bia patitur: dum eius ꝓpoſitū ſceleratis oblotutionibꝰ irridet̉. dicit̉eniꝫ ei ab imquis. Quid te cruciasaut ſeculi honores fugias: ⁊ iſtummd̓m pdaſ nec ibi ad qd̓ deſideraſaliqn̄ ꝑuenias? Poſtꝙͣ illa minꝰvaluerunt: tūc ſuaſores ad doloſablādimēta ſe ꝯu̓tūt: dicētes Noliteieiunio fatigari: reſtat tēpꝰ ī ſemocū iſta facias. Qui cū ſe putant loqui ꝓ corꝑe ſalutē aīe noſcūtur oīdenj dn̄s aīaꝫ adnō per ⁊dere. IC CO. ſe fideliter clamatem īterrogare pietatis affectu dignat̉: dicēs. Quid̓ det̓ tibi aūt qͥdapponat̉ tibi adlingua doloſam?ac ſi dicat. Ruid poteMeI ES rit tibi dari auxilij: āꝯſilij: aut remedij quo muniarisꝯtra linguam doloſā: q̄ imqͣ ſuadetvel deterrendo ꝓhibet. Rn̄det am̄aiuſti vel dn̄s ſue interrogationi: dicens. Agitte la. verba ſacre ſcripture q̄ ſuntꝭ potētis ſe ipſiꝰ dei oīpotētis q̄ ſagitte ſūt Lacute/ qꝛ verba ſacre ſcripture penetrat vſqꝫ adcor: ſic̄ dicit Appꝰ. ad Heb̓ iiij. Viuus eſt dei ẜmo ⁊ efficax ⁊ penetrabilior oī gladio ancipiti. Hec verba ſacre ſcripture dabūtur tibi inmummentū ꝯtra linguā doloſaꝫ.9 Et qꝛ parū eſt verb̓ ageUl reꝯtra lingua doloſaꝫ.Idcirco etiam exemplis agedumeſt. Vn̄ Icū carbonibꝰſubdit̉. ¶Udeſolatorijsvel vaſtatoribꝰ a cū exēplis ſcōꝝad vitam gratie ꝯuerſoꝝ: qͥ aliqn̄mali fuerūt ⁊ poſtea multuꝫ ꝓfecerunt virtutibꝰ. vt paulus: matheus; magdalena: dauid: ⁊ alij multi. Sanctoꝝ exempla carbōes deſolatorij dicti ſunt. qꝛ inflāmant nosad amorē dei qd̓ in nobis dyabolꝰcōſtruxerat ꝑ pctm̄. hoc deſolatuꝫatqꝫ deuaſtatu dei adiuuāte gratiaſentia o℟ꝰerant in nob̓ multur. AI te carnaleſ cogitationes: ſeculareſ multi amores: ip̄ivrūtur carbonibꝰ deſolatorijs vt fiat purus locus deſolatꝰ. In cuiuſlori puritate faciat deꝰ edificiū ſuūExempla ergo multorum iniquorum qui cōuerſi ſunt ad deum carbones dicti ſunt: ſagittis verborumdei accenſi ⁊ reuiuificati ſunt.MllGO ꝙͣuis gradū primuꝫIſte enim vir iuſtusaſcendit carnalia relinques. quiatamen a malis adhuc premitur.I vitia ſeculi damnanſ: vi¶ A. tam ſe penitet habere lōginquam. ¶ Eu mihi quia īcolatus meus prolongatus eſt. Incōlas em̄ dicimus q̄ ad tempuſ t̓rasalienas colunt: ſed a patria ſua lōge ſeiuncti ſunt. Quod de illis merito dicitur: quorum cōuerſatio ſemper eſt in celis. ſed adhuc hic corpore detinent̓: ſicut apoſtoluſ paulus dicit. Cupio diſſolui: et eſſe cūchriſto. Cupienti ſiquidem patriam felicem videre ꝙͣuis hic breuetempus probetur eſſe: longinquūeſſe vide I.Cauſam fuitur. ¶ ¶ U tedij aſſigͣtcum ſubdit. Lhabitaui cum habitantibus cedar ſa. cum malis ⁊ inquietis homnibus ſignatis per cedar qui interpretatur tenebra. et