LiberDecimūſoctauus
corrumpitur ¶ Idem in libro de anīalibus. Illa tn̄ piſciuꝫ genera quoꝝ generatio eſt vt ſenpentū. longo tꝑeviuunt in terra qꝛ nō multuꝫ indigent refrigeratōne.ſcꝫ vt murena ⁊ anguilla.¶ De ſenſibus eorū. ¶ Idem in eodem.VIIIſus paucus eſt in animalibꝰ palpebra carentibus quoꝝ ocl̓i nō claudunt̉. vt ſpiritꝰ viſibilisCadunatus confortetur. ⁊ quieſcens recreetur.vnde paucus eſt eoꝝ viſus qꝛ oculi eoꝝ ſepiſſime aperiuntur: ⁊ foras viſus emittitur: hoc in marinis beſtiis īuenitur. Piſces extremos diſcernūt colores. Unde piſcatores non vtuntur colobiis albis neqꝫ nigris neqꝫrubeis. Eſt autem piſcis cuiꝰ aſpectus in dextra parteacutior eſt. ꝙͣuis non ſit naturaliter acuti aſpectꝰ. Piſces etiā audiunt. Unde ⁊ videmꝰ ipſos a ſono fugereItem ⁊ odorant. Ideoqꝫ rem habent quelibet generapiſcium venatiōi ſue appropriatā. qm̄ diſcōuenientemip̄i olofaciunt ⁊ fugiunt. Et quidaꝫ ꝑ fetida deprehenduntur. Cunqꝫ piſcatores volunt vt exeāt piſces in lapidibꝰ manētes ꝯfricant ora cauernaꝝ lapidū ſalſis q̄cuꝫ illi olofaciunt cito exeunt ac deprehendūtur. Quidam etiā piſces diligunt odorem rerum cōbuſtaruꝫ infumum Ideo cremātur ſepie carnes. cōprehendūturqꝫper odores eaꝝ. Piſces quoqꝫ guſtabilia ſentiunt. Ioqꝫ plures eoꝝ venātur aliquid quod in cibo diliguntHabent ⁊ tactus ſenſum. Ideoqꝫ plures eoꝝ nō tāgūtvas quo venant̉: niſi ſit nouū. In omībus quoqꝫ ānialibus ſenſus viſus eſt ſupͣ ſenſuꝫ auditꝰ: ⁊ ſub viſu olofactus. maxīeqꝫ in modis piſciū: qm̄ audiunt ⁊ olofaciūt⁊ non hn̄t in capite aliud inſtr̄m. Anīalia magni corporis in mari hn̄t aures manifeſtas: ⁊ ſunt boni auditus¶ Ex libro de naturis rerū. Piſces in noctibꝰ eq̄ ſicutin die cernunt. ¶ Plinius li. x. Piſces quidē auditusnec menbra habent nec foramīa: Audire tn̄ eos palameſt. vt patet. cum eos plauſu cōgregari feros ad cibuꝫcōſuetudine in qͥbuſdā viuariis ſpectetur: ⁊ in piſcinisceſaris genera piſcium ad nomen venire quoſdam ſingulos. Itaqꝫ ꝓduntur etiaꝫ clariſſime audire mugil lupus ſalpa chromis: ⁊ ideo in vado viuere. Olofactumhis eſſe manifeſte patet. Quippe non om̄s eadem eſcacapiūtur: ⁊ priuſꝙͣ appetāt odorātur. Quoſdā ⁊ ſpelūq̄latentes ſalſamento illitis faucibus ſcopuli piſcator expellit: velut ſui cadaueris agnitōem fugientes. Sentine quidā nauium odorem fugiunt ꝓcul: maxīe tn̄ piſciūſanguinē Conueniūt quoqꝫ ex alto etiā ad quoſdā odores: vt ad ſepiam vſtam: ⁊ polippū que ob id cogūtur īvaſis ¶ Idem in li. ix. pregelidā hyemem om̄s ſentiūtſed maxīe qui lapidem in capite hr̄e exiſtimātur: vt lupi. coracini. ſciena. pagri. Cum hyemes aſꝑe fuerīt ml̓ti ceci capiūtur. his itaqꝫ menſibꝰ iacent ſpeluncis cōditi. ¶ Areſtotiles. Piſces licet nō habeāt certa inſtr̄aolofactꝰ olofaciūt tn̄. Quidaꝫ em̄ fugiunt cum olofecerint maxīe ſanguinē piſcium: vel qn̄ vas venantiuꝫ fuerit vetus vel ſordidum. Quidā etiā habent auditum.vnde in quiete oportet eos venari Uenātur aūt piſcesante aſcenſionē ſolis: qꝛ tunc nō vident. Quidam etiāin hyeme vadunt a ꝓfundo maris ad ſuꝑficiem propeterram querendo calorem: ⁊ in vere reuertūtur ad profundum.¶ VIII.De anhelitu et ſomno piſcium.¶ Plinius libro nono.Iſces branchos hn̄tes nō exiſtimāt quidā anhelitum reddere: ac ꝑ vices reciꝑe: vt areſtotiles. Accedūt apud me certe efficacie: vt credāetiā oīa in aquis ſpirare ſue nature ſorte. Sepe annotata eſt eſtiuo tꝑe piſciū quedā anhelatio: ⁊ alia tranqͥllo velut oſcitatio. Ip̄oꝝ quoqꝫ qui ſunt in aduerſa opinione de ſomno piſciū cōfeſſio. Quis enī ſine reſpirati
one locus ſomno. Preterea bullantiū aquarū ſufflatōluneqꝫ effectu Conchaꝝ quoqꝫ corꝑa augeſcentia ſuꝑoīa eſt: qd̓ eſſe piſcibꝰ auditū ⁊ odoratū ex aeris vtrīqꝫmateria dubiū non eſt. Odorem quippe nō aliud ꝙͣ infectum aerem intelligi poſſe. Quamobrē opinetur qͥſqꝫde his vt ei libitū fuerit. Miratur archadia ſuū exocetum appellatū ab eo: ꝙ exit ī ſiccuꝫ cā ſomni. Circa clitoriū vocal̓ hic truditur eſſe ſine branchis ¶ Idem inli. x. Aquatiliū quoqꝫ exiguū quiddā: etiaꝫ qui de ceteris dubitant: dormire tn̄ exiſtimāt: nō ocl̓oꝝ argumento: qꝛ non hn̄t genas. Uerum ipſa quiete cernuntur placida ſeu ſoporata: nec alia ꝙͣ caudas mouentia: ⁊ ad tumultū aliquē pauentia. plani vero piſcium in vado itadormiūt: vt manu ſepe tollantur ¶ Aręſtotiles vbi sͣSomnꝰ piſciū plus eſt de nocte ꝙͣ de die: ideoqꝫ inſtr̄otres dentes hn̄te figūtur ⁊ nō mouentur In ſomno qͥeſcit piſcis: ⁊ non mouetur ex eo niſi cauda ſolummodomotu modico. Si vero aliqͥd ꝓpe ipſum motum fuerit:cito euigilat ⁊ fugit. Plures aūt piſces ⁊ anīalia marina dormiūt ſuꝑ terrā. arenā ⁊ lapidem: in maris ꝓfundo. ¶ Ex libro de naturis rerū. Oēs piſces ⁊ anīaliamollis teſte. vt dicit areſto. modici ſōni ſunt Ꝙ tn̄ dormiant ꝑ clauſionē palpebrarū nō ꝑpendit̉: qꝛ palpebraſnō hn̄t: ſed qꝛ manu capiūtur: ⁊ in ſomno ferro tridēteꝑcutiūtur.¶ IX¶ De alimento piſcium. IſidorusIſces dicti ſunt a paſcendo. Nam pleriqꝫ herbis paſcūtur: ac minutis vermibꝰ. Alii ſe inuicem deuorāt: ⁊ minor apud illos eſca maioꝝ ē.Non aūt vt bos ⁊ ouis ex vna tm̄ ꝑte dentes hn̄t: ſedvtreqꝫ ꝑtes armate ſunt dentibꝰ: quos ideo dep̄ſſos etacutoſ hn̄t vt edant cito ⁊ ſine aliqua mora trāſmittātne ſi diutiꝰ cibum verſarent: aquarū illuuione dentibꝰeoꝝ eſca poſſit auferri ac dilui. Deniqꝫ nō rumināt excepto eſcaro: qui ſolus in his ruminare ꝑhibetur.Ambroſius. Piſces nō vt anīalia terrena nutriunt̉nec manus humani tactu ⁊ alimento: vlloue delinimento delectantur: ⁊ tn̄ in viuariis ſuis ſeruātur. Herbispleriqꝫ vermibuſqꝫ veſcūtur. ⁊ qͥdam ſeinuicē deuorātſuaqꝫ carne paſcūtur. Minor apud illos eſca maioriseſt: ac rurſus ip̄e maior a validiore deuoratur: fitqꝫ ſil̓in vno ventre prede: vindicteqꝫ cōſortiū ¶ Areſtotileſvbi sͣ. Piſces ī maiori ꝑte carnem comedut: omēſqꝫ cibātur pullis ſuis tꝑe pullificatōnis. Piſciū quidaꝫ habent orificiū in oppoſito: quidā in dorſo ſicut dephini.et om̄s modi qͥ dicūtur chelety: nec recipiūt cibum niſiqn̄ reuertūtur ſuꝑ dorſum. Qd̓ n̄ fecit natura ꝓpter ſalutem tm̄: ſed vt retardent ſe in accipiendo cibū: qm̄ hͦgenus anīalia comedit: ⁊ habet additamentuꝫ tenue: ꝓpter hoc non pōt eſſe bone abſciſionis. Si enim eſſet leuis comeſtionis cito moreretur ꝓpter nimiā repletiōeꝫAnīalia teſtea immobilia cibant ſe ab aqua dulci. Etanīalia mollis teſte cōmedunt herbas ⁊ quodlibet: vtcācri lapidoſi. Om̄e vero malalrye .i. molle creatum excarne tm̄: comedit carnem. Et anīalia q̄dam ſcꝫ marīavt chelety ⁊ onagri. atqꝫ cetera: veſcuntur carne tantūmodo. q̄dā herbis. q̄dā ſtercore ac luto. Om̄ſqꝫ piſcesſeſe comedunt: p̄ter faſtaleon. Quidā enī non comeditcarnē oīno. Et quidā cibatur a ceno. Ideoqꝫ ponderoſus eſt: ac ſepe natat: vt carnis ſue lutū abluat. Nulluꝫmarinū anīal comedit pullos ſuos: ⁊ ideo multiplicant̉Cum aūt cōplentur: ab illis comedūtur. Quida piſciscum habet timorē: abſcondit caput ſuū in corꝑe ſuo: ⁊occultas caput comedit carnem. Quidā vero ruminatvt quadrupes: ⁊ alios venatur piſces: cum natāt ſuperaquā. Quidā ex aqua ſordida ſtrangulatur: qꝛ brāchieius ſunt parui: ⁊ ideo turbāt aquā qn̄ volūt eā venariMotꝰ piſciū fit ad koykōꝫ ꝓpter cibū ⁊ paſtū qͥ bonꝰ