LiberDecimū ſoctauus
ſi fuerit interualli abſconditur. Ora ei radices eſſe traduntur: ⁊ excrementa ꝑ ſumma tenui fiſtula reddi. Ethis ergo ineſſe ſenſum arbitror: qui nec anīalium neqꝫfruticū: ſed terciaꝫ qͣndam ex vtroqꝫ naturā habent: vrticis dico ⁊ ſpongiis. ¶ Areſtotiles. Anīalis genꝰ qd̓grece d̓r akralabia: ⁊ creditur eſſe vrtica maris. eſt iungens alias murens ꝑ ſe Nec habet teſtam: ſed eiꝰ curatio eſt ſicut carniſ. Et hoc genꝰ ſentit ⁊ rapit quicquidappropinqͣt manibꝰ: ⁊ applicatur lapidibꝰ cum ſuis pedibꝰ: ſicut anīal ml̓toꝝ pedū. Et forte tumeſcit corpuseiꝰ qn̄ applicat̉ alicui rei. Habet aūt orificiū in mediocorꝑis eiꝰ: ⁊ venatur quicquid trāſit ꝑ ip̄m ex piſcibuſparuis: ⁊ comedit iriciū ⁊ pecten. id eſt. plais. Nec ineius corꝑe ſuꝑfluitas inuenitur oīno: ⁊ in hoc aſſimilatur arboribꝰ ¶ Pliniꝰ libro. ix. Uulpes marine in pericl̓o capture glutiūt nō tm̄ hamū: ſed ampliꝰ vſqꝫ ad infirma linee: qͥ facile p̄rodāt ¶ Actor. Hec de piſcibusdicta ſunt: qui pure naturā ac ſpēm piſcis hn̄t ¶ C¶ De monſtris marinis ¶ Pliniꝰ vbi ſupraNmari aūt tam late ſupino: molliqꝫ ac fertiliaccremēto accipiente cās genitales ſublimi ſꝑqꝫ ꝑiente natura. pleraqꝫ eē mōſtrifica reꝑiuntur. ꝑplexis ⁊ in ſemet aliter atꝫ aliter. nūc flatu. nuncfluctu ꝯuolutis ſemībꝰ atꝫ pͥncipiis: vt vera fiat vulgiopīo: quicqͥd naſcatur in ꝑte nature vlla etiam in marieſſe: p̄terqꝫ multa q̄ nuſꝙͣ alibi. Rerum qͥdem nō ſoluꝫqnīaliuꝫ ſimulacra ineſſe licet intelligere intuentibus.vuam. gladium. ſerras. Cucumim vero et in colore etodore ſil̓em: quo minꝰ miremur equoꝝ capita in tā paruis eminere cōchleis. plurīa aūt ⁊ maxīa anīalia ī indico mari eſſe: ex qͥbꝰ balene qͣternū iugeruꝫ. priſtes ducenum cubitoꝝ. Quippe ibi locuſte qͣterna cubita implētAnguille qͦꝫ in gange amne tricenos pedes. Cedroſiiqui amnē arabin accolunt: alexādri magni claſſium p̄fecto ꝓdider̄t In domibꝰ fores maxill̓ beluaꝝ facere. oſſibus tecta cōtignare. ex qͥbꝰ ml̓ta qͣdragena cubitoꝝ reꝑta ſunt longitudīs. Exeūt ⁊ pecori ſil̓es belue ibi ī terram. paſteqꝫ radices fruticū remeāt. Maximū autemanimal ī indico mari priſtis ⁊ balena eſt. Nereid̓ falſaopinio nō eſt ſquamis modo hiſpido corꝑe etiam: in qͣhumanā effigiem hn̄t. Nam ⁊ hec in littore ſpectata ēCuiꝰ moriētis etiā gannitū triſtem accole audiuere lōge. Et diuo auguſto legatꝰ gallie ꝯplures in littore apparere nereidas exanimes ſcpͥſit Autores habeo in eq̄ſtri ordine ſplendentes: viſum ab his in gaditano occeano marinū hoīem toto corꝑe abſoluta ſil̓ itudīe aſcendere nauigia nocturnis tꝑibꝰ. ſtatīqꝫ degrauari qͣs inſederit ꝑtes: ⁊ ſi diutiꝰ ꝑmaneat etiā mergi Tyberio pͥncipe ꝯͣ littꝰ inſulaꝝ lugdunenẜ ꝓuincie trecētas āpliusbeluas reciprocās occeanꝰ deſtituit mire varietatis etmagnitudīs. Nec pauciores in ſātōnū littore. Interqꝫreliquos elephātes marinos ⁊ arietes cādore tm̄ cornibus aſſimilatis: nereidas vero ml̓tas. Turamꝰ ꝓdiditin gaditana littora beluā expulſaꝫ: cuiꝰ inter duas pennas vltime caude cubita. xvi. fuiſſe. Dentes eiuſdē. cxxmaximi dodrantiū menſura: minimi ſemipedū. Beſtiecui dicebatur expoſita fuiſſe andromeda. oſſa rome aſportata ex opido iudee ioppe on̄dit inter reliqͣ miracula in edilitate ſua. M. ſcaurꝰ longitudine pedum. xl. altitudine coſtaꝝ indicos elephātes excedēte: ſpine craſſitudine ſeſquipedali. ¶ Ex libro de naturis rerū. Om̄eaūt marinū anial: ⁊ omē genꝰ piſciū qd̓ ambulat ꝑ conſequens anhelat.¶ CI.¶ De ahune¶ Hune moſtrū eſt maris: guloſius cūctis marinis beluis. p̄da viuit: ⁊ in craſſitudīe corporisſui vertitur ei quicqͥd ꝯmedit. vn̄ qꝛ ſtomachocaret: venter eiꝰ qn̄ comedit multū extenditur: ⁊ inflat̉
ſupra modum: ⁊ cum ampliꝰ extēdi nequit: piſces ꝑ oseiicit: ⁊ hoc defacili: qꝛ cū collo careat: ſicut ⁊ ceteri piſces: os eius ꝯtiguū eſt vētri. Eſt aūt adeo craſſuꝫ animal: ꝙ qn̄ ꝑiculuꝫ timet pellem ⁊ carnes ſuas ꝯͣhens replicat: ⁊ extremitates ſui corꝑis intra ſe ſicut iriciuſ abſcōdit: ita vt nō appareāt. Qd̓ tn̄ aliqn̄ ſine ſui detrim̄to nō facit. Mortem em̄ adeo timet: ꝙ cum ꝑiculū ſenſerit nō laxari: nec abſcedere beſtiā que in inſidiis latetnequaꝙͣ caput foras exͣhit qd̓ intra corpꝰ ſuū abſcōditſed cum affligitur fame: carnes ſuas deuorat: magiseligens in ꝑte abſumi ꝙͣ preda facta beluīs in toto conſumi.¶ CII.¶ De barchora.¶ Archora eſt aīal marinū hn̄s orificiū p̄ oībusaīalibꝰ fortiſſimū. Naꝫ ⁊ lapidem ſi in ore ſuoacceperit: eum frāgit: hec qn̄qꝫ ad ripas exit:⁊ herbas depaſcit. ⁊ qn̄ oportet in aquam reuertiturIbiqꝫ ſubmergitur: ne cutis dorſi eiꝰ a ſole exiccetur. ⁊ad nutum debitū deflectere ſe nō poſſit. Piſciculos qͦꝫcomedit: ⁊ ꝑ illos dep̄henditur. Piſcatores nāqꝫ piſciculos paruos viuos filo conſutos in mare ꝓiiciūt: quiduꝫ effugere nō valent: ſed inſimul fluitāt. anīalis p̄dicti morſibꝰ patēt. At ip̄m anīal duꝫ vnū poſt aliū trāſglutire laborat: interim occupatus deprehenditur¶ CIII.¶ De caab et cane marino.Aab eſt anīal marinū: hn̄s pedes ꝑuos reſpepedibꝰ vacce ſil̓es: hoꝝ vnꝰ longꝰ eſt: cartilagictu ſui corꝑis: qd̓ vtiqꝫ magnū eſt. Sunt autēnoſus: oſſe carens: quo vtitur loco manꝰ in omībꝰ. Perip̄m em̄ eradicat qd̓ vult. ⁊ cibaria ꝑ eum accipit: eāqꝫori ſuo reddit. Et cum natat in aqua ſpirat in ea. Sedſpirādo hanelitū ſuo aquā in corpꝰ ſuū trahit: qͣ cuꝫ repletus fuerit: ad aerem recurrēs eam reiicit: ⁊ ſic reſpirat. ¶ Canis eſt marina belua: terribil̓ ⁊ hoſtil̓ omī animāti qd̓ eiꝰ verberibꝰ cedit: robuſtiſſimos hꝫ brāchos:clauoꝝ modo formatoſ. Hi venātur ꝑ mare greges piſcium: inſtar canum in terra feras venantiū: excepto ꝙlatrare nequeūt: ſed ꝓ latratū afflatū horribilē habēt.Inſeq̄ntes ergo piſciū greges ad loca anguſta coartāt⁊ ſic in coartatos crudeli morte graſſātur. Piſcatoresvero loca notātes in qͥbꝰ abſconditi piſces a fuga latebant: rhetibꝰ capiunt circūcluſos. hee vero belue difficulter multis tridentibꝰ cōfici pn̄t ¶ Iſidorus. Caniſmarinuſ a ſimilitudine moꝝ canis terreſtris d̓r: eo .ſ. ꝙmordeat ¶ Auicenna. Fel canis aque dixerunt eſſe venenuꝫ de quo ſi quis comederit qͣntitateꝫ lentis vniusinterficit poſt ebdomadā Sed cura eius eſt: vt bibaturbutirum coctū vaccinū cum gentiana romana: ⁊ cynamomo ⁊ iterū coagulum leporis.¶ ¶IIII¶ De celethi ac ceruleo ¶ Ex libro de na. re.Elethi ẜm Areſtotilem eſt anīal marinū: qd̓ p̄ter morem alioꝝ oua in matrice ſua generat.¶ Quibꝰ illic debito tꝑe fotiſ: exeunt veries exillis. Quos cum peꝑerīt incredibili celeritate fiunt animalia perfecta parentibꝰ ſil̓ia. Cor habꝫ magnuꝫ: ⁊ tn̄eſt valde timoroſū. Grauiter dormit: ita vt manu capipoſſit. ¶ Areſtotiles. Celethy eſt ex anīalibꝰ carneꝫ comedentibꝰ. Celethy qͥdem habet oua: vnum completūintra: quod ⁊ parit extra Ceteri vero piſces ouāt extraoua incōpleta: excepta rana marina. Qua hec poſt paruitatē cito creſcunt: ſicut vermes qui generātur ex animali paruo valde: deinde creſcūt ꝑ ſe. Celethi nō habꝫalas: ſed habet ſimile radicibꝰ in terra creſcentibꝰ. Generat aūt multociens .ſ. vi. menſibꝰ. Exit a ꝓfundo maris: ⁊ pullificat prope terrā: qd̓ facit ꝓpter caloreꝫ: ⁊ vta pull̓ ſuis auferat timorem ¶ Ex libro de uaturis reꝝCeruleum eſt monſtrum in flumine gange inſtar cācri: