Decimū ſoctauusLiber

hic vtitur pͥoribus pedibus vt manibus cibum ori ad¶ IIIImouentibus.¶ De exoceto¶ ¶ Idem in libro nonoTocetum ſuum archadia miratur: appellatuꝫab eo ꝙ in ſiccū ſomni cauſa exeat ¶ Ex librode naturis reruꝫ. Ezox eſt piſcis danubii maximꝰ: ita vt vix in bigatrahi poſſit ab equis quattuor:aut tribus. vnum habet inteſtinuꝫ: oſſa pauca: ⁊ paruain corꝑe cartilaginoſa potius ꝙͣ ſolida: ſꝫ in capite ml̓ta fertur hr̄e oſſa. Carnes vero fertur hr̄e dulciſſimasguſtū: vl̓ ſpecie carnibus porci ſimillimas. Per omnecorpus lenis eſt. nec aliquid aſꝑitatis in corꝑe vl̓ ī moribus habꝫ: ſed eſt mitiſſimꝰ ac timoroſus Quippe quinec a mīmo piſciculo ſe defendere pōt: ſed ſtatī agitat̉ad fugam. Huic ſturio libentiſſime iocādi gr̄a ſe affricat. Quē ezox ſtatī vt ſentit: ad latibula fugit: q̄ ſibi ſolet ad tutamen in littoribꝰ effodere: ſꝫ qn̄qꝫ ſturio īportunꝰ eiicit latitantē: ſeqͥturqꝫ fugientē. ⁊ qꝛ magni ſuntambo: nec etiaꝫ ī validiſſimis aqͥs latere poſſunt: diſcurrendo ⁊ an̄ ſe aquas agitādo: ſepe ſimul a piſcantibuscapiūtur. Piſcis iſte captꝰ vino fortiſſimo vel lacte potatur: qꝛ vino ine briatꝰ viuere pōt plurimis diebꝰ: ⁊ hͦvt ad remotas terras cibi gr̄a deferatur. Bibit auteꝫvini ſextaria quattuor anteꝙͣ inebrietur. ¶.LIIII.¶ De faſtaleone et faſteꝫ et fice ¶ Areſtoti.Aſtaleon eſt genus piſcis: qd̓ ſolum inter cētera genera genus ſuum nō comedit. Naꝫ om̄spiſces ſeſe cōmedunt: p̄ter faſtaleon ¶ Iorathin libro de anīalibꝰ. Faſteꝫ piſcis eſt: qui cū ī ore ſuo cōartat aquā: fit ex eo dulciſ. Unde piſces mīores ſequūtur illam in os ip̄iꝰ: ille vero ſic eos capit atꝫ deglutit.Pliniꝰ libro. ix. Ficis eſt piſcis qui colorē ſuū mutat: reliquo tꝑe cādida: vere aut varia. Eadē ſola piſcium ex alga nidum facit: atqꝫ in ip̄o nido parit C. LV¶ De gardonē et gladio et glauco ¶ Actor.Ardo piſcis eſt fluuialiſ: gratiſſimi ſaporis vēdeſie ſimil̓: ſed ꝑ ruborē ocl̓oꝝ ab ea diſcernit̉.¶ Uterqꝫ aūt mediocris qͣntitatis eſt ¶ IſidorꝰGladiꝰ dictus eſt: eo ꝙ roſtro mucronato ſit: ⁊ ob hocnaues ꝑfoſſas mergit. ¶ Areſtotiles. Haſtaleos. al̓shaſtaros .i. gladius marinus eſt ſil̓is ſcorpioni: ⁊ equalis arance: ⁊ inducit magnum dolorem piſcibꝰ. Ideoqꝫſaliunt multociēs. Nam ⁊ delphinꝰ ꝓpter dolorē ſalitqꝛ ſub pinna pungitur eius aculeo: qui gladius vocat̉:¶ Pliniꝰ libro. ix. Eſt paruū anīal ſcorpionis effigie:aranei magnitudine. hoc ſe ⁊ thynno ⁊ ei qui vocaturgladiꝰ: crebro delphini magnitudinē excedenti ſub pinna aculeo affigit. tantoqꝫ dolore infeſtat: vt naues ſepe nūero exiliat ¶ Iſidorus. Glaucꝰ a colore dictus ēeo ꝙ ſit albus. Greci enim album glaucon dicunt: hiceſtate raro apparet: niſi tm̄ in nubilo. ¶ Plinius vbi sͣQuidam em̄ piſces eſtate impatientes: ſexagenis diebus mediis latent feruoribus: vt glaucꝰ ⁊ aſellus.Areſtotileſ. Quidā etenī piſces in cauernis manētin eſtate: ſicut glaucꝰ ꝑ. lx. dies: ac dep̄hēdit̉ poſt aſcēſionem canis.¶ De gobione et grauo ¶ Actor.LVI.Obio ē piſciculꝰ fluuial̓ albuſ: ſꝫ nigris maculis reſꝑſus: Quē quidā dixerunt veſci cadaueribus: ſed a piſcatoribus dep̄henditur hoc eſſefabuloſum: qͥn potiꝰ dicūtur in aqua liquidiſſima ꝯuerſari ⁊ pabulo nutriri. in cibo tn̄ viles ac deſpicabilesreputatur: qꝛ aquoſi ⁊ mīme ſolidi ¶ Ex libro de naturis rerum. Gobio piſciculꝰ eſt forma rotūda: ſquamīsparuis argento ſil̓ibus. hic vbi aquas arenoſas lapililul̓ in nutrimentū habet accōmodatōrem vtiqꝫ cibuꝫ p̄bet. ¶ Grauus eſt piſcis marinꝰ: qui cōtra naturā oīmanīalium vnum oculum in ſummo capitis habet: quo

ſuꝑintendens ſemꝑ inſidias cauet. ¶LVII.¶ De hamio et hirundine. ¶ IſidorusAmio piſcis eſt ſaxatil̓: dextra ſiniſtraqꝫ lateribus: virgis puniceis perpetuis alijſqꝫ diſcoloribꝰ deſignat̉. ⁊ dictꝰ eſt hamio: qꝛ nō capit̉:niſi hamo. ¶ Plinius vbi ſupͣ. Amiam ſiue hamiamvocant piſcem: cuiꝰ incrementū diebꝰ ſingul̓ intelligit̉cum thynnis. hec ⁊ palamides in pōtum intrāt gregatim ad dulciora pabula cū ſuis queqꝫ ducibuſ ¶ Ex libro de naturis rerum. Hamiꝰ eſt piſcis ſaxatil̓. vt aityſidorus .i. lapidem gerit interius. hic admodū ſpecioſus eſt: hn̄s in vtroqꝫ latere qͣi virgulas ꝑpetuo colorepuniceas. reliquo vero corꝑe diuerẜ quidē ⁊ gratis coloribꝰ: totus in modum pāni ſerici variatꝰ. ¶ Hirūdomaris ſimil̓ eſt aui huiꝰ nomīs: hec ad modū loliginisin aqua manat: vt piſcis ⁊ alas hn̄s ad amena eleuat̉etheris.LVIII¶ De icino marino. ¶ IſidorusTinus marinus ab icino terreſtri nomen trax¶it: quē vulgus ericium vocat: cuiꝰ teſtula dicit̉ſpinis aculeata in moduꝫ caſtaneoꝝ qn̄ adhucoꝑte de arboribꝰ cadunt. Caro eiꝰ moll̓ ⁊ minio ſimil̓.¶ Actor. Icinus ip̄e eſt echinꝰ: de quo dictū eſt ſupraIdem etiā vid̓r eſſe ethenais: licꝫ yſidorꝰ de his agatſeꝑatim tanꝙͣ de duobus. idem̄ etiā d̓r ericiꝰ ſiue iriciꝰ¶ Ex libro de naturis rerū. Ericiꝰ eſt piſcis marinus:hn̄s caput et os inferiꝰ. vt ait Areſtotiles. ⁊ exitū ſuꝑfluitatū ſuperiꝰ: qd̓ eſt cōtra morē animaliū ceterorumUt itur āt ſpinis loco pedū. Eiꝰ anteriora ſeꝑata ſunt⁊ inferiora ꝯtinua. horrori eſt ceteris piſcibꝰ: qꝛ ſpinishiſpidus. vnde nō defacili fit vlli piſcium p̄da. Carneseius vehemēter rubee ſunt: colore minio ſil̓es. vt dicitplinius.¶ IIX.¶ De eodem ſecundum areſtotilē.dem animalia dure teſte partem habent carRicius marinꝰ nō habet carnē. Nam om̄ia qͥnoſam intra teſtam in ventre: preter iriciummarinū. hic enī caret oīno carne: ⁊ hoc eſt ei ꝓpriumHabet āt in ventre ꝑtes nigras: Et huiꝰ genera ml̓taſunt: ex quibꝰ eſt genꝰ quod comeditur: in qua oua ml̓ta inueniūtur. Alia aūt ſunt duo genera: que inueniūtur in pelago. ⁊ ſunt pauca. ⁊ ex his eſt aliud genuſ corporis magni: aliud parui: multarūqꝫ ſpinarū ⁊ duraꝝIu quadā regiōe grecie eſt ericii genꝰ albe teſte ac ſpine: ⁊ ouoꝝ qd̓ eſt maiꝰ ceteris generibꝰ. Iriciꝰ qͥ comeditur multū mouetur: ⁊ habet ſignum in ſpina manifeſtum. Omniaqꝫ iricii genera hn̄t oua: ſed in qͥbuſdamſunt parua: ⁊ nō comedūtur. Iriciꝰ debiliter audit: minuſqꝫ anīali ex teſta coriū hn̄ti: ac ſuꝑ pedes ambulanti. Omīa anīalia dure teſte apparent plena ouis ī vere⁊ ſil̓r in autūno: p̄ter iriciū comeſtibilē. ille ſiquideꝫ apparet in quolibet tꝑe: maxīeqꝫ in cōplemento lune ⁊ diebus caloris. ⁊ hoc p̄ter quoſdā loci cuiuſdā: qui nō generāt niſi hyeme: ſuntqꝫ parui corꝑis: plena ouis. Sūtaūt in ventribꝰ iricii oua multa diſtincta: ⁊ quodlibetper ſe ponitur in vna tela. ſuntqꝫ nigri coloris: ⁊ ī omnibus generibꝰ parua: Iricius ꝓprie calidus eſt: qꝛ teſta circūdat eum. Sed qm̄ eſt anīal ſanguinē hn̄s: ideoſentit frigus multū: ⁊ indiget calore. In oī genere ſūtoua equalia nūero impari .ſ. quīqꝫ. Sil̓r ⁊ nuerꝰ dentium. ſil̓r ⁊ ventriū. Et oua quorūdaꝫ ſunt maiora: quorundam mīora. Eſt aūt circūquaqꝫ rotundi corꝑis iricius ⁊ vtitur ſpinis ſicut anīalia cetera pedibꝰ ⁊ manibus. Iricii caput et os ſunt inferiꝰ: ⁊ exitꝰ ſuꝑfluitatiſſuꝑius .ſ. in dorſo. Habet aūt qͥnqꝫ dentes: ⁊ inter illoſpartes carnoſas loco lingue poſt illā orificiū ſtomachihꝫ. Deinde ventrē diuiſuꝫ in qͥnqꝫ plenos ſuꝑfluitatꝭ.Iricii genus eſt ex inferiori parte ꝯtinuū. In ꝑte vero