Druckschrift 
1 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

LiberDecimuſſeptimus

vel felle pili euelluntur. C¶De kike et koki. Ex libro de natu. re.Iches eſt auis que vocibꝰ diuerſis vociferat:et quolibet fere die vocem ſuam mutat: ſuper arbores nidificat. et glandibꝰ qn̄ mature ſunt:cibum congregat ſufficienteꝫ ſibi. Educati vero pullieius ad volatum roborati cibant parentes ſuos in ſenectute: faciuntqꝫ eos manere in nidis abſqꝫ vllo labore Rolris eſt auis in cuiꝰ morte. vt ſuꝑius dictū eſt.vociferantur aues: vociferatione doloroſa et ſuaui.Omnes quoqꝫ aues vncorum vnguium cum viderintpullos ſuos volare poſſe. Illos ꝑcutiunt a uidis eiiciunt. nec poſtꝙͣ completi fuerint de illis ſoliciti ſunt:ter kolris que longo temꝑe de pullis ſuis cogitat: etcum eis volantibus volat: eiſqꝫ ad comedēdum dat. Actor. Idem alibi de cornice dicitur: vnde hanc auēeſtimo cornicem eſſe.UI De lago et laro et lucidio Iorath vbi.Agus eſt auis aquatica: mergo vtcunqꝫ moribꝰ contraria. Nam ſicut mergus tempeſtatēLmaris fugit: ſic lagus in tempeſtate letaturludit Eficius ſupra leuiticū. Larus eſt animal in terra ꝙͣ in aqua habitās volat em̄ et natat Actor: Heceſt auis vt fertur que vulgo vocatur raſle Ex libronaturis rerum. Lucidii dicti ſunt: quaſi lucem dantes:Haꝝ em̄ auium pēne per obſcurum in nocte lucēt: Un̄qui eas habent qn̄ volunt preiactis luciferis pēnis: harum gratia vias dirigunt: In hercinio germanie ſaltuhec auis habitat..AII. Actor. De luſciniaUſcinia ipſa eſt filomena vt in papia legitur.Iſidorus. Luſcinia dicitur quaſi lucinia: canItu ſuo ſolet ſignare diei ſurgentis exortū: eadēet acredula a cicerone vocatur. Ambroſius. Luſciniaperuigil cuſtos cum oua quodam ſinu corporis et gremio fouet inſomnē longe noctis laborem cantilene ſuauiate ſolatur: quo poſſit non minꝰ dulcibuſ modulis. vtmichi videtur. ꝙͣ fotū corporis oua animare que fouet Plinius libro. x. Luſciniis diebus ac noctibꝰ ꝯtinuis. xv. garrulis ſine intermiſſu cantꝰ eſt: denſāte ſe frondium germine digna miratu auis. Primū tanta vox ītam ꝑuo corpuſculo: tāqꝫ ꝑtinax ſpūs. Deinde in vnamuſice ꝑfecta ſcientia modulatꝰ editur ſonus: et nūctinuo ſpiritu trahitur in longū: nunc variatur inflexonūc diſtinguitur conſciſo copulatur in torto: p̄mittiturreuocatur: ex inopinato infuſcatur. interdum ſecū ipſa murmurat: plenꝰ: grauis: acutus: creber: extentꝰ Ubi viſum eſt vibrans: ſummꝰ: medius: imus: breuiterqꝫomnia tam paruulis in faucibus: que tot exquiſitis tibiaꝝ tormentis: ars hominū excogitauit. Nec idē omnibꝰ: ſed ſuus cūiqꝫ cantus. Certant inter ſe palamqꝫanimoſa cōtentio eſt: victa morte ſepe finit vitam: ſpiritu prius deficiente: ꝙͣ cantu. Meditātur alie minores: verſuſqꝫ quos imitentur accipiūt. Audit diſcipula intentōne magna ac reddit: vicibuſqꝫ reticēt. Intelligit̉ em̄ date correptio: et in docente quedā rep̄henſio.Itaqꝫ ceſaris iuuenes habebāt luſcinias greco et latino ſermone dociles. Preterea meditātes in diem aſſidueqꝫ noua loquentes. Uiſum eſt ſepe iuſſaſ canere cepiſſe: et cum ſimphonia alternaſſe: Sed hec tante tamqꝫ artifices argutie a. xv. diebus paulatim de ſinunt:vt nec fatigatas dicere poſſis: aut ſaciatas. Mox eſtuaucto in totuꝫ alia vox fit: nec modulata aut varia mutatur et color. Poſtremo hieme ipſa non cernitur līguis eaꝝ tenuitas illa prima non eſt: que ceteris auibuspariunt vere primo plurimū ſena oua.. AIII.Inachos eſt auig acuti viſus valde. que et pul De linacho. Ex libro de naturis re.

los ſuos antequaꝫ habeant alas completas percutit:et ad ſolē aſpicere cogit: et ſi cuius oculus lacrimeturipſum interficit: alios vero nutrit. hec etiā mariniſ auibus cibatur: eaſqꝫ qn̄qꝫ deſuper in aere leuata natāteſcōtemplatur: quā ille videntes ſe ſubmergūt At illape aquas deſcendit: eas vſqꝫ ad ſuffocatōneꝫ ī ſubmerſione manere cogit: et tunc plumis ad ſuperficiē aquedeductas rapit. TIIII. De meāta et mennonide.Ęanta eſt auis marina maior anate: cinerei coloris habēs collū et crura breuia: glaucos ocu Nos: roſtrum ex parte croceuꝫ: et ex parte rubeūa ſono vocis dicta eſt: ſemꝑ em̄ clamat Cadaueꝝ cupidiſſima eſt: et hoc humanoꝝ. Itaqꝫ eminēte tempeſtate maxime clamat: quaſi iam exultans p̄da caduerū inuenta: oculum autem primo petit in cadauere Iſidorꝰ. Mennonides ſunt aueſ egiptie a loco vbi meno periit appellate. Nam cateruatim aduolare dicuntur exegipto ad ilium iuxta mennonis ſepulcruꝫ. Quīto em̄anno illuc veniūt: et cuꝫ biduo cirumuolauerint: terciodie pugnam ineūtes: viciſſim ſe vnguibꝰ roſtriſqꝫ dilacerant Plinius libro. x. Autores ſunt annis omnibꝰex ethiopiā mennonides aues ilium aduolare: et adnonis tumulū confligere. Hoc idem anno quoqꝫ quinto facere illas in ethiopia circa regiam mennonis exploratum ſibi Cremucius tradit. AV. Iſidorꝰ. De mergo.Ergus ab aſſiduitate natādi nominatur. Hiſepe demiſſo ī ꝓfundū capite: auraꝝ ſigna ſubfluctibꝰ colligunt. p̄uidentes equoris tempeſtatē ad littora cum clamore tendunt. Unde in pelagoiam grauiſſimā eſſe tempeſtateꝫ aiunt ad littora mergi cōfugiunt. Plinius libro. x. mergi in arboribusplurimū terna pariunt: et vere nidificare incipiunt.¶Idem ī libro. xi. Inſatiabilia vero animalia ſunt: quibus ventre ꝓtinuſ recto inteſtino. cibi tranſeūt vt mergis. Idem in libro. xviii. Mergi ſicut cetere aues aquātice pennas roſtro purgantes: aut maria et ſtagnafugientes preſagiunt ventū. Ex libro de naturis rerum. Mergus flumina ſtagnaqꝫ innatat: et piſces perſequitur: ſic dictus: eo in aquis ſe mergat: diutiꝰ tamen ſub aquis morari non valet: quoniaꝫ in aere ſpiritum recuperat: qn̄ percuti debꝫ in aqua mergitur. Serenꝰ ſulpicius tradit: quedam eaꝝ ſpecies eſt: quā are cornutam vocant. eo rubeas plumas in capite inſtar cornuum habet Contra omne genus auiuꝫ pedeshabent in cauda: ita vt in terra ſtant ſicut homo geſtu pectoris eriguntur. Has aues beatus martinꝰ diuina virtute coegit aquam contra naturaꝫ ſuam deſerere: et arida loca deſertaqꝫ petere Harum pulli ſtatiꝫvt oua exeunt tanto vigore pollent: vt ſi matrem eosꝑdere cōtigerit: virtute ꝓpriā viuant. Et vt dicit exꝑimentator in hieme pinguiores ſunt ꝓpter paucitatenmotus. om̄e em̄ animal ſereno aere gaudet: in eo plꝰ AVI.vagatur De merillone ac merope.Er illo auis eſt non multo maior merula colore quoqꝫ ꝓpe ſimilis: ſed roſtro: pedibus: vngQuibuſqꝫ diſſimilis: prede cupidus eſt. Sed qͥaparuꝰ parui roboris: paruaꝝ auium eſt ꝑſecutor. hiſicut accipitres herodii ſocialiter volant: imbuiqꝫtuor ex illis poſſunt: vt cignum hoc modo capiant. primꝰ ex eis cigui caput īuadit: ſcd̓ꝰ terciuſ ex vtroqꝫ latere binas alas. quartus vero collum et pectus. Et ſicauis grauida cignus anguſtiis circūſeptaⁱ mouere ſenon valens. ab aucupe p̄uenta capitur occiditur. Merops eſt auis habens in dorſo colorem cianeuꝫpectore ſubrutilū. in vētre pallidū: hec naturali calore