LiberDecimuſoctauus
ſtupͥor eius ad manuꝫ qua portatur. Hic occultatur inarena ⁊ luto. Uenaturqꝫ totū quod ex piſcibꝰ appropīquat ei: ⁊ qꝛ ſtupefacit eos: ita ꝙ non pn̄t moueri. ipſeqꝫ conſequit̉ illos: ⁊ comedit eos.¶ LXXXV¶ De rana marina ¶ AmbroſiusAna horrens in paludibꝰ: decora in aquis inquibꝰ omnibꝰ fere preſtat elementis. ¶ Areſto¶ Vtiles. Rana marina habet alas ſicut ⁊ omniacetera: quoꝝ finis tendit ad ſtricturā. Habet etiaꝫ brāchos ad vnam partē declinātes: aſꝑos: ſpinis ſil̓es: etcooptoriū habet. In ranis maior eſt femina: ſicut ⁊ inceteris ouantibꝰ: vt in lacertis ac ẜpentibꝰ. habꝫ ranamarina ſupͣ oculos partes pendētes quaſi pilos: hn̄tescapita rotunda: quas ei p̄parat natura cibi cauſa. Cūem̄ ranā mouet aliquid aquoſum cū luto ⁊ harena: tūcꝑtes illas que ſunt quaſi pili erigit: eaſqꝫ cum piſcibuſparuis inuoluit: ⁊ ad orificiū ſuuꝫ cum eis adducit: ſicqꝫ comedit. Et ſi ꝑ ꝑtes illas que ſunt ſuꝑ oculos: nonvenatur: quādo dep̄henditur: debil̓ et egra inuenitur.Ex his etiā que latent eſt rana. cūqꝫ latuerit: vadit adviride ſuꝑ aquā ⁊ cibatur piſcibꝰ ꝑuis qui ſunt in ea:Ranaº continue generatōnis eſt: ⁊ ouat extra vnumouum cōpletum tm̄. Et eſt dure teſte: ꝓpter ſalutem qͣexteriꝰ indiget. huiꝰ cā eſt natura ſui corꝑis: qꝛ caputeius eſt in qͣntitate multiplex ad ſuum corpꝰ: ⁊ eſt ſpinoſum. Ideoqꝫ nō recipit pullos ſuos in vltimo. Omnesaūt piſces nutriūt filios ſuos: p̄ter rana. ¶ Plinius libro. ix. Rana ſicut ⁊ q̄dam cetera marina: cartilaginēhabet ꝓ ſpina. In coitu ſuꝑuenit pͥoribꝰ pedibꝰ alas femine mare app̄hendente poſterioribꝰ clunes: ſicut ⁊ teſtudo. Piſciū vero diuerſa genera nō coeunt inſimul:p̄ter ſquatinā ⁊ ranā: Ex quibꝰ naſcitur piſcis ꝑte priori rane ſimil̓. Nec ꝑua eſt ſolercia rane: que in mari piſcatrix appellatur. Eminētia quippe ſub ocul̓ cornicl̓aturbato limo exerit: aſſultātes piſciculos ꝑtrahens: donec tam ꝓpe accedāt: vt in eos aſſiliat ¶ Idē in li. xxxiiRanaꝝ marinaꝝ ex vino ⁊ aceto decoctaꝝ ſuccꝰ: ꝯͣ venena bibitur: ⁊ ꝯͣ rane rubete venenuꝫ. Ranaꝝ adepsinſtillatꝰ auribꝰ ſtatī dolores tollit. Rane quoqꝫ ſingule ī aceto decoquūtur: vt dentes inde colluatuur: ⁊ ſuccus in ore contineat̉. Quedā etiaꝫ ranaꝝ binaꝝ corꝑap̄ciſis pedibꝰ in vino macerant: ⁊ inde collui dentes labentes iubent. Hec aūt om̄ia efficaciora ſunt ex ranamarina. Oſſiculꝰ ē cauda rane marine: ad ſtrumas valet: ita vt nō vulneret. Idqꝫ quotidie faciendum eſt: donec ꝑcurentur ¶ Auicēna in tercio canone. Rana marina rubea. ſicut narrauer̄t ſapientes. maligna eſt inuadens anīalia. Nam ex longinquo ad ea ſalit: vt mordeat: ⁊ ſi mordere nō pōt: exufflatōem nociuam ad ea ſufflat. Ex eius morſu accidit apoſtema magnū: et ꝑditiovelox. Cura eiꝰ eſt cū tyriaca magna: ⁊ qd̓ eſt eiꝰ generis. ¶ Actor. Rana marina rubea: venenoſa eſt: ⁊ eiꝰpotu accidit obfuſcatio coloris: et apoſtematio corꝑis:⁊ alia multa incōmoda. ¶ Idem. De hac ⁊ alijs ranaꝝſpēbus dicet̉ infra pleniꝰ in tractatu de vermibus¶ De runibo ¶ Plinius libro nono. LXXXVI.lea: hi a paſſeribꝰ tm̄ ſitu corpoꝝ differ̄t. BextUmbus eſt piſcis planus: ſicut paſſer: et ſoOhic reſupinatus eſt ill̓: paſſeri leuus ¶ Idem inlib̓. xxxii. Rumbi carnes trite: ⁊ ex aqua mulſa date febricitantibꝰ ꝓficiunt. ¶ Ex libro de naturis rerum.Rumbus eſt piſcis magnꝰ: ⁊ fortis: ⁊ aſtutꝰ: ſed tardꝰHic quoqꝫ piſcis vt rana marina ſil̓i modo dep̄datur.Nam in limo turbato abſcōditꝰ: pīnas exertas mouet⁊ vbi piſces approximare viderit: mox eos corripit ⁊ d̓uorat. Argumentū eſt eiꝰ ſolertie: qꝛ cū ſit tardiſſimusomniū piſciū: mugilum tamen velociſſimū in ventre ſe
piſſime reperitur habere..LXXXVIIDe ſalmone ¶ PhiſiologusAlmo dr̄ a ſaltu: caudam enī ore replicat: ⁊ reflectit: firmiter eaꝫ ore tenēs: donec ſaltus agilitate locum etiā abruptum cōſcendit. Sed nec coloremultū valet: aut ſapore: āteꝙͣ guſtauerit mare: Ad qd̓tendens ꝯͣ flumīs impetuꝫ: a ꝓpoſito nō deſiſtit: quouſqꝫ reficiatur. Deinde ad nota domicilia reuertitur¶ Ex libro de naturis rerū. Salmo piſcis eſt in lōgitudinem ⁊ latitudinem magnā excreſcens. Robore quoqꝫ fortis eſt: ſed ponderoſus ⁊ gͣuis. Omniſqꝫ quā habet agilitas a potētia virtutis eiꝰ eſt: potiuſꝙͣ a leuitate corꝑis. hic. ut dicit Pliniꝰ. olim p̄ferebat̉ omnibuspiſcibꝰ fluuialibꝰ ⁊ maxīe in aqͥtania. Carnes eiꝰ rubeeſunt: q̄ licet dulces ⁊ grate ſint valde: tn̄ ſacietateꝫ citomāducātibꝰ ingerūt. Piſcis iſte fetus facit: Nec diuviuere pōt in aquis dulcibꝰ ſtagnoꝝ: niſi libeꝝ habeattrauſitū ad dulces vndas fluuioꝝ. Quin etiam vbi intrauſitu ſepem: vel aliquid hmōi obſtaculū inuenerit:caput caude cōiungit. flexoqꝫ corꝑe ꝑuolat ad oꝑtata.Hoc ip̄m etiam facit cū irreticum ſe ſenſerit. ¶ Salpapiſciſ eſt obſcenꝰ ⁊ vil̓. hic miraculū ſui p̄bet: ut nunꝙͣdecoqui poſſit: niſi pͥus fortiter fuſte vel ferula verbere¶ LXXXVIIItur.De ſcolopendra et ſcorpione¶ Plinius libro nonoColopendre marine terreſtribꝰ ſil̓es: quas centipedes vocāt. hamo deuorato omīa interaneaeuomunt: donec hamum egerant: de inde reſorbent. ¶ Iſidorꝰ. Scorpio dictꝰ eſt: qꝛ ledit dum manutollitur. Tradunt aūt decem cancris cum manipulo ocimi alligatis: omnes qui ibi ſunt ſcorpiones: ad eū locūcongregari ¶ Areſtotiles. Scorpio marinꝰ ouat in vere ſel̓: ⁊ iteꝝ autumno ¶ Plinius libro. ix. Cancri mortui in ſcorpiones figurantur in ficco. ¶ Idem in li. xxMente ſuccꝰ ꝯͣ ſcorpiones mariuos ſumitur. ¶ Idemin li. xxxu. Mulꝰ etiā illitꝰ vl̓ in cibo ſūptꝰ ꝯͣ ſcorpiōesmarios ſumitur: ⁊ auxiliat̉. Scorpioīs autē marini felalopicias replet. Fel marini ſcorpionis ruffi cū oleo veteri: aut melle attico incipiētes ſuffuſiones diſcutit.Iterumqꝫ fel ſcorpionis marini cicatrices tollit.Scorpius marinꝰ necatꝰ in vino: ⁊ oboli pondere potꝰveſice vicia et calcl̓os ſanat. Lapis quoqꝫ qͥ inueniturin ſcorpionis marini cauda. Cuꝫ ſol eſt in cācro torquētur ẜpentes ictibꝰ ſcorpionū. Ictibꝰ ſcorpionuꝫ carnesfluuiatiliū cochleaꝝ reſiſtunt crude vl̓ cocte. Quidamob id ſalſas quoqꝫ adẜuāt: ⁊ ip̄is plagis imponūt.¶ Dyaſcorides. Scorpiōes maritimi colera deponūtSuffuſiones oculoꝝ detergūt: caligines ⁊ glaucomata tollunt ¶ Idem. Marini ſcorpii fel: magnam habꝫvirtutē: ⁊ āte fella qͣdrupēdū primū. Facit aūt effuſioneꝫ oculoꝝ: ⁊ ad caliginē: ⁊ ad aſpredinē palpebrarum¶ Auicenna in ſecūdo can̄. Ceruſa ſtāni cōfricata ſuꝑmarini ſcorpionis puncturā: cōfert ¶ Idem in quartoEx morſu ſcorpionis marini accidit inflatio ventris etforma ydropica: ⁊ qn̄qꝫ ventoſitatis exitus abſqꝫ voluntate. Cura eius eſt cura draconis marini ⁊ rutele.LXXXIX.¶ De ſepia. IſidorusEpia dr̄: qꝛ ſepibꝰ ītercluſa: faciliꝰ capitur. ī coeundo obſcenū genꝰ. Nam ore cōcipit: ſicut vipera. huiꝰ attramēti tāta vis eſt: vt lucerne addituꝫ: ethiopes videri: ablato pͥori lumīe quidā tradūt¶ Pliniꝰ li. ix. Sepia piſcis eſt ex genere molliū ſanguine carentiū: quibꝰ caput eſt inter pedem ⁊ ventreꝫ: omnibus pediculi octoni. Sepie ⁊ loligini pedes duo exhis longiſſimi ⁊ aſperi: quibꝰ ad ora admouēt cibos: etī fluctibꝰ ſe velut anchoris ſtabiliūt. Ceteri curti: qͥbꝰ