Pſalmus Vi.
¶ Caſſ. qꝛ volo me a maloꝝ ſocietate diuidē (qm̄ exaudiuit dn̄s vocē fletus mei. ¶ GIo. videlꝫ ꝯpūctioneꝫcordis mei ꝓ cōmiſſis. vn̄ lachrymepondera vocis hn̄t Augꝰ: Uel inꝓphetia dictuꝫ eſt diſcedite. l. id eſtdiſcedetis in extremo iudicio: cū īpijſeparabunt̉ a iuſtis Hugo Exaudiuit dn̄s dep̄cationē meā. de malisamouēdis (dn̄s or̄onē meā ſuſcepit.de bonis ⁊ virtutibꝰ adipiſcendis: q̄duo nc̄aria ſunt. qꝛ egreſſus vitij virtutum oꝑat̉ ingreſſum Caſſ. Iſtevero penitens in ꝯcluſiōe orationisſuę exultat or̄onē ſuā fore exauditam.qm̄ hec eſt forma penitētiū. vt inchoent a lachrymis ⁊ deſinant in letitia.qͣtenꝰ tali exēplo poſſit agnoſci/ verūeē qd̓ legit̉. Qui ſemināt ī lachrymisin exultatōe mētēt. Deinde ſcā ꝯſciētia penitētis a pcͣtīs ſuis fc̄a libera ⁊⁊ecciaſticis regulis obſecundans moxꝓ inimicis ſuis vt ꝯuertant̉ exorat.vt ſic̄ ille accepit veniā: ita inimicosſuos carnales ad dei gratiā redire cōtingat. Unde dicit Erubeſcant. Ideactibꝰ ſuis malis. ⁊ intelligant ipſosactꝰ dānoſos: qͥs p̓dē ſibi putabant eēꝓficuos et cōturbent̉ vehementerꝯēs inimici mei timore futuri iudicij ⁊ ſcripturarū p̄dicatōe terribili. nein illas penas miſerrimi hoīm cadant.qͣs ſuꝑ pctōres lex diuina ꝓnūciat eēvēturas Iꝯuertant̉) vt nō ꝑmittant̉ire qͥ tēdūt. ſꝫ cū redeūt: ab inferni fouea liberent̉. Et ne nos diutiꝰ iudicaret forſitan differendos: additl ⁊ erijbeſcāt valde velocit̉. lab iniqͥtatibꝰ ſu16. O deſideriū mentis ſancte eximiūQuis eī ampliꝰ in cā ſua pete potuitqͣꝫ iſte qͥꝓ inimicis ſuis acerrimis poſtulauit. Taliū iraqꝫ deꝰ miſeret̉ qͥuijmonita miſericordie nō negligūt. ſic̄ īeuāgelio ſcriptū eſt. Beati miſericordes: qm̄ ipſi mīam ꝯſeq̄nt̓ Hugo
Uel hoc totum p̄t legi de futuro ſicErubeſcāt. l. i. erubeſcent in futuromaximo rubore: dicētes. Hi ſunt qͦsaliqn̄ habuimꝰ in deriſum ⁊ in ſimilitudinē improperij. Nos inſenſati vitā illoꝝ eſtimabamꝰ inſaniā: ⁊ finē illoꝝ ſine honore. ecce qūo cōputati ſtinter filios dei ⁊cͣ. Que Sapie v. ſcribunt̉ Iet conturbent̉. l. i. ſimul turbabunt̉ in aīa ⁊ corꝑe. nec leuit̓ ſed vehementer loc̄s inimici mei) ſeculariadeſideria ſectantes ⁊ cū deſperare iniudicio ceperint Icōuertātur lid eſtꝯuertent̉ a letitia ſcorum in quorummaloꝝ confuſionem repetit (⁊ erubeſcāt ſid eſt erubeſcēt ꝙ illis ꝯuerſioſit ad ꝯfuſionē: qui hanc noluerunthabere ad ſalutē Et hec oīa fiāt lvalde velociter. qꝛ cito veniet eis repētina calamitas ⁊ ſubitꝰ interitꝰ IdemAugꝰ. Caſſ Licꝫ in oībꝰ pſal̓miointelligentie ſtudiū adhibē deheamꝰ.qm̄ inde vite nr̄e maxima ſubſidia cōqͥrunt̉. tn̄ pſalmos penitentiales eſtimo magnoꝑe ꝑſcrutandos. quibꝰ humano generi velut ꝯpetens medicinapreſtat̉. Inde enī animarū ſaluberrima lauacra ſuſcipimus. inde peccatismortui reuiniſcimꝰ: inde lugentes adeterna gaudia ꝑuenimꝰ. Eſt enī qd̓da iudiciale genꝰ: in quo reꝰ conſpectibꝰ iudicis p̄ſentatꝰ aſſiſtit. pctm̄ ſuūlachrymis diluēs ⁊ ꝯfitēdo diſſoluēs.ſummū genꝰ de fenſionis afferens videlicꝫ ꝙ ſe ipſum ipſe condēnat. Hicnō eſt accuſator extraneꝰ: ſed ip̄e peccator impugnator eſt ſuꝰ. meret̉ veniā.quia ſe nō excuſat a culpa. nec poteſtaliter agi ſub tali iudice: cui pctā nullus preualet abnegare. O inęſtimabilis pietas creatoris: reum pro ſe ſententiam dicere fecit: quando ipſę ſe vehemētiꝰ accuſauit. Dona nobis domine in ſatiſfactione noſtra tota nosckaritate cōpungi: qui nobis ſaluta-