LiberDecimuſſeptimus

aut cibum cum faſtidio ſumit: aut auide ſumit ⁊ maletamē iuducit. ſi valde ſitit accipe puluerem caulis leuiſtici et canne de aneto et feniculi et coque cum vino etꝯmiſceas coclear mellis: ⁊ colaturam da ei bibere. Ueliniice ori eius. Uel vna die da ei carnem linitam oleoroſaꝝ frigidam. ſi felle laborat: puluereꝫ floꝝ ſalicis ſige ſuper cibum eius. ſi ale pepēderint: accipe de ſanguine ⁊ adipe anſeris. De ſanguine frica eius alas aſolem: de carne anſeris pingui da ei comedere. Itē melius: fel porci accipe: ⁊ inde ei alas ꝑūge Uel ſucco verbene cibum eius intingue. Ad idē ſuccus ſaluie: ſi alaſguttoſas habuerit: hederaꝫ terreſtrē ī aqua coque ⁊ folia eius cocta et bene contuſa alis eius circumliga iuxta latera: et cibum eius in eadem aqua tingue. Idem ſipedes guttoſos habet. Si tinee comedant pennas eiꝰcarnes hircinas comedat in aceto tinctas: et alas eiusaceto calido et oleo laurino ſepius ꝑfrica. Si pennamfractam extrahere volueris ſine dolore. Accipe ſāguinem parui animalis galy .ſ. Uel ſanguineꝫ muris ratiet vnge locuꝫ penne et cadet. Et poſtea ex melle ad ſpiſſitudineꝫ decocto fac virgulaꝫ ad modū foraminis vbipenna ſtetit et iniice foramini et exibit noua penna Itēſucco papaueris calido ꝑunge pennas eius: ⁊ intinguecibum etꝰ eidem ſucco. Si os fractum habuerit in crure vel in ala. Aloe calidum ſuꝑliga et dimitte vna dieet vna nocte. Item fimū galli in aceto coctum ſuꝑligaSi inquieta ſit auis et in ꝑtica vel in manu geſtantismirram in aqua coque ⁊ ex ipſa aqua aſꝑge corpꝰ eiuset intingue cibum eius vſqꝫ nonies. Si infirmitate q̄ranna dicitur infirmatur ſucco arthemeſie cibus eiuſdauis intinguatur. Item ſanguine agni calido pedes eius ꝑfrica Uel vino tepido in quo decocte ſint vrtice inipſo vino cibum eius intingue. Si nō poteſt fimare: fegalli da ei comedere̓ vel teſtudines albas decoctas. Sinimiuꝫ laxatur ſuccum iuſquiami modicū da ei bibere⁊ intingue eodem cibo eius. Si pediculos habet: accipe ſuccum abſinthii vel aquam decoctam cū abſinthioEt ad ſoleꝫ eo ſedente infunde plūas eius et corpus pertotum. Si lapidē in vētre nutrierit: da ei vnguētuꝫ comedere et butirū Ad idem aloen herbam cum puluereapii et inuolue cordibꝰ paruaꝝ auium: et da ei comedere Sic poteris de omni medicina que datur auibus cōmodiꝰ facere. Sed multo ampliora de hac materia reperies: per albertum tradita in libro ſuo de animalibuſHec ī epiſtola p̄dicta de nobilibꝰ auibꝰ et alia multa d̓nedeiuis earum legultll̓. ¶Iſidorus.¶ .LXXII.¶ De faſiano.Aſianus a faſide inſula dictus eſt: vnde pͥmūaſportatus ē. ¶ Palladiꝰ vbi ſupͣ. Faſiani nouelli ad creandos fetus parandi ſunt qui annofuꝑiori editi ſunt: Ueteres tamē fecundi eſſe nō poſſūtfeminas ineunt martio vel aprili: vel ſemel in anno fetus creant Uiginti fere ouis pariendi ordo concludit̉galline his melius incubant. Ab aque ꝓhibēdi ſunt acceſſu: ne pituita concludāt. Farina triticea ſaginantur l̓ordeacea. huius farina in breuiſſimas offulas redacta:oleo aſꝑſa leuigetur: et ita offule faucibꝰ inſerantur:ne ſub infima līgue parte mergātur: quod ſi euenerit:ſtatim peribunt: duabus feminis vnꝰ maſculꝰ ſufficit:quia ceteras aues ſolacitate non equat ¶ Ex libro denatura reruꝫ. Faſianꝰ eſt gallus ſiluaticꝰ: auis pulcravalde pēnis choruſcis: inſtar ignis: ceruleꝰ interduꝫ acviridis rubeiſqꝫ pennis interſcribitur nitor Aures geminas videtur habere in capite plumis extantibus: qͣſſubrigit quando vult atqꝫ ſubmittit. Criſtis aūt in capite caret. et ſpiculis in cruribus: his tamen armis fruſtratus: animoſus et audax eſt. Qd̓ ſciens auceps ſcutū ex panno lineo facit: in cuius medio pāniculuꝫ rubeū

ponit: quem ſcilicet ruboreꝫ in albo gallus attentiꝰ contemplat̉: inſolitumqꝫ miratur. Tunc auceps herenteꝫviſu cernens: in dorſuꝫ retrocedere cogit ſcuti conamine: donec in rechia eminus parata captiuum deiiciat.Hec auis in aura pluuioſa triſtatur. et tunc in rubetisac ſiluis latet. Circa veſꝑam vel auroram de ſilua egreditur: et tunc de facile venatur. Roſtrum in terra figētabſcondit: ⁊ ſic abſconditū ſe totum credit. pennas prepinguedine mutat. Iterumqꝫ ſeſe renouat. Carnes habet ſubtiliores ac leuiores ceteris auibus ſiluaticis: exceptis ꝑdicum pullis ¶ Plinius libro. x. Faſioni in colchis geminas aures ex plumā ſubmittūt atꝫ ſubrigūt¶ Idem in libro. xi. Renibus aūt ex parte tantū alterainteſtino iungitur fel faſianis ¶ Areſtotiles. faſiaui tātuꝫ coitus temꝑe ſimul habitant̉: ceteris vero tempibꝰſeꝑatim. nec cito rubricatas habēt barbas: vel in pedibus calcaria: ſicut galli domeſtici ſed tractu tempis. faſianꝰ ſic capitur. aliquādo auceps pāno ī quo hec auisdepingitur cooꝑtꝰ: faſiano ſe oſtendit: qui ſequens cooptum: nec fugientem nec retrocedēteꝫ: tandem a ſocioaucupis in inſidiis latitāte rethi inuoluitur ¶ LXXIII¶ De fatatore.¶ Ex libro de na. re.Atator eſt auis in oriente: que fetuuꝫ ꝓcreandoꝝ naturaliter cupida: tempus veris antici¶ pat. quo .ſ. aues ceteras ſolent initiare cōceptꝰUnde fit vt oua que tūc facit frigore corrumpātur: nefetuū habeant effectum. ſed iterum ſequenti temꝑe calido ponūt. ⁊ tunc pullos faciunt: qd̓ eſt contra omnesfere agreſtes aues: que ſemel in anno ouant atqꝫ pullificant¶ LXXIIII¶ Iſidorus¶ De fenice.Enix eſt auis arabie ſic dicta: eo ꝙ colorem feniceum habeat. vel ꝙ ſit in toto orbe ſingulariſ⁊ vnica. Nam arabes ſingulareꝫ ⁊ vnicā fenicem vocant. hec quingentis ⁊ vltra viuens annis: dumſenuiſſe ſe viderit: collectis aromatum virgultis: roguꝫſibi inſtruit: et conuerſa ad radiuꝫ ſolis alaꝝ plauſu voluntariū ſibi iucendium nutrit. ſicqꝫ iterum de cineribꝰreſurgit. ¶ Ambroſius libro. v. Fenix cum finem viteſibi adeſſe aīaduertit: facit ſibi thecam de thure ⁊ mirra et ceteris odoribus: in quā impleto vite ſue temꝑe intrat ⁊ moritur: de cuiꝰ humore carnis vermis exurgit:paulatimqꝫ adoleſcit: ac ꝓceſſu ſtatuti temporis alarūremigia induit: ſicqꝫ in ſuꝑioris auis ſpeciem ⁊ formāreꝑatur. Doceat ergo nos hec auis exemplo reſurectōnem credere que ſine exemplo ⁊ ſine rationis p̄ceptōneſibi inſignia reſurectionis inſtaurat. ¶ Solinus. Apuoarabes fenix naſcitur: auis aquile magnitudine: capiteonerato in comam plumis extantibꝰ: criſtatis faucibꝰcirca colla fulgore aureo. poſtera parte purpureꝰ: extracaudam in qua roſeis pennis interſcribitur nitor ceruleus. Quinto plaucio. Sexio papinio ꝯſulibus. egiptūfenix inuolauit captuſqꝫ anno. dccc̄. vrbis cōdite iuſſuclaudii principis in comicio publicatus. quod geſtumactis etiā vrbis continetur ¶ Pliniꝰ libro. x. Senatormaniliꝰ maximiſ nobilis doctrini ſdoctore nullo autorē nemineꝫ extitiſſe qui viderit veſcenteꝫ. ſacꝝ in arabiaſoli eſſe fenicem auem annis. d̓clx. viuere ſeneſcentemcaſſia thuriſqꝫ ſurculis nidum conſtruere: odoribus replere: ac ſuꝑemori Ex oſſibus deinde ac medullis eiusnaſci primo ſicut vermiculun: inde fieri pullum principioqꝫ iuſta funeri priora redde et in totuꝫ deferre nidūꝓpe pacaiam in ſolis vrbem ⁊ in ara ibi deponere. Cuius .ſ. alitis vita magni conuerſionem anni ꝓdit idē maniliꝰ fieri iterumqꝫ ſignificationes tempeſtatuꝫ ac ſiderum eodem reuerti hoc autem circa meridieꝫ inciperequo die ſignum arietis ſol intrauerit. Et fuiſſe eius cōuerſionis annum prodente ſe Publio lucinio. Marco