Pſalmus xxxXXVi.

ſtri magnificabimur. ¶ Caſſ. .i. magni dicemur videlꝫ chriſtiani a chriſto Magnificari enī ē magnum fie riquippe cū ex vocabulo celeſtis regisnomē eſt impoſitū ſeruienti. Aug.Cmpleat dn̄s petitiōes tuas nonſolū illas qͣs ī t̓ra habuiſti Hiero.Dicēdo. clarifica me pr̄ apud temetipſuꝫ claritate quaꝫ habui pͥuſqͣꝫ mūdus fieret Et alibi. Pater ſerua eosin noīe tuo quos dediſti mihi Aug.Sꝫ etiā impleat oēs petitiōes tuasquibus in celo interpellas ꝓ nobis l.nūc cognoui. qm̄ ſaluū fecit dn̄s chriſtū ſuum. inūc modo per ꝓphetiā demonſtratū ē. qm̄ reſuſcitauit dominꝰIeſus filium ſuum l Exaudiet illūde celo ſancto ſuo. non de terra tm̄vbi ſe petijt clarificari. veꝝ etiā de celo vbi iaꝫ ad dexterā dei patris ſedetinterpellās ꝓ nobis Lin potentatibꝰſalus dextere eiꝰ quaſi dicat Hug.Uere exaudiuit eū petētem ꝓ nobisquod patet: qꝛ potentes ſumus auxilio eiꝰ Aug. potentatus noſtri ſūtſalus dextere eius. id ē fauoris eius.cuꝫ etiā de tribulatiōe dat auxiliū vtquādo infirmamur. tunc potētes ſumus Caſſ. Non dicit̉ hic ſalus potentatus noſtri. quoniā illa ſalus necmorbis afficitur. nec doloribus ſanciatur ſicut ſalus hoīs. Aug. que nōdextere ſed ſiniſtre eius ē. Hic enī extollunt̉ in magnā ſuperbiam qͥcunqꝫp̄cantes temporaliter ſalui facti ſunt.de quibus ſubdit̉ Hi in curribꝰ l. i.in volubili ſucceſſiōe temporaliū bonoruꝫ trahūtur Let hi in equis. hocē in ſuperbis p̄ferūtur honoribus atqꝫ in his exultant nos autem. ſpemfigētes in eternis. neqꝫ gloriā noſtrāq̄rentesin noīe dn̄i dei noſtri inuocabimꝰ. Caẜ. quia nomē domini adpremia perducit eterna. Deinde oſtēdit: quo ſit vana ſalus hominū: dicēs

Hier. Tpſi obligati ſunt lvitioꝝſuoꝝ funibus (et ceciderūt. nam homines honoribꝰ p̄ſumentes. laqueatiprauis deſiderijs ſuis ī mortis foueācorruerūt Hug lnos aūt ſqui tortuoſi fuimus in peccatis lſurreximꝰſper grāꝫ dei ab infidelitate ad fidē:a vitijs ad virtutes⁊ erecti ſumusſꝑ veraꝫ humilitate ad diuina p̄miaſubleuati. Sequit̉ vox prophete adpatrē O omine ſaluū fac̓ regem.Hug. id ē chriſtus dn̄s reſurgata mortuis. aſcendat in celos: interpellet ꝓ nobis. ne diutiꝰ vacillet noſtraoratio. ſed ip̄o aduocato p̄ſumamusorare. qui nos patri docuit ſupplicare.ne nos mortalis laqueus poſſit aſtrigere Deinde hoc ſequitur Let exaudi nos in die qua inuocauerimus teHier. In hebreo ita ſcriptum ē.Domine ſaluum fac regem: qui: exaudiet nos. in quacūqꝫ die inuocauerimus eū Caſſ. Docuit nos propheta ſanctiſſimus: quali debeamꝰ chr̄odomino pietate ſeruire Optat ille bona que nouerat eſſe ventura. qꝛ benecredētiū mos ē illa orare que deſideramus euenire Quaꝓpter affligamurin eius paſſiōe. gaudeamus ī eius reſurrectiōe Sic enim ip̄ius poſſumusdici. ſi eius diſpenſatiōibꝰ mereamuraptari. qui cū eterno patre et ſpūſancto ē benedictꝰ ī ſecula ſeculoꝝ AmēOmine ī virtute tua. Titulus talis eſtIn finem pſalmus dauid.Pſalmus iſte attribuitur dauid conſiderationē ſuā dirigenti in finē. id ēin chriſtū: qui ē finis et completio legis: quoniā non venit legem ſoluereſed adimplere Ni. pſalmus iſte exponendus ē ad litteram de magnificētia regni chriſti que ꝯſiſtit ī eiꝰ exaltatiōe ⁊ aduerſarioꝝ ſuoꝝ dep̄ſſione