꝰ:cogitātes mihi mala Ita iudei hēticiqꝫ gētiles: qͥ p̄ter religionē catholicaꝫ aſſerere aliqͣ prauā ītētōe feſtinātHu. Deīde xp̄s vel ꝓph̓a impcat̉ nōoptādo: ſꝫ ꝓphetādo hoībꝰ ꝑtinacibꝰmala q̄ ſequūt̉ Un̄ dic̄ Aij. Fiant

eqͣꝫ puluis āte facie̓ vēti l. vētꝰ tētatōē: puluis iniqͥtas Gl. Ex dc̄is augꝰ.acſi dicat Facile cedāt oī tētatōi Lexāgelꝰ dn̄i Imalꝰ .i. diabolꝰ: ſit (coartaseos. j. i. affligēs cū ip̄a ſuggeſtiōe: etſialiqn̄ ꝑ rōnē reſiſtāt Fiat viā illoꝝ.i. vitā eoꝝ l tenebre ſ. i. ignorātiā. vtno videāt nociua ad vitādū (⁊ lubri.cū j. i. luxuria: vt his vitijs tqͣꝫ qͥbꝰ dāvijs ī barathꝝ moril. deſcc̄dāt l. ⁊ āgelꝰ domī ſmalꝰ ſit ec̄ lꝑſe q̄ns eos. vtqꝛ ī lubrico ſt̓: diaboli īpulſu ſꝑ ad vitia cadāt. Et ſi qͥs q̄rat qͦ merito ſinteis tāta mala; rn̄det ꝯſeq̄nt̓: di. Quoniā gͣtis ⁊ c̄ ſpc̄alit̓ vox xp̄i d̓ iud̓isqm̄ gratꝭ. hͦ ē q̄bꝰ n̄ nocui labſcōderūt/ſſcꝫ iudei (mihi iteritū laqi ſui Hu..l. īſidias faciebat mihi vt me ad mortē tͣherēt. ⁊ bene dic̄ laq̄i ſui ¶Hie.qꝛ ꝑ hͦ ipſi ſemet ip̄os laqauer̄t ī mortē ſuꝑuacuē. Hu. i. īutilit̓ ⁊ ſine cāLex ꝓbrauerūt I. .i. opprobrioſe ⁊ ꝯtumelioſe accuſauerūt laiaꝫ meā. l. i. vitā meā corꝑalē vt me mortī traderētGlo UIeniat illi. Ipplō iudaico llaq̄us. captiuitatis l quē ignorat. futuꝝeē Hie. Excidiuꝫ illd̓ minat̉ qd̓ tꝑibꝰ veſpaſiani ſuꝑ hunc ppl̓m aduenitGlo. ( ⁊ capto quā abſcōdit videlꝫmihi Llapprehēdat eu l. i. ſil̓it̓ capiat̉ atito ⁊ veſpaſiano ex īprouiſo ſic̄ meceper̄t l ⁊ ī laq̄uꝫ mortis (cadat. Idictꝰ ppl̓s lin ip̄m Iſcꝫ laqueū. videlꝫ vteodē mō int̓ficiant̉ ſic̄ me int̓fecerūtAu. Nōne hͦ ſcm̄ ē iud̓is mihi nocēvolētib Anima mea exultabit ī dn̄o/videlꝫ ī eo a qͦ audierit: ſalꝰ tua egoſū: tqͣꝫ nō q̄rēs extrinſecꝰ alias dītias.nec circūfluē voluptatibꝰ bonisqꝫ t̓renis: ſꝫ ip̄m amās gratis let d̓lectabit̉ſuꝑ ſalutari ſuo. l. i. in xp̄o filio ꝑ quēſaluati ſumꝰ Omnia oſſa mea dice̓t.Caſ. oſſa nec ſē ſū nec vocē hr̄e manifeſtum eſt: ſꝫ ꝑ ipſa fortitudo aī ⁊ conſtātiā mētis debēt intelligi q̄ meritooſſibꝰ ꝯꝑant̉: qꝛ ſic̄ oſſa corpᵐ ꝯtinent