LiberDecimuſſeptimus

e diuerſo. Si vis vt accipiter leporem vel cuniculuꝫ capiat: hoc eū in iuuentute doce: ⁊ liga gizos in cruribuſꝓpe pedes interiecto ſpacio vnius palme: ſicqꝫ capietſine leſione..XIX.Areſtotiles.De eodemAccipiter in altiſſimis mōtanis nidificat: ⁊ ꝯmedit auium corda quas capit. Congredienscum aue que dicitur kolrie cōuincitur Ipſa tn̄pugnam non incipit. fel habet in epate et inteſtino tantum: ſicut et miluus. vterqꝫ cubat. xx. diebus. Pulli accipitris pingnes ſunt et bone carnis valde. Uultur admiſcetur in coitu cum accipitre maſculo. ſplen paruꝰ ēin auibꝰ calidi ventris: ſicut in accipitre ⁊ colūba ⁊ miluo Plimiꝰ libro. x. Quādo ꝑ mare veniunt cōturniceſprimam terre aꝓpinqͣntem rapit accipiter. Auis autētinnugulꝰ defendit columbas ab accipitre. terret enimaccipitres naturali potentia intantū: vt eius vocem viſumqꝫ fugiāt. Accipitris audita eiꝰ voce viciātur ouaque cubantur. Alicubi vero accipitrum genꝰ in honoremenſarum eſt. Idem libro. xi. In accipitre fel iungit̉inteſtino ſicut in columbis et murenis Idem in libroxx. Accipitres lactucam ſcalpendo: ſuccōqꝫ oculos tingendo: cum ſenſerint. obſcuritatem: diſcutiūt. Idem īlibro. xxv. Centaureā herbam triorchis nomine theofraſtꝰ tradit a triorche accipitꝝ genere defendi: eāqꝫcolligentes ab ipſo impugnari. Idem in libro. xxviii.Cameleon accipitrum genꝰ detrahere ſuꝑuolanteꝫ adſe traditur: ac voluntariū p̄bere lacerandū ceteris animalibꝰ. Gloſa ſuꝑ leuiticum. accipitri aſſimilanturqui manſueti videntur: ſed cum potentibꝰ ⁊ rapacibusrapere nituntur. ob hoc accipiter in lege comedi prohibetur Gloſa ſuꝑ iob Strucioni quidē eſt immane corpus et rare penne: econtrario autem herodio et accipitri: qui et aues reliquas tranſcendūt velocitate. Accipiter ſingulis annis auſtro flante pennaꝫ veterem d̓ponit: noua naſcente. Unde ſcriptum eſt Nunquid ad ſapientiā tuam plumeſcit accipiter. et cetera. Philoſophꝰ Accipiter aueꝫ quā eī ſors ꝯtra noctem offert: tota nocte ſub pedibus tenet. Sed illam veniēte ſole ⁊ famelicꝰ auolare ꝑmittit. Et etiam ſi eādem alias obuiāvenans habuerit: non ꝑſequitur. accipiter colorem oculoꝝ mutat et roſtrum. panis eum necat ſcd̓m auguſti..XX.De diuerſis ſpēbꝰ accipitris. Pli. lib. xCcipitrum genera ex auiditate diſtinguūtur.Alii non niſi ē terra rapiunt auem. Alij nō niſi circa arbores. Alij in ſublimi ſedentem alitin aperto volantem. Deniqꝫ accipitrum genera ſedecīinuenimꝰ. Ex his circon altero pede claudum. Triorche quoqꝫ dictuꝫ a numero teſtium hunc romani buteonem appellant. Eſaloa alias epyleon greci vocāt: quiſolus omni temꝑe apparet. Cetere ſiquidem hieme abeunt. Nocturnus accipiter cymindis vocatur: rarꝰ etiam in ſuis ſiluis interdiu minꝰ cernens. Bellum internecium cum aquila gerit: coherenteſqꝫ ſepe prēdunturCocyx etiā ex accipitre fieri videtur Ex auiario. dueſunt ſpectes accipitris: domeſticꝰ et ſilueſtris. Ideꝫ tamen diuerſis temꝑibus poteſt eſſe ſilueſtris et domeſticus. Silueſtris accipere conſueuit domeſticas aues.et domeſticus ſilueſtres. Silueſtris quas rapit: ꝯtinuodeuorat. Domeſticus captas domino ſuo reſeruat: quieaꝝ ventres apperit: cordaqꝫ accipitri in cibuꝫ tribuitet interiora ventris cum fimo eiicit: qui intus remanēſputredinem carnium cum fetore gignit. Accipiter corrigia ligatur in ꝑtica: quā quaſi compedeſ in pedibꝰ habere conſueuit: ne cum voluerit euolare poſſit. In ſiniſtra manu geſtari ſolet: vt in dextram ad aliquid capiēdum volet. Ut autem dicit beatꝰ gregoriꝰ. Agreſtibꝰ

accipitribus moris eſt vt auſtro flante alas exꝑandant.quatinꝰ eoꝝ membra ad laxandum penna veterem venti tēpore concaleſcant Cū vero ventus deeſt: alis cōtraradium ſolis expanſis atqꝫ ꝑcuſſis tepentem ſibi aurāfaciunt. Sicqꝫ pͥoris apertiſ vel veteres exiliunt: vel nōue ſuccreſcunt. Gomeſticis autem quo melius plumēſcere debeant: munita ac te pentia loca requirunt. Exauiario. Agreſtis moris accipiter aues domeſticas rapere conſuenit: et captaſ occidit: cordaqꝫ illaꝝ extrahitet comedit. Areſtotiles vbi ſupra. Accipitrum modiſunt tres. Quidam qui columbas non ꝑcutiunt: niſi ſuper terram. Quidam non niſi ſuꝑ arbores. Quidaꝫ vero non niſi volantes in aere: que omnia columbe agnoſcentes: cum hoꝝ aliquem viderint: ad locum ſe tranſferunt in quo genus illud non ꝑcutit. Ex libro de naͣturis rerum. Acciptruꝫ quatuor ſunt genera. Primūeſt corpore magnū: domabile multum: oculis variis ꝑlucidis: hilari vultū: groſſo pede: longis vnguibꝰ: delicioſe comedens: omnes aues inuadit: nullam timꝫ. Secundū genus eſt priore minꝰ: quod alietuꝫ dicere poſſumꝰ: alas habens groſſas. ſcd̓m ꝙͣtitatem ſui corporisbreues et vngues groſſos: et oculos magnos et obſcuros: non cito manſueſcit. et ideo pluribus odioſuꝫ. Anno primo domationis parum valet: ſecūdo plus tercioimitatione aucupat ſatis bn̄ Terciū genus eſt niſuſ paruꝰ quidem alioꝝ reſpectu. ſed tamē velox: cito manſueſcit: et delicate nutriri vult: et leuiter aucupat. Quartuꝫgenus eſt frōgellus: quem muſcetum dicimꝰ: multo qd̓minor: ſed colore ſimilis: ſicut niſus accipitri cōſimilisē in diſpoſitione habitꝰ et colore. Hec auis cito māſueſcit: et delicate nutriri vult ac leuiter aucupat. velox advolatum..XXI.De medicinis ex accipitre. Plin. li. xxixCcipiter in roſaceo decoctus ad omniuꝫ viciorum in oculis accidentiū inunctiones putaturefficaciſſimꝰ. ſimiliter et fimi eius cinis cū attico melle. Idem in eodem Fimus cenchridis accipitruꝫ generiſ: ex melle oculoꝝ albugines extenuat: et oculis claritatem facit: hanc greci argema faciunt. Exlibro empirices eſculapii magiſtri ępocratis. Adep̄saccipitris ſi teratur in oleo. vnctio quoqꝫ inde facta caliginem oculoꝝ tollit..XXII.De achāte et acredula. Ex li. de na. re.Thantis eſt auis parua: ſed fecunda: nam duodenos ſimul facit pullos. herbaꝝ pabulo reficitur: et ob hoc odioſos habet equos quos vbipaſcēti ſibi ſuꝑuenire viderit: et herbas diripere. fugiet vindicat ſe vltione qua poteſt. Eoruꝫ hīnitus ꝓpriiſvocibus imitans ac deridens Plinius libro. x. Achatis intantum odit auem egithum: vt non coire credantſanguinem eoꝝ. Actor. Achantis iuxta yſidoꝝ ipſeeſt qui apud nos vocatur carduelus: de quo etiam dicetur inferius Iſidorus acredula ip̄a eſt luſcinia de quaſcꝫ dicetur infra..XXIII.De aeriophilone Ex libro de natura re.Eriophilon quaſi amatrix aeris dicta. vulgariter aelyon appellata eſt. auis nobiliſſima: paulo maior aquila: volatu potens: et alis velociſſima: pennas habet ſubruffas caudamqꝫ longā: vnguesac roſtrum et crura maxima. aeris ſerena inhabitat ītatum: vt vix vnꝙͣ vel parū in terra reſideat aut quieſcatSuꝑ nubes quoqꝫ frequentiꝰ eleuatur: ita ꝙ videri nōpoteſt ab homine: cibumqꝫ capit in aere et hoc quoqꝫ p̄dantium auium more. Cui ſi ſe auis obuiam in aere tulerit mox ab eo corripitur. et de ſumno aere in terramdeiicitur. Nec ab homine videri poteſt. quis eam ab aere occiſam deiecerit: hec auis dum adhuc in pullo eſt: ⁊necdum cognoſcit ſe: ab hominibꝰ capit̉ et domeſticat