LiberTerciuſdecimus

Dirdar .i. fraxinꝰ ē arbor cimicū: ex qͣ .ſ. capita egrediūtur īflata: ſicut granata: ī qͥbꝰ ē humiditas: que generat cimices: ⁊ eiuſ folia comedūtur viridia: ſicut oleraIn ip̄a ſunt ſtipticitas et abſterſio. huīditas capitū eꝰabſtergit faciem. Cortex eiꝰ ꝑcuſſiones et vulnera cōſolidat. Ex decoctōne radicis et folioꝝ eius embrocāt̉oſſa ꝯfracta. Cortex eiꝰ groſſus cū aqua frigida bibitꝰexpellit flegmā. ¶ Cōſtātinꝰ ī libro graduū Arborisfraxini cortex ⁊ rami ſunt in prīo gradu frigidi ⁊ ſiccifrondibus eiꝰ cū aceto cataplaſmatis puſtule et plagecurātur et ſcabies. eiuſqꝫ cortice cū aqua l̓ vino potuidato: flegmatici purgantur hūores. Cum aceto tēꝑatmorpheam innata oīno a cute mundificat. ſuppoſitusquoqꝫ fracturā oſſiū celeriꝰ ſolidat ¶ Pliniꝰ. li. xxiiii.Fraxinus quā vim aduerſus ſcorpiones habeat: indicauimus. Semen eius foliis ineſt que medentur iocineris ⁊ doloribꝰ lateris in vino. Aquā que ſubit cutēextrahūt. Corpꝰ obeſum leuāt onere ſenſim qꝫ ad maciem reducunt..LXVI.¶ De geneſta et geneſtula. ¶ Pli. vbi. sͣ.Eneſta vl̓ geniſta p̄ſtat vſum vinculi. Suntqꝫflores ip̄ius apibꝰ gratiſſimi. Dubito an hecſit: quā ſparton appellauer̄t autores greci: cūex ea lina piſcatoria docuerim apud eoſdē factitari: etnūquid hac homerus deſignauerit cum dixit nauiumſparta diſſoluta. nondum enim affricanum l̓ hiſpanūſpartū fuiſſe in vſu certuꝫ ē. et cū ſutiles fierent naueslino tam̄ nō ſparto vnꝙͣ fuiſſe ꝯſutas. Sem̄ eius quodgreci appellant eodē nomine: in follicul̓ paſſioloꝝ mōnaſcens: purgat ellebori vice dracma et dimidia: in aqͣmulſa ciatis quattuor potum a ieiuno videlicet hoīneRamis ſil̓iter cum fronde et aceto maceratis pluribꝰdiebus et tuſis: ſuccum dant iſchiadicis vtilem ciathivnius potu. Quida et ſemine vtuntur ad ſtringiriam.Beniſta deniqꝫ tuſa cū auxūgia genua ſanat dolētia¶ Actor. Tamariſcum arboreꝫ in medicoꝝ ſinonimislegitur geneſte noīe d̓ſignari: quaꝫ noīe mirice quidaꝫintelligunt in medicina: de quoꝝ tn̄ vtroqꝫ .ſ. mirica ettamariſco ꝑ ſe ſub eiſdem noībus dicetur infra. Namde geneſta et mirica in eodem capitulo ſeparatim pli.tractat: dicens: miricam quibuſdā et amaricon appellatam. et fortaſſe vocat amaricon: quā autores ceteritamariſcē vocāt vel tamariſcū. l̓ vitio forte ſcriptorisaccidit: vt amaricō poneret̉ ꝓ tamariſce vl̓ tamariſcovel etiā ecōuerſo ¶ Platearius in libro d̓ ſimplici medicina. Geneſtula frigida et ſicca eſt ſimil̓ geneſte ſedminor. facitqꝫ florem albuꝫ: geniſta vero croceū: habꝫaūt: geneſtula ꝯſtringendi virtuteꝫ: valetqꝫ ꝯtra diſen¶ CXVII.teriam.¶ Actor.¶ De harundineArundinem ponit iſidorus inter arbores. ⁊ h̓vt videtur. ꝓpter quaſdā ſpeciales: quaꝝ tātacraſſitudo ⁊ magnitudo eſſe dicitur: vt ex illisnaues et edificia fabricentur. De ceteris aūt dictum ēſuperiꝰ inter herbas incultas et inter ſatiuas ¶ Pli.libro. xvi. Harundines primatū tenēt inter aquāticosfrutices: frigidis gaudentes. Belli paciſqꝫ exꝑim̄tisneceſſarie ſunt: atqꝫ etiaꝫ in deliciiſ grate. his em̄ oriētales populi bella ꝯficiunt: dum ſpicula calamiſ addūtNullꝰ aūt ſagittis aptior eſt calamꝰ: ꝙͣ in rheno bononienſi amne cui plurima ineſt medulla pondꝰ qꝫ volucre Cōtra flatus quoqꝫ ꝑuicax libra. Quippe nō eadēgratia belgicis. Hec ⁊ creticis ꝯm̄dationibus: qͣnꝙͣ p̄ferātur indi: quoꝝ alia quibuſdam videtur natura. qn̄et haſtaꝝ vicē p̄bent additis cuſpidibꝰ. Harūdo deniqꝫ indica arboreā hꝫ āplitudinē: qual̓ videtur in tēpliſfolia vero breuia. Nauigioꝝ qͣꝫ viceꝫ p̄ſtāt. ſi credimꝰ

internodia ſingula. ¶ Alexander in epiſtola ad areſtotileꝫ Poſt victoriam noſtram de dargo rege obtentāacceptis centūqͥnquagintha ducibus indoꝝ: qui breuitateſ itineꝝ nouerāt. cū ꝑgeremꝰ: p̄ter flumē apparuitcuiꝰ ripam harūdo pedum ſexagenū veſtiebat. pinoꝝabietūqꝫ vincēs in craſſitudine robora: eāqꝫ indi vtuntur ad edificia. Aqua vero flumīs guſtu elleboro amarior erat: quā nec homo bibere: nec pecus etiā ſine torm̄to poterat. Deinde vidimus hoīes nauicul̓ ꝑ flumēvehi rotūdis ex harūdiue: qui nobis oſtēder̄t vbi dl̓ceꝫaquam poſſemus iuuenire. ¶ Solinus. Theremitaniseſt locis inſula ferax harundiuū: que accōmodatiſſimeſunt in cōmunem vſum tibiaꝝ. In india quoqꝫ que paluſtria ſunt harūdinē creant ita craſſam: vt fiſſis interꝫnodiis lembi vice vectitet nauigantes Eradicibuſ āthūor dulcis expͥmit̉ ad melleā ſuauitatē ¶ LXVIII.¶ De hedera¶ Iſidorus.Edera dicta eſt: eo ꝙ arboribus reptando adhereat. vel ꝙ hedis ſupͣ lactis abundātiam aveteribꝰ ī eſca p̄bebat̉. Hedere frigide terreindices ſunt. ſcd̓m phiſicos. Nā ātiformacon ebriet atis eſt: ſi quis ad hedera coronetur ¶ Plinius lib. viii.Apri hedera medētur ſibi ¶ Idem libro. xvi. Hederacuꝫ lauro teritur: et igniſ ſicut ex lapide excutitur Hedere quoqꝫ folia nō decidunt: et āguloſa ſunt Folioruꝫquidem vnitas in ſuo ꝑmanet cuiqꝫ genere: p̄terꝙͣ populo ⁊ hedere. Hedera iā in aſia dicitur naſci: qua negauerat theofraſtꝰ: nec india niſi in mōte mero. Alexauder vero ob raritatē ita exercitu coronato ex indiavictorem rediſſe liberi patris exemplo. Arbor eſt inimica ſatis omnibus. Sepulcraqꝫ ad muros rumpens.ſerpentum vero frigori gratiſſima: vt mirum ſit eam īhonore vllo habitam..LXIX.¶ De medicīali earū oꝑatōne. ¶ Diaſcori.Edere genera tria ſt̄ .ſ. alba: nigra: ⁊ elix. albafloreꝫ afferet album. et nigra nigꝝ vl̓ croceūElix vero nō habet ſemē ſed folia minuta ⁊ āguloſa et groſſa. Oīs aūt hedera virtutem habꝫ inſcidam et ſtipticam vn̄ nerui eam cicius ſentiūt ꝯtrariāFlores eius bibiti medentur diſentericiſ. folia vero eꝰcum cerotis mixta ꝯbuſtionibꝰ maxime ꝓſunt Eademcuꝫ aceto cocta ⁊ impoſita ſplenē tum̄tē attenuāt Succus eius naribus infuſus caput purgat: eius doloresmitigat. Item cuꝫ oleo puro decocta doloribus auriūopitulatur. hedere nigre ſuccus aut ſummitas eius ſibibatur: amentes quoqꝫ hoīes facit Quinqꝫ grana ſeminis eiꝰ cum oleo roſeo in corio maligranati cocti: etauri dextre infuſa: ſiniſtro denti medentur. Cathaplaſmatibus impoſita: capillos nigrefaciunt. Similiter ⁊vultibus vtilia ſunt. Huius folia cum vino ꝯbuſtionibus medentur: maculas impoſita emendant Sūmitates eiꝰ mēſtruis imperant. Poſt purgatōnē vero ml̓ierum bibita generare nō ſinit. Succus eius naribuſ inmiſſus putredinem nariū tollit. Lacrima eꝰ pediculosoccidit: et capillos nudat: euulſoſqꝫ renaſci nō ſinit. Indentē cauū miſſum: dolorē tollit: et ip̄m corrūpit. Succus radicis eꝰ cū aceto bibitus: morſibꝰ ſphalāgionuꝫoccurrit Eſt aūt hedera quam ml̓ti aſtero vocant floseiꝰ cum viuo bibitus auſtrio diſēterie medetur. Cathaplaſmatibus adhibitus: naſcētia vulnera ſanat. Ceratis admixtus medetur ꝯbuſtionibus et vtiliter adhibetur antiquiſ vulneribꝰ. Circa radices eiuſ naſcit̉ yp̄oqͥſtiſ ſidie rōſe ſimil̓ cuiꝰ vna ꝑs alba: et altera rufa: hectūditur ⁊ exprimitur: ſicut achacia: eāqꝫ in medicinisvtimur. Habet em̄ achacie virtuteꝫ: ſꝫ paulo ſtipticāAd ſolutōneꝫ ventris et diſenteriā vtiliter adhibeturſpuētibuſqꝫ ſanguinē ſubuenit ⁊ abſtinet mēſtrua. Eſt