LiberTerciusj

falſitatis ſeminariū fudit dicens. Eritis ſicut dii. Hi.rit em̄ lucifer: iam nō lucifer ſed tenebrefer ⁊ veſperusSedebo in monte dei ⁊cꝭ. O impudens ⁊ imprudens.milia miliū miniſtrabāt ei. ⁊ tu ſedebis. Quid iā laboraſti vt ſedeas. Quid ſeminaſti vt iā metas. Nō ē hoctuū: ſed quibꝰ paratū eſt. Quid eſt qd̓ inuides. Sedehunt vermiculi terre iudicātes: ⁊ tu nō modo ſtabis: ſꝫiudicandꝰ aſtabis. Ip̄i vtiqꝫ qui eūtes ibant ⁊ flebantmittentes ſemina ſua: venient cū exultatione portatesmanipulos ſuos. duo ſunt manipuli quos queris. honoris .ſ. ⁊ quietis: ſed nō ſic impie nō ſic. Qui ſeminauer̄tvilitatem ⁊ laborē: mētent honorē pariter et quieteꝫ: ꝓconfuſione ſua duplici et rubore: in terra ſua dupliciapoſſidebunt.LXXXVII.¶ Qualiter veritate ac diuinorum cognitōeſecretorum eſt priuatus ¶ Augu. ſuꝑ gen̄.¶ Actus ergo priꝰ ſtatim a veritate ſe auertit ꝓpria poteſtate delectatus: beateqꝫ vite dulcediem nō guſtauit quā nō accepta faſtidiuit: ſedvolendo acciꝑe amiſit. Ceciditqꝫ non ab eo qd̓ accepitſꝫ ab eo qd̓ accepiſſet ſi deo ſubdi voluiſſet ¶ Bernardus. Porro ſicut iā ſupradictū eſt. Seraphin ſtanteſ ⁊aſtantes dn̄o maieſtatis. eiꝰ caput .i. altitudinē duabuſalis velant. Admiratōe .ſ. in qua feliciter delectantur.Et veneratōe in qua feliciter gloriant̉. pedes etiā duabus alis: fidelitate .ſ. atqꝫ prudentia velāt. Nā ꝑ pedeſeiꝰ intelligimꝰ inueſtigabiles vias eiꝰ ⁊ ꝓfundū ſapientie: ad quos pedes etiā incarnatōis miſteriū pertinet.⁊ om̄is oꝑatio noſtre ſalutis. Cū itaqꝫ ſeraphin ⁊ fideles pariter miniſtri ſint ⁊ prudētes: ſic diuina negociagerunt et ſaluti ꝓuident electoꝝ: vt malignꝰ ille om̄inoapp̄hendere nō poſſit. Ex pedū velamento factū reor:vt neſciens dn̄m glorie fecerit crucifigi. Ex hoc etiamquotidie fieri ſolet: vt ſalutis noſtre negociis ignorāsſeruiat ⁊ inuitꝰ: ſero poſtmoduꝫ plangens: ꝙ dū obeſſevoluerit inuentꝰ ſit ꝓfuiſſe: ſic ꝑ adminiſtratorios ſpūsilluditur eiꝰ aſtutie. ꝙ ⁊ fideles ſint qui detegere nolint⁊ prudentes qui tegere norint: diuine erga nos ꝓuidentie ⁊ diſpoſitōis archana. Porro duabꝰ alis volant .ſ.nature ꝑſpicacia: et gratie efficacia. ve tibi ſuꝑbe ſpūſadulterarie p̄ſumptionis amator: nō ſtetiſti in veritateexpulſus es. Quid aūt eſtimare vetat deiecto luciferoad p̄uigiles excubias: ſeraphin ꝯſtitutos. Sicut eiectohoīe ad cuſtodiā cherubin flameꝰ gladiꝰ traditur: vt aligno vite inciſio pariter ⁊ incēſio .ſ. quibꝰ nichil carniterribilius manū ꝓhibeant corꝑalem. Porro ſeraphintm̄ alas accipiūt quaꝝ velamine arceat oculū ſpūalemItaqꝫ duabꝰ alis velabāt caput eiꝰ. ⁊ duabus: pedes.vt nec alta dei: nec ꝓfunda eiꝰ iniquꝰ ille valeat cōtemplari. Erit aūt cū reuelabit̉ gloria dn̄i: ſed prius tollet̉impiꝰ: ne videat gloriā dn̄i. Interim ſane velant̉ caput⁊ pedes: vt mediū aliud eidem imꝑio ad videndū: ſꝫ adinuidendū vtiqꝫ relinquat̉. Ceteꝝ ſicut e ſup̄mis duabus alis: nequiſſimꝰ ille admiratōneꝫ habuit: ſed n̄ venerationē: ſic mediis quoqꝫ ſpūalem intellectū ei natura dedit: ſed nō etiā gratiā affectū tribuit. Itaqꝫ ſuperbus ille lucifer lucē p̄ferens nō ignem habens. alteri tātum innixꝰ ale: caſuꝫ facere potuit nō volatū: exultauitem̄ lucidꝰ eſſe: nō feruidꝰ: nō incenſus: qd̓ ſeraphin ſonat. Nō ergo ſtetit: qꝛ ꝯtempſit. Sꝫ nec volare potuitqd̓ p̄ſumpſit. Sic nichilominꝰ ex infimis alis plane fidelitatis exꝑs fuit: ſed prudentia nō caruit. Nā et ſerpens erat callidior cunctis animantibꝰ terre. forte eo ipſo tam irreuocabilis eſt caſus eius. ꝙ ex his quas diximus alis ſicut in parte dextra nulla affuerit: ſic in leuanulla defuerit:¶ LXXXUIII.De complicibꝰ eiꝰ ¶ Petrus lombardus.On ſolꝰ aūt lucifer cecidit: ſed cū eo alij multiqui in eiꝰ malicia conſenſerūt. Nā vt ait IohāL

nes in apocalipſi. Draco de celo cadens terciā parteꝫſtellaꝝ ſecū traxit. ¶ Actor. Hoc aūt dixit nō qꝛ lucifereis malū ſuggeſſit: ne peccatū eoꝝ videatur habere remediū excuſationis: ac ꝑ hoc ⁊ liberatōnis. iuxta hereſim origenis. Sed ideo dicitur ſecum traxiſſe: qꝛ dū illeequalitatem dei ⁊ principatū alioꝝ angeloꝝ ſuꝑbe appeteret. Illi ob eiꝰ plenitudinē ⁊ excellentiam ab eo dependentes: mox eiꝰ voluntatem cognoſcentes ſponte ꝑꝯſenſū ei adheſerūt: et ob hoc pariter cū eo cecideruntNō qꝛ voluerūt om̄s ſimiles eſſe deo: ſicut ip̄e. ſed idēcū eo voluerūt .ſ. ꝙ ip̄e eſſet eoꝝ caput ſicut appetebathunc caſum ſuū p̄ſcire nō potuerūt: qꝛ ſi p̄ſcirent: iaꝫ eſſent ante caſum miſeri. aut ſtulti ⁊ maligni. ¶ Anſhelmus in libro de caſu dyaboli. Angelꝰ malꝰ adhuc ī bona voluntate ſtanſ p̄ſciebat ſe caſuꝝ: aut volebat vt itafieret: aut nō. Si volebat: iā ip̄a mala voluntate ceciderat. Nō ergo volendo cadere priuſ ſciuit ſe caſuꝝ ꝙͣ caderet. Si preſciebat ⁊ nolebat: ergo tanto erat inferiorꝙͣto debebat eſſe felicior: qd̓ nō cōuenit. Relinquit̉ etgo ꝙ caſum ſuū nullatenꝰ p̄ſcire potuit. ¶ Petrus lombardꝰ. Ꝙ aūt angeliſ qui ceciderūt gratiā data nō eſtculpa eoꝝ fuit: quia cū ſtare poſſent noluerūt quouſqꝫgratia apponeretur: ſicut alij ꝑſtiterunt: donec illis cadentibꝰ ꝑ ſuꝑbiam: eis gratia appoſita eſt. Aꝑte ergocadentiū culpa in hoc dep̄hendi poteſt. qꝛ licet ſine gratia nequirēt ꝓficere quā nondū acceperāt: ꝑ id tamē qd̓eis collatū fuit in creatōe poterant non cadere .i. ſtareqꝛ nichil erat qd̓ eos ad caſum impelleret: ſꝫ ſpontaneaſua voluntate declinauerūt. Qd̓ ſi nō feciſſent qd̓ datūeſt alijs vtiqꝫ daret̉ ⁊ ip̄is. ¶ Anſhelmꝰ vbi ſupra. Uides ergo angelū bonū ⁊ malū: deo parem debere gr̄aꝫꝙͣtum ad bonitatē eiꝰ. Nec dyabolū ideo minꝰ deberereddere deo qd̓ dei eſt: qꝛ ſibi abſtulit qd̓ deꝰ dedit. Etnoluit acciꝑe qd̓ deꝰ obtulit. Semꝑ ergo debet ageregratias deo malignꝰ ſpiritꝰ: ꝓ beatitudine quā ſibi abſtulit: ſicut bonꝰ ꝓ ea quā ſibi ip̄e dedit ¶ LXXXIX.Cur eū deꝰ creauit quē peccaturū p̄ſciuit.¶ Auguſtinus ſuper geneſim.Oc eſt ait initiū figmenti dei qd̓ factū eſt vt illudatur ab angelis eiꝰ: figmentū em̄ dyaboluſdicitur: qꝛ cū ſciret eū deꝰ volūtate malū futurum vt bōnis noceret. creauit tamē eū vt de illo bonisprodeſſet: hoc aūt fecit vt illudatur ei. Illuditur em̄ eicū ſanctis eiꝰ tentatio ꝓſit. Sic ⁊ mali hoīes quos deus malos futuros p̄uidens: creauit tn̄ ad ſanctoꝝ vtilitatem. illudūtur tn̄: cū ſanctis eoꝝ tentatione ꝓfectusp̄ſtatur: ſed ip̄e eſt initiū: qꝛ p̄cedit antiquitate et principatu malicie. hec aūt illuſio fit malis angelis ⁊ hominibꝰ ꝑ angelos ⁊ hoīes ſanctos: qꝛ ſubdit eis deus homines ⁊ angelos malos: et nō ꝙͣtum nitūtur: ſed ꝙͣtumſinuntur poſſunt ¶ Bernardꝰ clareuallenſis ſuꝑ cantica omel̓. xvii. Iocundū vero iudiciū: vt ſuꝑbus ille. humiliū malleator. eiſdē ip̄is neſciens fabricet coronas ꝑpetuas: om̄s impugnādo. ⁊ oībus ſuccūbendo. Tu michi miſer ſedem collocas in aquilone. plaga nubiloſa ⁊frigida: ⁊ ecce ſuſcitātur de puluere inopes: ⁊ de ſtercore pauꝑes. vt ſed̓. cū prin. et .ſ. g. t. Incaluit ſuper eosmons coagulatus mons pinguis. ¶ Idē in quodā ſermone. Sic aūt etiā vt iā ſupra dictū eſt ꝑ adminiſtratorios ſpūs illuditur eius aſtutie. ꝙ et fideles ſint qui detegere nolint et prudētes qui tegere norint diuine erganos ꝓuidentie et diſpoſitōis archana. hinc factū reorvt neſciens dn̄m gl̓ie fecerit crucifigi. Ex hoc etiā quotidie fieri: vt ſalutis noſtre negociis ignorās ſeruiat etinuitus. ſero poſtmoduꝫ plangens: ꝙ dum obeſſe voluerit inuentꝰ ſit ꝓfuiſſe. Hinc ergo ille nequiſſimꝰ et in p̄ſenti torquet̉ acrius: et in futuro cruciabitur grauius.primū quidem ꝙ ipſam nobis longanimitatem diuine