LiberDecimuſſeptimus

abundans antra ſeptem pedibus altitudiniſ in terrafodit: ibique nidificat: ac fetus facit: ⁊ eos vſque adrobur debitum illic abſconditos paſcit et nutrit ¶ Iſidorꝰ. Meropes ſiue gaulos dicimꝰ qui parentes ſuoſrecondere atqꝫ alere dicūtur ¶ Iorath vbi ſupra. Meropes ſoliciti ſunt d̓ pullis ſuis: et quādo iam ſeneſcūtet volare nequeunt: pulli fouent eos et alunt quouſqꝫvinunt¶ AVII.¶ Iſidorus¶ De merulaErula antiquitꝰ medula vocabatur: eo ꝙ moduletur. Alii autem merulā aiunt vocitatam:quia ſola volat: quaſi mera volans. Hec cumin omnibꝰ locis nigra ſit: in achaia tamen candida eſt¶ Plinius libro. viii. Merula folio lauri faſtidium annuū purgat. ¶ Idem in libro. x. Abeunt et merule in vicinia: ſed plumaꝫ non amittunt: nec occultātur niſi ſpecibi quo hibernū pabuluꝫ petūt. Merula ex nigra ruffeſcit. Eſtate canit: hieme balbutit: circa ſolſticium mutat. roſtrum anniculis in ebur tranſfiguratur: dumtaxat maribꝰ. Merule circa cillenē archadie nec vſqͣꝫ aliubi candide naſcuntur Item incedētes ſaliūt alique vtmerule ¶ Ex libro de naturis rerū Merula dicebaturolim medula: qͥa mirabileſ vocis moduloſ reddit: maxime cum vernū tempꝰ imminere ꝓſpexerit. Naꝫ hiemetacet: aut tantū balbutit. Olim merula fuit ſpectādūin clero miraculū: que arte humana edocta nouem notulas in ordine ſecūduꝫ muficā cantabat: ita ꝑfecte vtnullus muſicoꝝ eam aliquatinus imitari poſſet: parilitate ꝯcordātie Hec auis croceū qͣntulūcūqꝫ coloreꝫ hꝫin pectore. reliquum vero corporis occupat nigredo.Me rula domeſticata ꝯtra naturam carnes comedit ⁊hec dulcius canit: libenter ſe balneat: et plumās roſtropurgat. Cumqꝫ nigra ſit et turpis: in delectationē mouet ſeip̄am ꝓpter amenitatem vocis. Merula plumasnon exuit: ſicut aues cetere ſed roſtrum ſuum ſingulisannis mutat in candorem: ⁊ in hieme vix poteſt volare ꝓpter pinguedinem. Eſt quoddam merularum genꝰ ceteris multo maius que agochile .i. caprimulgi vocātur vt dictum eſt ſuperiꝰ ¶ Pliniꝰ libro. x. Caprimulgi appellantur grandiores merule aſpectu: fures nocturni: interdiu em̄ viſu carent. intrant paſtorum ſtabula: capraꝝqꝫ vberibus aduolāt ſuctū ꝓpter lactis: quainiuria vber emoritur: capriſqꝫ cecitas quas ita mulſere oboritur. ¶ Hali vbi ſupra. Merulaꝝ fimꝰ qui rhiſum comedunt: ſi tritus ſit et cum aceto diſtemꝑatus:morpheeqꝫ nigre ſupponatur: eam extirpat: ſic quoqꝫlentiginem elimat¶ AVIII.¶ Iſidorus.¶ De miluoIuꝰ dicitur quaſi mollis auis .ſ. viribus ⁊ volatu: rapaciſſimꝰ tamen eſt: et ſemꝑ domeſticiauibus inſidiatur ¶ Pliniꝰ libro. x. Miluusrapaciſſima et famelica ſemper ales. Nichil eſculentirapit vnꝙͣ ex funeꝝ ferculis. nec olimpie ex ara Ac neferentium quideꝫ manibꝰ niſi lugubri municipioꝝ immolantiū. oſtento videtur artem gubernandi docuiſſecaude flexibus in celo monſtrante natura: qd̓ opus eſſꝫin ꝓfundo. Milui ex genere accipitrum ſunt ſed magnitudine differunt. Milui et ip̄i hibernis menſibꝰ latent non tamen ante irundineꝫ abeuntes. Tradunturautem a ſolſticiis affici pōdagra ¶ Ex libro d̓ naturisrerum Miluꝰ vnguēs pedum et roſtrum aduncum habet inſtar accipitris. ſed alas curuas et non rectas. inquo eſt ei diſſimilis. audax eſt in paruis. timiduſ in magnis. fugatur a niſo ꝙͣuis in triplo ſit maior illo. circamacellas excubat et circa cadauera. iecur eius medicinale plinius laudat ¶ Gloſa ſuper hieremiam viii ¶ Dues ſua tempora norunt: quando .ſ. ad calida loca feſtinantes rigorem hiemis debeāt delinare. ⁊ a principio

veris ad regiones ſolitas redire. Unde ſcriptum eſtMiluus in celo cognouit tempus ſuum. ⁊cͣ. Miluusnō apparet niſi in eſtate: ſicut nec turtur ⁊ irundo: inhie me namqꝫ manent in nido: vel latent in cauernisarborum: vel ad loca calidiora ſe tranſferūt ¶ IorathMiluꝰ cubicus cuꝫ a nido egreditur: in cōplemēto alarum ſuarum aues magnaſ venatur. Cumqꝫ fortior fitmagis debiles capit. In cōplemēto autem viriuꝫ ſuarum mulcas et culices ac lumbricos terreſtreſ venaturet tunc fame moritur ¶ Ex auiario. Miluꝰ inſidiaturauibꝰ domeſticis: maximeqꝫ pullis: et quos incautosviderit: ſtatīm rapit: Circa coquinaſ etiā ⁊ macella volitat: vt ſi quid carnis crude ꝓiiciatur foras velociꝰ rapiat ¶ Plinius libro. xxix Milui iecur ad inunctōnesoculoꝝ vicioꝝ laudatur ¶ Idem in libro. xxx. E nido qͦqꝫ milui ſurculus vitis alligatꝰ ceruicibꝰ: neruis ⁊ epiſtotano auxiliari dicitur. Comicialibꝰ etiam iecur mliui deuoratum medetur.¶ De monedula et muſcicapa ¶ Iſidorus¶IX.Onedula dicitur quaſi monetula que cum aurum inuenit aufert et occultat. Unde Cicero¶ valeriano flacco. Non plus aurū tibi ꝙͣ monedule cōmittendū eſt. ¶ Areſtotiles. Monedula pugnat cum bubone quia bubo debilis eſt viſus de die.ꝓpter hoc rapit coruꝰ ille bubonis oua ⁊ comedit ea ſicut dictum eſt ſupra. ¶ Pliniꝰ. In arbuſto agro monedule non ſunt nec octauū citra lapidem viuūt: ſed exanimātur. Tranſpadana italia iuxta alpes larium lacum appellat amenū arbuſto agrum: ad quem ciconienon tranſmeant. Sicuti nec octauum citra lapidem abeo: Immēſa alioqͥn finitimo inſubrum tractu examinamouedulaꝝ. Cui ſoli .ſ. aui mira eſt furacitas: p̄cipueargenti et auri ¶ Ex libro de naturis reruꝫ. Monedula quaſi monetam tollēs: aut diligens dicitur. auis eſtnigra ſed formoſa: et grata: hominum voces in pulloedocta imitatur. In matutino cuꝫ ortu ſolis ſolicitiusalias ſola citius diſcretiꝰ et tenaciꝰ retinere dicit̉ Huius carnes prurituꝫ capitis excitant. Nam ⁊ ipſa appetit ī capite fricari Muſcicapa eſt auis maior colubaplumas habēs vt lanarius: pedes et roſtrum vt irūdo:que licet oris rictum habeat ampliſſimum ꝓpter muſcas et ciniphes quibꝰ ſolūmdo veſcitur. Roſtrum tamē inter aues cōꝑatione ſui corporis habꝫ paruiſſimūet pedes ſimiliter:¶ AX¶ De nicedula.Icedula eſt genus corui: que pugnat cum bubone Coruꝰ em̄ oua bubonis rapit: quia paꝝIvidet in meridie: et ea comedit: ſed bubo comedit oua corui ſimiliter de nocte ¶ Actor. Item dictumeſt antea de monedula: vnde vidētur idem eſſe. Sꝫ forte diuerſitas illa nominis prouenit ex vicio ſcriptoris¶ CXI.De nicticorace vel noctua. ¶ IſidorusIcticorax ip̄a eſt noctua: quia noctem amat.Eſt em̄ auis lucifuga. id eſt lucem fugiens. etIſolem videre nō patitur. Noctua dicitur eo ꝙnocte circumuolet. hanc inſula cretenſis nō habet. et ſiveniat aliunde: ſtatim moritur ¶ Ambroſius. Noctuaque et nicticorax magnis et glauciſ oculoꝝ pupillis nōcturnaꝝ tenebraꝝ non ſentit horroreꝫ et quo fuerit obſcurior nox: eo crebrior volatus exercet inoffēſos Dieautem videre non poteſt: quia exorto ſplendore viſꝰ eius hebetatur. Habet autem ⁊ noctua cantus ſuos¶Gloſa ſuper pſalteriū. Nocticorax eſt auiſ vigil: tetercoruus noctis: habitās in parietinis: que vulgo ruinedicūtur: vbi parietes ſtant ſine fundamēto. Und̓ ſcriptum eſt: factꝰ ſum ſicut nocticorax ī domicilio ¶ Gloſaſuꝑ leuiticum. Noctua eſt auis rapax de nocte ¶ Pliuiꝰ