Pſalmus. xvij.

Let diſciplina tua ipſa me docebit) q̄ipſa tua correctio me docet venire adte Hiero. Neceſſe eſt duꝫ ſumushic nos ſub diſciplina eſſe. vn̄ Paulus. Omnis inquit diſciplina in preſenti non videt̉ eſſe gaudij: ſed meroris. ſed poſtea in futurū reddit fructūplurimū Oilataſti greſſus meos ſubtus me. ¶ Augꝰ. Quoniā latā feciſti charitate meaꝫ hilariter operantēetiam de his que ſubtus me ſunt: ſcꝫde mortalibꝰ rebꝰ et mēbris HugoUt carnales affectus et appetitꝰ ſintſubditi mihi. Hec āt dilatatio fit pͥncipaliter per tria: ꝑ largitionem elemoſynarum: ꝑ de lectationes ſpūales qͣsdominꝰ īmittit in tribulationibus: etꝑ pnīam (et non ſunt infirmata veſtigia mea lid eſt oꝑa mea que ſūt tāqͣꝫ veſtigia. id eſt ſigna bonarum affectionū. Hoc nō poſſunt dicere illi qͥſtatim feſſi ſunt de penitentia. vel dereligione quā aſſumpſerūt Hiero.vero docet qn̄o veſtigia bone voluntatis non infirmentur dicēs. Semꝑaliquid boni facito. vt te diabolus inueniat occupatum. Enumeratis omnibus que neceſſaria ſunt pugnaturoꝓpheta in ꝑſona viri iuſti ꝓmittit ſefortiter pugnatuꝝ di. Perſeq̄r inimicos meos id eſt affectꝰ meos carnales let comprehendaꝫ illos. lvt cōſumantur pͥuſqꝫ ab eis comprehēdarvel ꝓgrediant̉ in actum (et nō ꝯueritar lab hac ītētione donec deficiāt.mortificati Et ꝯſequent̓ oſtēdit qūodeficiant dicens C onfringaꝫ illos.pͥmos motus carnales minutatim cofitendo. et ꝑ penitentiam mortificando lnec poterūt ſtare ſed cadent ſb̓tus pedes meos Iquia preponā illisamorem quibꝰ itur in eternitatē Ithoc totū ē ex e̓o ꝙ lprecinxiſtid id ēarmaſti me virtute ad bellū. virtute videlꝫ humilitatis ꝯtra ſuꝑbiam:

virtute caſtitatis ꝯtra luxuriaꝫ: ⁊ ſicde alijs. quia homo predicta nō poſſꝫfacere ꝑ gratiam ſibi datā niſi deꝰ cooperaret̉ illi gratie ẜm illud ad Ro.ix. Non eſt volentis neqꝫ currentis:ſed dei miſerētis. Ideo ſubdit l⁊ ſuꝑplantaſti Itu non ego linſurgentes īme ſid eſt contra me lſubtus me. vtfluentia deſideria carnis non dn̄arentur mihi. Idē Augꝰ. Deinde ꝓpheta loquit̉ ī ꝑſona chriſti de iudeis di.t inimicos meos. id ē iudeos ldediſti mihi dorſum. vt cōuerſi ꝑ te ſequerent̉ me. vt patꝫ in paulo qui de ꝑſecutore factus eſt diſcipulꝰ. ⁊ de multis alijs Let odientes me. Augꝰ. idē qͥ in odio perdurauerunt. Hugodiſperdidiſti in vniuerſuꝫ orbē inqua diſperſiōe Olamauerūt nec eratqͥ ſaluos faceret. eos nec ad quemlibet ſed ad dn̄m) clamauerūt (nec exaudiuit eos lid eſt non iudicauit eosdignos exauditione: non recedētesa malicia ſua Hiero. Impij iudeiac heretici clamabūt in futuro iudicio ad dn̄m. nec erit qui ſaluos facieteos: quia qn̄ clamauit deus ad illosꝑ prophetas ⁊ per reliquas ſcripturas audire noluerūt Augꝰ. Eꝯminuā eos in puluerem. Aridi enīſunt nō recipiētes imbrem miſericordie dei. vt elati atqꝫ inflati ſuꝑbia Etne putent̉ ſe qͣꝫuis detritos qͥeſcere:addidit Lante facieꝫ venti vt oī ſpedeſtituti. rapiantur a ſoliditate ⁊ ſtabilitate terre vt lutum platearū delebo eos) vt videlꝫ luxuriātes ⁊ lubricos: ambulātes ꝑ latas ꝑditōis vias. Sequit̉ vox xp̄i ad patrē Eripies me d̓ ꝯtradictōibꝰ populi. QQui dixerūt. Si dimittimꝰ eū. ſic totꝰ mūdꝰpoſt illum ibit Caſſio. cōſtituesme in caput gentiū. QQd̓ ⁊ factū eſt:qm̄ repulſis ꝑfidis iudeis. ad gentiū