LiberDuodecimus

eius ⁊ accto fit emplaſtrum: quod eſt repercuſſiuuꝫ: inparte dyaforeticum: ⁊ oui vitello conficitur ad maturitatem eorum. Ad frigida deniqꝫ apoſtemata maturanda fit emplaſtrum ex eius farina ⁊ pice liquidā: vl̓farina ⁊ terebinthinā ⁊ melle. ¶ Plinius vbi ſupra.Farina ex ordeo ⁊ cruda ⁊ decocta collectōnes impetꝰqꝫ diſcutit: lenit: ⁊ coquit. Decoquitur alias in mulſaaqua: vt fico ſicca. Ad iocinoris dolores eam in poſcaimpoſitam concoqui opus eſt aut cum vino. Cuꝫ verointer coquendum diſcutiendūqꝫ cura eſt. tunc in acetomelius: aut in fece aceti: aut cōtoneis piris ve decoctiſAd multipedum morſus cum melle: ad ẜpentium morſus in aceto: ⁊ contra ſuppurantias. Ad extrahendasvero ſuppuratōes ex poſca quidem addita reſina ⁊ galla. Ad concoctōes ⁊ vlcera vetera cum reſina. Ad duricias cuꝫ fimo columbaꝝ ac cinere vel fico ſicca. Adneruoꝝ inflatōnes: aut inteſtinoꝝ: aut aurium: aut virilium dolores cum papauere vel melliloto: ⁊ quotiēsab oſſibus recedit caro. Ad ſtrumas cum pice ⁊ impubis pueri vrina. Cum oleo ⁊ fenugreco contra tumoꝰres p̄cordioꝝ vel in febribꝰ cū melle vel adipe vetuſto¶ Dyaſcorides. Farina orde ī cocta valet contra duricias ⁊ inflatōnes: podagricoſqꝫ tumores. Cocta cum caricis in mulſa omnes tumores ſpargit impoſita. Cummelle ⁊ papauere impoſita: dolores lateris tollit. Simili modo inflationibꝰ cum ſemine lini ac ruta ⁊ fenugreco cocta ꝓficit. addita vero pice liquidā ⁊ cera ⁊ licio īfantibꝰ ſubuenit. Et cum oleo poſt coctionem impoſita ſcrofas ad ſanitatē ſpargendo perducit. Cum citoniis ⁊ aceto cocta ⁊ impoſita podagricos tūores ſpargit. Cum aceto inſcido cocta leproẜ ſuccurrit. Ipſaquoqꝫ farina infuſa in aqua ⁊ cocta cum pice liquidā⁊ oleo matureſcere facit apoſtēata Aceto deniqꝫ infuſa: ⁊ cū dura pice cocta articuloꝝ reuma abſtinet accepta polenta.L.XAI.¶ De ordei polenta ¶ PlateariusRdei farina cum aqua cocta dicitur polenta.⁊ fit competens cibus apoſtemate ſpūalium la¶ borantibꝰ. ¶ Plinius libro. xviii. Polentamgreci non aliunde ꝙ ex ordeo preferunt. hec aūt fit pluribus modis. Greci ordeum aqua perfuſum nocte ſic.cant: ⁊ poſtero die frigunt: deinde molis fragunt.Sunt qui vehementiꝰ toſtum aquā exigua rurſus aſꝑgant: ſiccentqꝫ priuſ ꝙͣ molant. Alij vero virentibꝰ ſpicis decuſſum ordeum recens purgant: mādidumqꝫ inpila tundūt: ſiccatūqꝫ ſole: rurſus tūdūt: ⁊ purgatū molunt. Quocunqꝫ autem genere p̄parato. vicenis ordeilibris ternas ſemīs lini: ⁊ coriandri ſelibras ſaliſqꝫ acetabulo torrentes ante omnia miſcent in mola: qui diuitius eam ſeruare volunt cum polline ac furfuribus ſuis: fictilibꝰ nouis condunt. ytalia ſine perfuſione toſtū:in ſubtilem farinam molit eiſdem additis atqꝫ etiā milio. meliorem ex ordeo polentam fieri traditur ſi ordeūipſum. vt ſupradictum eſt. non excocta maturitate metatur. ¶ Idem in libro. xxii. Polenta ratione locoruma farina diſtat ordei: eo ꝙ torretur. ad ſtomachuꝫ vtil̓.aluum ſiſtit ⁊ impetus rubicundi tumoris. Illinit̓ oculis et capitis dolori cum menta: vel alia refrigeranteherba. Idem quoqꝫ ꝑnionibꝰ ac ẜpentiū plagis. Et iterum ex vino ambuſtis. Inhibet quoqꝫ puſtulas. Farina extrahendi vim habet humoris in polline ſubacta.propter hoc cruore ſuffuſis in faſcias vſqꝫ ſanguinemꝑducit: efficacius in ſapa. Imponitur ⁊ pedū callo clauiſqꝫ Porro cuꝫ oleo veteri ac pice decocta polline cōdilomata: ⁊ omnia alia ſedis vicia qͣm maxime calidamirum immodum curantur. pulte vero corpus augetur. Farina deniqꝫ qua carte glutinantur: tepida ſan-

guinem exereantibus ſorbenda: efficaciter prodeſt¶ Dyaſcorides. Polenta ex ordeo facta: ⁊ eiuſdē ſuccus optimus eſt cibus. aſpredines arteriarum curat.humores inſcidos ⁊ auſteros temperat. Beniqꝫ farina. vt dictum eſt. ordei aceto infuſa: ⁊ cuꝫ dura pice cōcta: articl̓oꝝ reuma abſtinet: accepta polenta..XCII.De ordeaceo farre et furca et alfica et pane.Platearius.Adeaceum far: ſic efficitur. Ordeum a paleamundatū in mola ponitur: et aliquantuluꝫ ſubleuata mola conteritur: vt groſſam ſubſtantiāoperetur: huiuſmodi fardiu decoctum: optimus eſt cibus febricitātibus ⁊ maxime laborantibus: ex apoſtemate ſpiritualium ¶ Dyaſcorides. Furca quoqꝫ fit d̓ordeo: que quidem eſt diuretica: ſed neruis contraria.ventrem inflat. humores inſcidos nutrit. Ex eo fit elefas: quod oleum infuſum dicitur: quod etiam aliqui cācruꝫ vocant: eo ꝙ multi pro vino in hibernia ⁊ britaniavtūtur Conficit̉ et de tritico vn̄ pultes fieri ſolent. virtus ei eſt euſtomacha: corpori addens virtuteꝫ: cui ſuccus digeſtibilis eſt. ventrem abſtinet ſed dolorem capitis commouet. Eſt aūt cacochimū neruiſqꝫ contrariū.Palladius libro ſeptimo. Alfica fit ex ordeo hocmodo. Ordeum ſeminaturuꝫ cui adhuc ſuꝑeſt aliquidde virore: ꝑ manipulos ligabis. et vt facili mola infringi poſſit: in furno torrebis: atqꝫ in vno modio ſalis aliquantum dum molitur miſcere curabis: ſicqꝫ ẜuabis¶ Conſtantinꝰ in pantegni. Panis ordeaceus frigidꝰeſt ⁊ ſiccus: minꝰ ꝙͣ frumenti nutritiuꝰ. totūſ ventoſitatis generatiuus: et conſtipatiuus. vtendū eſt eo cuꝫ vnctuoẜ. vt eſt caro craſſa atqꝫ butirum ¶ Plinius vbiſupra. Qui pane ordeaceo vtūtur: negant illos tēptaripedum morbo.XIIIII¶ De ordei cereuiſia et ꝑtiſana ¶ RaſiRde ī cereuiſia. id ē. de ordeo facta: neruos impedit. caput dolere facit: ⁊ inflat. vrinaꝫ tamenprouocat. et dolorem ex ebrietate reprimit.Que autem de ſiligineo pane conficitur: habens mentam et apium melior iudicatur. Solis tamen confertcale factis et diſpoſitōnibꝰ et temporibus calidis.¶ Iſidorus libro. xx. Cereuiſia quidem eſt a cerere. ideſt. fruge vocata. Eſt enim potio ex frumenti ſeminibꝰconfecta vario modo ¶ Plinius libro. xxii. Ex frugibus itaqꝫ fiunt ⁊ potus. zitum in egypto. celia et cereain hyſpania. cereuiſia pluraqꝫ genera in gallia ceterisqꝫ prouinctis. Quoꝝ omniū ſpūma. cutem feminarumin facie nutrit. ¶ Platearius. Ptyſana quoqꝫ fit exordeo. ſcilicet ⁊ aqua que cibus eſt competens febricitātibꝰ: et maxime ſpiritualiū apoſte mate laborantibusEiſqꝫ ſemper dari debet tepida: nunꝙͣ frigida Ordeūitaqꝫ mundatuꝫ decoquitur in aqua: donec accedat adſubrūfum colorem et aliquantulam ſpiſſitudinem: ⁊ falis aqua eſt optima. ¶ Plinius libro. xviii. Ptyſanebonitas eſt p̄cipua vticenſi. In egypto quoqꝫ fit ex ordeo: cui bini ſunt anguli. huiꝰ conficiende: vulgata ē ratio. Simili modo ex tritici ſemine: fit traguꝫ in campania: dumtaxat ⁊ egypto ¶ Idem in libro. xxii. Ptyſane que rit ex ordeo laudes condidit ypocrates volumine vno: que nunc omnes in alicam tranſeunt. Contraquanto innocentior eſt alica. Ipocrates tamen ſorbitionis gratiā laudauit. quoniā lubrica ex facili haurieturquoniam facile redderetur. quoniaꝫ ſitim arceret. quoniam in aluo non tumeſceret: et aſſuetis hic cibus ſolꝰin febribus die dari poſſit. tantuꝫ remotus ab illis: quifamē medicinam exercent. Sorbitōne tamen in totumdari vetuit. Aliud ve ꝙͣ ſuccum ptyſane. Item vetuit