Pſalmus xxviij.

et arcana fidei ſācte incarnationis. recōciliaret hominem deo. quatenꝰ vbinō poterat viciata natura cōſcēdere.dn̄ice viſitationis munere ꝑueniret.Et ne filio dei vera docēti mēs obſtinata n̄ credēt. hͦ qͦꝫ miraculoꝝ ingetiū ꝟtute firmauit vt qd̓ intelligerentiudei nō poſſe coēꝫ hoīeꝫ facere: hoceuident̉ agnoſcerēt potētiā diuinitatis implere. ſed illi demētes dū tm̄mōhoīeꝫ credūt: filiū dei ipſum dici indigniſſime ꝑtulerūt. Pug. ꝓpter qͦddeſtrues eos Iꝑ romanos ī pn̄ti. vl̓in futuro et̓nalit̓l⁊ nō edificab̓ eosſpoſtqͣꝫ eos deſtruxeris ꝑ romanos.id ē nō iteꝝ reduces eos. ſicut reducti fuerūt de babyloniā. Un̄ de ip̄is īalio p̄s dr̄. Tāqͣꝫ vas figuli cōfrigeseos Uas enī figuli poſtqͣꝫ fractum ēnūqͣꝫ redintegrat̉ Caſſ. Sciēs chr̄sꝯplēda eſſe oīa q̄ petebat: grās agēspatri ait Benedictꝰ dn̄s Ideus pr̄ Lqm̄ exandiuit vocē deprecatōis mee/ſſupra dicte Hier. Dn̄s adiutormeus. in paſſiōe (et ꝓtector meꝰ inmorte l⁊ ī ip̄o ſꝑauit cor meū ſvidelicet humanitas mea in diuinitate Letadiutꝰ ſūvt reſurgerē Hug Eteffloruit caro mea lꝑ immortalitatisclaritatē in reſurrectione q̄ pͥus arutrat et defloruerat: vilit̓ deturpata īpiſſiōe Let ex volūtate mea ꝯfiteborilli l. i. patri Aug. qꝛ ꝑ reſurrectione neā nō timoris neceſſitate. ſꝫ libera volūtate cōfitebūtur illi. qͥ credūtī me. in quibꝰ (q ego ſū) ego ꝯfiteborHn̄s focitudo plebis ſue. l. i. populichriſtiani dimicātis cū diabolo. in huius vite dificultatibꝰ (et ꝓtector ſaluationū chriſii ſui l. i. eoꝝ qͥ ꝑ chriſtūſaluati ſūt vt eos ſic ſaluatos ꝑ fortitudinē bellicā īmortalitate pacis advltimū ꝓtegat Caſſ. Dein orat humanitas chr̄i ꝓ populo chriſtiano d.Saluū fac populū tuū dn̄e. quem ꝑ

mortem meā redemil et benedic lillabenedictiōe quā electi ī iudicio benedicent̉. videlicꝫ Uenite benedicti patris mei Lhēditati tue. ¶ Hiero quāꝑ corꝑis ⁊ fagius mei myſtēm ī eccīaꝯgregaui. d̓ qua dc̄m ē ī p̄s. ij. Dabotibi gētes in hereditatē tllā Caẜ.Et vt charitatē ſuā quā p̄cepit euidētius approbaret. Iteꝝ petit Let regeeos Ine carnalia ꝯcupiſcāt. neqꝫ viasprauas eligāt deuiādo a viā iuſticie let extolle illos vſqꝫ ī et̓nū. vt intellectu ſcpͥturarū et in oꝑe ſancto intētion laudabili ꝓficiāt. quatenꝰ a terrenis vitijs purgati. ad eterna p̄mia ꝑducātur euecti Nic. Moraliter iſtep̄s pōt exponi de qͦlibet fideli poſitoin afilictiōe corꝑali et mētali. qͥ deuote ſe petit diuinitꝰ liberari et tādē ſētiēs ſe a dn̄o exauditu ſtudꝫ ei deuote grāꝝ actiones referre Caſſ. Audiſtis chariſſimi qͣ pietate iſte ps cōcluſus ē Rogat ꝓ nobis qui oraturab angelis Iudex oīm creaturarū aduocatus noſter ē. Et vt a morte potuiſſemus cripi. ipſe magis elegit occidi Orauit āte traditionē ſuā de crucifixiōe ꝓpria ⁊ de reſurrectiōe locutꝰeſt. Poſtremo ꝓ fidelibus exorauitvt qͥ ei meruerunt credere: eterna benedictiōe debeāt gaudere. Hier.Tu gͦ dn̄e rege et eleua nos ab huiꝰmundi miſerijs. quia populus tuꝰ ſumus. quatenꝰ in hac vita que tibi ſutplacita faciētes: ab hac morlitate ī immortalitatē te comitāte extollamur.id ē in celeſtibus eleuemur regnaturi cum ſanctis tuis: qui es benedictꝰin ſecula ſeculoꝝ. Amen.fferte domīofilij dei. Titulꝰ huiꝰ p̄s talis e. ps dauid in cōſūmatiōe tabernaculi Hier. Quādo arca