LiberDecimūſoctauus
admodum exuꝑant: nec in viuariis piſciniſqꝫ creſcūt.Septentrional̓ tm̄ hos: ⁊ ꝓxima occidentis ꝑte gignitocceanus. Cetera eoꝝ genera plura. Nam ⁊ alga veſcuntur ⁊ oſtreis ⁊ limo: ⁊ alioꝝ piſciū carne: et barbagemina infigniuntur inferiori labro. Lutariū ex his viliſſimi generis appellant. hūc ſemꝑ comitatur ſargꝰ nomine aliꝰ piſcis: ⁊ cenuꝫ fodiēte eo excitatū deuorat pabulum: nec littoralibꝰ gr̄a laudatiſſimi cōchiliuꝫ ſapiūtNomen his feneſtella a colore molliū calciamētoꝝ datum putant. Pariunt ter anno. His certe tociēs fetura apparet. Mullum expirantem verſicolori quadam⁊ nūeroſa varietate ſpectari: ꝓceres gule narrant. rubētium ſquamaꝝ multiplici mutatōne pelleſcentē. vtiqꝫſi vitro ſpectetur incluſuſ. Mullum. lxxx. libraꝝ in mari rubro captū Luciniꝰ mūcianꝰ ꝓdidit: ꝙͣta mercaturacum luxuria ſuburbanis littoribꝰ inuentū eſt: ⁊ hec natura vt alibi alij piſces principatū obtineant. ¶ Idemin lib̓. xxxii. Mulus tactu leporis marini tenere ſcit: ⁊ingratior uiliorqꝫ fit. ¶ Iſidorus. Mulus vocatꝰ eſteo ꝙ moll̓ ſit atqꝫ tenerrimꝰ cuiꝰ cibo tradunt libidinēinhiberi: ⁊ ocl̓oꝝ acieꝫ hebetari. hoīes vero qui his ſepe paſti ſunt: piſceꝫ olent. Mulo in vino necato: qui inde biberint: tedium vini hn̄t ¶ Alexander. Mulus bouis fimo delectatur: adeo ut in ip̄o iaceat: ⁊ tincturā caro piſcis ex fimo mutuetur¶ De medicinis ex mulo. ¶ Pliniꝰ li. xxxii..LXX.Ulus ꝯͣ paſtinacas ⁊ ſcorpiones terreſtres: ſiue marinos: ⁊ dracones: atqꝫ ſphalāgia p̄deſtillitus: aut in cibo ſumptꝰ. Eiuſdemqꝫ recētisē capite cinis ꝯͣ omīa venena valet: ⁊ pͥuatim ꝯͣ fungoſIterum cinis e capite muloꝝ attritus yſchiaticos liberat. Comburūtur aūt in vaſe fictili: ⁊ cum melle dn̄t illini. Mulos aūt in cibo inutiles neruis inuenio. Eorūquoqꝫ cibo tradūt oculoꝝ aciem hebetari. In menſtruis vero mulierū auxiliatur mulus. Inueterati muli: etin potione triti: vomitatōnes ꝯcitant. Muloꝝ ſalſamēti cinis carbunculos diſcutit. Mulus aūt in vino necatus. vt dictū eſt. his qui biberint inde: vini tediū affert¶ LXXI.¶ De murena ¶IſidoruſUrenam greci mirenam vocant: eo ꝙ plicet ſein circulos: hanc feminini tm̄ ſexus tradūt: eta ẜpēte ꝯciꝑe. Ob id a piſcatoribꝰ tanꝙͣ a ẜpēte ſibilo euocatur ⁊ capitur Ictu fuſtis difficulter interimitur: ferula vero ꝓtinꝰ. animā eam hr̄e in cauda certum eſt. Nam capite ꝑcuſſo vix interimitur: cauda ſtatim cxanimat̉ ¶ Plimꝰ li. ix. Murena eſt piſcis lōgꝰ:molli cute intectus: hyeme latet: nec capitur: niſi diebꝰeſtatis: ſicut conger ⁊ om̄s ſaxatiles. Exit in terram ſicut et polippus: huic emula eſt muſtela. Quibuſdaꝫ prſcibus date ſunt pinne vice pedum: quibuſdā vero nulle ſunt: vt mureniſ: quibꝰ nec brāchie. Hec flexuoſo impulſu corpoꝝ ita mari vtunt̉: vt ſerpentes terra. In ſicco quoqꝫ repunt. Murena quocūqꝫ menſe parit cū ceteri piſces ſtatuto tꝑe pariant. Qua eius citiſſime creſcunt. In ſicco littore elapſas: vulgꝰ coitu ẜpentiuꝫ impleri putat. Areſtotiles. Zimirum. al̓s hētur minirumvocat marem: qui generat. Giſcrimen aūt eſſe: ꝙ murena varia ⁊ infirma ſit. zimirꝰ vnicolor ⁊ robuſtus. denteſqꝫ exͣ os habeat. ferunt aceti guſtū p̄cipue eas in rabiem agi. Inuenit in hoc aīmali documēta ſeuicie Uedius pollio eques romanꝰ ex amicis diui auguſti viuariis eaꝝ immergēs damnata mācipia: nō tanꝙͣ ad hocferis terraꝝ nō ſufficientibꝰ: ſed qꝛ in alio genere totūhominē diſtrahi ſpectare nō poterat. ¶ Plinius libroxxxii. Pitheas tradit murenā cum hamo capta ſit: ſe īuertere: ⁊ ſpina quā in dorſo cutellatā habet lineaꝫ p̄ſecare. Liciniꝰ macer tradit murenas ſexu eſſe tm̄ femini
ni: ⁊ conciꝑe a ẜpentibus: ⁊ ob id ſibilo a piſcatoribustanꝙͣ ẜpentibꝰ euocari ⁊ capi: ¶ Idem libro. ix. Uiuarium aut murenaꝝ pͥmꝰ excogitauit chirrus: qui millemurenas in vna triuphali cena appendit. Naꝫ ꝑmutare quidem p̄cio noluit alia ve merce In gallia ſeptētrionali murenis omībus in dextera maxilla ſeptene macule ſunt: ad formā ſeptētrionis aureo fulgentes colore:dūtaxat viuentibꝰ: ꝑiter cū anīa extingutur. Tenuiſſimum eſt his tergus: eꝯͣ vero āguill̓ craſſiꝰ. Polipporūgeneris onigena dicta graui capitis odore: ob hoc murenis eam maxīe cōfectātibꝰ. Item murena melior eſtin ſicilia ꝙͣ alibi. Huius oua in mari creſcūt celeritateſumma Odio mutuo flagrāt conger ⁊ murena: caudaꝫinter ſe p̄rodentes. ¶ Idem in libro. xxxii. Murenaꝫ inretitam maculas appet̄i ip̄as cōſciam: teretis ac lubrici tergi ml̓tiplici flexu rhete laxat donec euadat: vt tradit ouidius.¶ LXXII.¶ De eodem ¶ Ex libro de naturis rerum.vrene. ſicut dicit plimꝰ. libēter ſe tenent in harundines ⁊ ligna: vt ſi forte rheti cōcludanturflexū multiplici euadāt: hec morſuꝫ venenoſuꝫhabent̉: ſed capitis corundem cinere morſus ſanatur.Periculoſū eſt eas in cibum ſumere: niſi prius in vinooptime ac diutiſſime decoquātur: ⁊ ſpēbus aromaticismaxīeqꝫ piꝑe cōdiant̉: venenoſo nanqꝫ habundāt hūore: vn̄ nec defacili cedūt coctōni. Item murenaꝫ. iuxͣ baſilium. viꝑa ex aquis in ſiccum euocat ad coitum ¶ Iorath vbi ſupͣ. Murena nō a ſuo ſibi ſil̓i: ſed a ẜpente ſibilo ad ſiccum euocata cōcipit: nec aliquid tn̄ ẜpenti: ſꝫſibi ſil̓e gignit ¶ Ambroẜ. Uipera quidē ad littus maris ſibilo murena euocat. Uenenūqꝫ ſuum vomit. illaſtatim venit: ⁊ cum eo coit. Et poſt viꝑa venenū ſuū reſumit. Ceterū murena quā aliquid hre noxium ferunteſca p̄cioſior eſt ¶ Plinius vbi ſupͣ. Murene morſus:capitis ip̄iꝰ cinere ſanatur. Lichenas etiā et lepͣs ſoluitmurenaꝝ cinis cū ternis obul̓ mell̓. ¶ LXXIII.De murice ¶ IſidorusUrex eſt cōchlea maris: ab acumīe ⁊ aſꝑitatedicta: q̄ alio noīe conchiliū d̓r: eo ꝙ circumciſaferro: lacrīas purpurei coloris emittat: ex qͥbꝰpurpura tinguitur: ⁊ inde oſtrum appellatuꝫ eſt: ꝙ hectinctura ex humore teſte elicitur. Mucianꝰ aūt traditmuricem echineū: de qͦ ſcꝫ dictū eſt sͣ. ¶ Pliniꝰ libro. ixMurices cōche marine ſunt q̄ latent circa canis ortūtricenis diebꝰ. ⁊ ſtatuto tꝑe exeunt. p̄cioſuꝫ liquorē tingendis veſtibꝰ ī mediis faucibꝰ hn̄t vtileꝫ. Sꝫ is colorī ſola vena cādida reꝑitur. Reliquū vero corpꝰ ſterileeſt. Uiuis quoqꝫ tm̄ hic color expͥmitur: qꝛ morientescuꝫ vita ſuccū euomūt: non habent ſpericū os neqꝫ rotundum: nec in angulos ꝓdeunte roſtro: ſed ad conchemodū vtroqꝫ latere clauditur ¶ Idem in eod̓. Anīaliamarīa q̄ ſunt dure teſte: vt murices: aut purpure ſaliuario lentiore ꝓueniūt. ſicut aceſcente hūore culices. atꝫſpuma maris incaleſcēte cū admiſſus eſt imber: et heepariunt in vere. ¶ Idem in li. xxxii. Muricū teſte cinisvtiliter cū melle illinitur vlceribꝰ capitiſ. Idem quoqꝫciuis bonū eſt: dentifriciū: ⁊ macl̓as purgat ī facie ml̓ierum cū melle illitꝰ: cutēqꝫ erugat: extenditqꝫ ſeptenisdiebus illitꝰ: ita vt octauo candido ouoꝝ foueat̉ Idemex oleo valet ad parotidas ⁊ ſtrumas Pāniſqꝫ reſiſtitvtroqꝫ modo: ſiue opꝰ ſit incipientes diſcutere: ſiue cōcoctos emittere. Item muricū cinis cum oleo tumorestollit. Ciniſqꝫ teſtaꝝ eaꝝ cuꝫ melle māmas ml̓ieꝝ efficaciter ſanat¶ .IXXIIII.¶ De mure ac muſculo et muſtela.¶ Plinius libro nono.Us marinꝰ ad terrā exit: ibiqꝫ foſſam faciensCoua ꝑit: ac rurſus terra obruit. Poſt. xxx. vero