vtendū vel orandum ſitVꝰ

auditoris ꝯparatur. qd̓ tribus modisfit. Siue quādo aliqͥd in laudem eiusdicimus: ſiue qͣndo aliquid de noſtramiſeria ꝯmemoramus: vel etiā qͣndoaliquid qd̓ ad depreſſionem aduerſariorum noſtrorum ſpectat in mediumadducimus. Dicamus igitur omnesillas ſcripturas quas quorundā opinio ad orationis vſum non eſſe aſſumendas exiſtimat: idcirco vtiliter debere et conuenienter poſſe inter vota precum noſtrarum ab orantibꝰ recitari. quia et in nobis affectum piedeuotionis excitāt et cor noſtruꝫ velnarrando laudem dei ad eius amoreꝫprouocant: vel noſtram miſeriam cōmemorando ante conſpectuꝫ dei nos.humiliant: vel maliciam aduerſariorum noſtrorum exaggregando ⁊ nobis ſolicitudinem ⁊ fiduciaꝫ corā ip̄oampliorem preſtant. Laudem dei inpotentia ⁊ benignitate eius cognoſcimus/ noſtrā miſeriam in hoc ꝙ fragiles et peccatores ſumꝰ. maliciā aduerſarioruꝫ noſtroꝝ deprimendo: qꝛ ad diripiendū ſunt aſtuti. ⁊ ad opprimēduꝫimpij: Siue igit̉ laudem dei in bonitate eiꝰ ⁊ potentia: ſiue miſeriam noſtram in infirmitate et culpa noſtra: ſiue maliciam aduerſariorum noſtrorūin tyrannide eorum et aſtutiā ad exer̄citationem mentis et auginentum bone deuotionis orantes ꝯmemoremusnihil ineptum facimus: et per piū affectum quem ipſa in nobis verba excitant vbiqꝫ orantes ſumus. Ut eniꝫbreuiter cuncta complectar. quotienſcunqꝫ laudem dei narramusⁱ: quecūqꝫſint verba quātuncunqꝫ prolixa: qͥdin his omnibus intus cor noſtruꝫ dicit. niſi vnum hoc loquitur ꝙ eū ammirans amat/ et amando āmiratur?Similiter qn̄ de noſtra miſeria corāeo orantes agimus: quecūqꝫ ſint ver-

oratiōibus cor noſtrum dicit niſi hocvnum. ꝙ confitemur nos miſericordiam eius querere: et in eo omnem fiduciam noſtraꝫ collocare; Que deuotioquantum humilitati eſt proxima: tanto magis deo accepta. ¶ Item cummaliciam aduerſariorum noſtrorumtam ſpiritualium qͣꝫ corporaliū in orationibus noſtris coram deo accuſamꝰ.qualiacunqꝫ ſint verba. quantuncūqꝫprolixa: quid tamē aliud per hec omnia. qͣꝫ iuſtum iudicium dei ad noſtrāliberationem expoſcimus. vt eripiatnos ab his quorum tyrannide iniuſteopprimimur: et malicia iuſte aduerſamur. Et quia vltioneꝫ de inimicis noſtris. et iudicium cauſe noſtre diuinoiudicio libenter relinquimus: quid eſtꝙ pro hac deuotione et humilitate iuſte a deo impetrare nō d̓beamꝰ? Unꝰquiſqꝫ ergo cum in oratione. vel pſalmos. vel alias quaſcunqꝫ ſcripturasdecantat: diligenter conſideret cui affectui ſeruiant: et ad illum affectuꝫ toto niſu cor ſuum excitet. ad quem idquod loquitur magis ꝑtinere videt.quia ſi verborum que loquitur affectum habuerit per affectum ipſuꝫ melius verborum virtutem cognoſcet ⁊intelligentiam capiet. ⁊ per verboruꝫintelligentiam in maiorem deuotiōeꝫaffectumqꝫ accendet. Et infra. Fortecogitare cepi quanta ſit felicitas cumdeo eſſe: item quāta ſit miſeria in hocſeculo viuere: quanta demum calamitas ſemper cruciari in inferno. Et exhac meditatione mea ſubito amore celeſtis patrie attrectatꝰ ipſo affectu ducente in hec verba decurro. Beatus.vir qͥ non abijt in cōſilio impiorum. ⁊in viā pctōꝝ nō ſtetit. Cuius pſalmitotā ſeriē ſi ẜm intimū compunctionis ſenſum inqͥrimꝰ: qͥd aliud niſi hecvbiqꝫ dicētē īuenimꝰ? Felices qͥ nūqͣꝫa deo receſſerūt: ⁊ īfelices ac miſeri qͥa v