Pſalmus xxx.

uū me facias a peccatoribus Aug.m̄ firmamentū meū. l. i. fortitudoea ad tolerandos peccatores l. ⁊ refugiū meū. ad euadenduꝫ eos tu esImihi Hu. et propter nomē tunſmāifeſtādū et clarificādū ꝑ meā p̄dicationeꝫ l. deduces me j. i. dux erismihi l ⁊ enutries me paulatim augēdo corpus meū. quod ē eccīa. ſicut ditur Act. ii. Dn̄s augebat qui ſalui fierēt quotidie in ip̄m Educes me lꝑreſurrectionēde laq̄o quem ip̄i iudei labſcōderūt mihi in paſſiōe ⁊ inmorte. in qua volebant me illaqueare et detinerel qm̄ tu es ꝓtector meus et ideo nulla poteſt mihi maliciaet aduerſitas p̄ualere Et qꝛ tu es ꝓctor meꝰ Idcirco Hier. Tn manus tuas cōmendo ſpiritum meum.Hoc ē: ī poteſtatē tuā cōmēdo aīaꝫmeā Caſſ. Commēdat patri ineſtimabile thezauꝝ. aīaꝫ videlicꝫ illā quevolūtates ip̄iꝰ pura intētiōe faciebatHier. Hoc exēplū accepit eccīa achriſto. hoc et ſanctꝰ ſtephanus fecit.hoc et ſancti orant: quando exeunta corpore. vt fideli creatori ꝯmēdantaīas ſuas in bn̄factis. hoc in cruce poſitus dn̄s dixit. cū in patris manibusſpiritum cōmē dauerat. cito ip̄m cumip̄o reſuſcitāte ſumpturꝰ. Dicat nūcpopulꝰ redemptꝰ ī ſanguīe agni Credemiſti me dn̄e deꝰ veritatis ⁊ bene dicit deꝰ ꝟitatis qꝛ nō mētit̉. Nā ſicutꝓmiſit ꝑ ſeruos ſuos ꝓph̓as redimē:ita venit et redemit nos ſāguine ſuoUnde ⁊ Paulꝰ dicit. Empti eſtis p̄cio magno. et tamen cum ſis deus veritatis Caſſ. Odiſti) oēs lobſeruātes vanitatē. j. i. iſtius ſeculi deſideria trāſitoria amātes ſuꝑuacue. l. i. īutiliter Hier. Nūquid deus odiat quēqͣꝫ? Abſit hoc ſentiri: ſed qͥ iſtāvitā preſentem amāt tātūmodo: ⁊ celeſtia cōtēnūt. ſperātes inaniter ī be

atitudīe ſeculi ſeducēte. odit illos deus Nō ꝙ odiū ī deū cadat. ſed odiredeus dicit̉ qui ſic faciunt .i. repudiare.qꝛ repudiat et reprobat illos qͥ obſeruāt vanitates Aug. Speras ī pecunia obſeruas vanitatē. ſperas ī honore: et ſb̓limitate aliqͣ poteſtatis humane: aut in aliqͦ potete amico: obſeruas vanitate. qꝛ aut moriēs hic ea dimittis aūt cū adhuc viuis oīa pereūtet in ſpe tua deficis. vnde eccīa hͦ ꝯſiderās ait Caſſ. Ego āt ī dn̄o ſperaui vbi nihil vanū nihil ſuꝑuacuūeſt. ſed totū fixū atqꝫ integre perſeuerat Hug. Lexultabo. ſcorꝑe l et letabor. ſpul ī mīa tua. ꝑꝑ quā tua morteſaluaſti me Cauſaꝫ v̓o huiꝰ leticie cōſequēt̉ ſubiūgit dicēs Hier. Qm̄reſpexiſti humilitatē meā. l. i. me ꝓpt̓humilitatē meā ſaluaſti de neceſſitatibꝰ aīaꝫ meā. Hier. neceſſitates corporis multe ſunt. videlꝫ māducare bibere dormire. vel aliud qͦd neceſſariūē faciēdū. ſed aīe neceſſariū oīno vnūeſt. videlꝫ vitā eterna Saluaſti gͦ deneceſſitatibꝰ ꝑpetue mortis aīaꝫ meāqꝛ dediſti ei vitā eternā. quod ē ſuaneceſſitas Caſ. Uel de neceſſitatibꝰhoc ē de peccatoꝝ laqueis ⁊ ꝑplexitatibus quas diabolus igerit cogitationibꝰ noſtris Hec concluſiſti me inmanibus inimici. ¶ Hier. Illi ꝯcludunt̉ in māibꝰ inimīci qͥ ꝑſeuerāt inpeccatis ſuis: ſed ego (dicit eccīa) nōconcludar. qꝛ n̄ volo ꝑſeuerae ī malisHu. Iſtatuiſti. l. i. firmaſti in locoſpacioſo. j. i. ī latitudīe charitatis. qͥ ꝯſiſtit ī dilectione dei ⁊ ꝓximil pedesmeos. l. i. affectiōes meas: vt currerēfacilit̓. ⁊ ſine offēdiculo ī via mādatorū tuoꝝ dirigāt̉ Qiſerē mei dn̄e qm̄tribulor. ¶ Hier. Illoꝝ vox hecēqͥ tribulant̉ a qͣlibꝫ tribulatiōe. tribulor dicit n̄ iā mortē metuēs ſꝫ inſectationē timēs vitioꝝ Caẜ. lꝯt̉batꝰ e