Pſalmus xvij.

Que conficitur ex cōpūctiōe cordiset lachrymarū fonte. ſicut ſumꝰ cauſat̉ex igne ⁊ aqͣ. Et addit (in ira hoc ēpre timore ire leiꝰ ꝑ quā minat̉ deꝰimpijs eterna ſupplicia Caſſiod̓..⁊. ſpoſtea Lignis l. i. charitas d̓i ꝟtutū progreſſibꝰ creſcens la facie eiꝰ. l. i.a notitia eiꝰ lexarſit) qm̄ ipſiꝰ illuminatione charitas ꝯcedit̉ eis qͥ pctā derelinquunt (carbones ſuccenſi ſunt. ICarbones vero ſuccenſos pctōresdicit: qͥ velut carbōes mortui ab igneboni deſiderij frigidi. ī mūdi iſtiꝰ cecitate tenebrant̉: ſꝫ iterū pnīa inflāmātereuiuiſcunt Lab eo . i. veniente dn̄o.Qn̄o aūt venit ꝯſeq̄nt̓ ſubdit dicensInclinauit celos. I Hiero. Celiid eſt angeli inclinati ſt̓ qn̄ gabriel admariā venit l⁊ ſtatī deſcēdit. lxp̄sin carne formā ſerui accipiēs Caſſ.Let caligo. ꝭ. i. diabolꝰ qui mētes hominū innubilat dū veritatis ſplendorē non ꝑmittit videre quos poſſidet.et hic diabolꝰ eſt lſub pedibꝰ eiꝰ qꝛdn̄i ſaluatoris ptāte calcat̉. Ut l ipſequi deſcendit Laſcēdit ſuꝑ cherubinTherubin interpretat̉ plenitudo ſcīeAſcendit ergo ſuper cherubin .i. ſupͣqͣꝫ noſter intellectꝰ poſſit cōprehendeqn̄ videntibus apoſtolis ad celoꝝ regna conſcendit. Que enī creatura p̄ualeat tāti ſecreti attingere arcanum.ꝙ carnē terrenā in eterna celoꝝ gloria collocauit. Et fecit eam creaturisoībꝰ adorabilē. q̄ terrenas ꝑtulit paſſiones Seqͥtur Let volauit. ¶ Sreg.xvij. liº. moꝝ. Quia longe in altū ab ītellectu nr̄o ſe rapuit (volauit ſuperpennas vētoꝝ qꝛ ſcīam trāſcēdit aīarū. vento qͥppe aīas figurari ꝓ velocitate ſue ꝯditionis nō incōuenient̓ accipimꝰ Nico. Nā cogitatiōes eiꝰvelociſſime ſunt. etiā aīa inuiſibilis ēet inuiſibilit̓ mouet corpꝰ ſicut ventꝰet inſufflata dicit̉ corpori. non ꝙ deꝰ

hēat os: ſed ip̄am inſufflauit corpori.hoc eſt dedit vel īmiſit Caſſi. Uelhec repetitio: volauit ſuꝑ penas ventoꝝ: celeritatē nimiā oſtendit .i. velocius vento famā eius per mūdi ſpatia cucurrit. qn̄ ipſo in cunabulis tacente magis eum ſtelle claritas nūciauit. Quid enī dici p̄t velociꝰ: qͥ moxvt natꝰ eſt in alia mūdi parte ꝯſpecteſt Et poſuit tenebras. l. i. myſteriuꝫincarnatiōis ſue: qd̓ nobis ē tenebroſum ⁊ obſcurū Llatibulū ſuū l ſeipſuꝫdicit .i. ſecretū maieſtatis ſue: vt qui īnatura deitatis ſue videri non poterat: ſub incarnatiōis velamine humanis ꝯſpectibꝰ redemptor pijſſimꝰ apparēt. vel poſuit tenebras latibulū ſuū.Augꝰ. id eſt obſcuritatē ſacramentoꝝ ſuoꝝ. ⁊ occultā ſpeꝫ in corde fideliū vbi ipſe latet nō deſerens eos. vn̄ſubditur l in circuitu eiꝰ tabernaculūeiꝰ. l. i. ꝯuerſi ad ip̄m ſunt in circuitueiꝰ. ⁊ ipſe eſt in medio eoꝝ in qͥbꝰ tāqͣꝫin tabernaculo .i. in dimicantes ⁊ militātes ꝯtra vitiā habitat hoc tꝑe. Nātabernaculū militantiū ⁊ē dicit̉ Itenebroſa aqͣ. l. i. ſcriptura obſcura eſt Linnubibꝰ aeris. l. i. in ꝓphetis ⁊ p̄dicatoribus verbi dei Caſſ. qꝛ qͣꝫuis ſe aliquis putat dictaº eoꝝ intelligere: adip̄am ſicuti ē virtutē doctoꝝ in totuꝫvix p̄t ꝑuenire: ſicut dicit aplūs. videmꝰ nūc ꝑ ſpeculū ⁊ in enigmate. tuncfacie ad faciē Caſſ. O refulgorevna dictio eſt Hugo. .j. prelucidevel prefulgidelin conſpectu. l. i. in cognitiōe Leius. Iſcꝫ chri lnubes) id eſtapoſtoli p̄dicatores verbi dei Etrāſierūt. mūdū Grego. xxix. moraliuꝫQuia p̄dicatores ſcī vniuerſa mundiſpatia miraculorum claritate percurrunt: qui etiam Igrando ⁊ carbonesignis lvocati ſunt. qꝛ ⁊ ꝑ correptionēferiunt. ⁊ per flammam charitatis ac-