Druckschrift 
1 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

SecundusLiber

qui ſcilicet̉ magis ardent charitate. Alii in ordine inferioꝝ: qui .ſ. minꝰ ꝑfecti ſunt. Exquo apparet eſſe dehoībus formandū decimū ordinē angeloꝝ. tanꝙͣ nouēſint ordines angeloꝝ dicimꝰ hoīm Sed hoīes qualitate meritoꝝ ſtatuendos in ordinibꝰ angeloꝝ. Ꝙergo legitur decimꝰ ordo angeloꝝ complendꝰ de hoībusſic accipi poteſt: qꝛ de hominibꝰ reſtaurabitur qd̓ ex angelis lapſum eſt. de quibꝰ tot corruerūt quot ex eis poſſet decimus ordo fieri. ꝓpter quod dicit apl̓s omnia inxp̄o reſtaurari: que in celis: que in terra ſunt: quia perxp̄m humanū genꝰ redemptū eſt: de quo fit reꝑatio angelice ruine. tn̄ minus ſaluaretur homo ſi angelꝰ cecidiſſet. em̄ iuxta numeꝝ eoꝝ qui ceciderunt:ſed eoꝝ qui p̄ſtiterunt hoīes ad beatitudinē admittuntur ẜm p̄dicta verba gregorii. Un̄ ſcriptū eſt: Statuitterminos populoꝝ iuxta numeꝝ angeloꝝ dei. A quibuſdam tn̄ putatur hoīes reꝑantur iuxta numeꝝ angeloꝝ qui ceciderūt: vt illa celeſtis ciuitas nec ſuoꝝ ciuium numero priuetur: nec maiori copia regnet. Auguſtinꝰ in encheridion. Suꝑna hieruſalē mater noſtraNulla ciuiū ſuoꝝ numeroſitate fraudabit̉: aut vberiore etiā copia fortaſſe regnabit Actor. Ecce aꝑte dicit auguſtinꝰ minus de hoībus ſaluari ꝙͣ corruit deangelis: ſed plꝰ aſſerit. Alii vtrāqꝫ ſententiaꝫ ſaluare volentes .ſ. aſſumūtur hoīes iuxta numeꝝ ſtantium: etiā iuxta numeꝝ lapſoꝝ dicūt tot homīes ſaluandi ſunt quot angeli creati ſunt: ita poſt generaleiudiciū vnꝰ erit paries ex angelis ſtantibꝰ hoībus lapſoꝝ numeꝝ adimplentibꝰ: Et aliꝰ erit ex ſolis hoībuſnumero equalibꝰ angelis hoībꝰ alteriꝰ parietiſ. Quidam etiā dicūt in locū lapſorum ſoli homines virgines ſuccedent. Sed hoc nulla autoritate inuenitur expreſſum. LXXXII. vſqꝫ ad diem iudicij proficiant angeli. Hieronimus ſuꝑ epiſtolā ad epheſios. iij.T aūt dicit apl̓s: diſpenſatō ſacramenti abſcoditi a ſeculis mundo: innotuit eccleſiā ſapientibus potentibꝰ in celeſti multitudine ſapientie dei. Angelice quippe dignitates p̄fatum miſteriuꝫad puꝝ intellexerūt: donec paſſio xp̄i completa eſt:apl̓oꝝ p̄dicatio gentes dilatata Idē ſuꝑ yſaiam li.xvii. Hinc etiā in angeloꝝ ꝑſona de xp̄o aſcendente clamat ꝓpheta. Quiſ eſt iſte qui venit de edom tinctis veſtibus de boſra. Iſte eſt em̄ quē angelice poteſtates videntes cruentū aſcendere: ceteris angelis imꝑant. Attollite portas principes veſtras ⁊cꝭ. ab eis audiūt: qͥseſt iſte rex glorie. Hoc ergo interrogāt angeli rei nouitate ꝑcuſſi. Miſteriū em̄ paſſionis reſurrectōis ſcd̓mapl̓m cunctis retro generatōibus fuit ignotū. Et ideoquerūt quis ſit iſte de terra cruentꝰ adueniat. Edomem̄ interp̄tatur cruentꝰ. Petrꝰ lombardꝰ. Cōſtat ergo om̄s angelos in cognitōe diuinoꝝ miſterioꝝ ẜmceſſum tꝑis ꝓfeciſſe. Un̄ incōuenienter ſed ꝓbabiliter dicitur eos vſqꝫ ad iudiciū in ſcientia dilectōe etetiā in beatitudine ꝓficere. licet em̄ in confirmatōe beatitudinē acceperint eternā atqꝫ ꝑfecta: augetur tamēin eis quotidie eo magis ac magis diligunt atqꝫgnoſcūt: eſt eoꝝ charitas qua deū noſ diligūt: meritum p̄mium. Meritū: quia obſequia ex ea nobis impenſa merentur in beatitudine proficiūt. Premium: qꝛ ex ip̄a beati ſunt. aūt dicit beatꝰ gregoriꝰin dyalago. quid eſt quod ibi neſciāt vbi ſcienteꝫ om̄iaſciunt. Accipiendū eſt de his quoꝝ cognitio beatū facit cognitorē: vt ſunt ea ad miſteriū trinitatis vnitatis ꝑtinent. Actor. Nec ideo beati ſunt: qꝛ ꝯſummationem p̄mii ſui futurā expectant: licet enim eisſuccedāt oīa optant haberi in futuro: tn̄ oīa ſuccedūteis oꝑtant habere modo. nec illud deſideriū eos affligit dilatione. ſed potiꝰ letificat expectatōe ideo beati

ſunt. Gregoriꝰ in moralibꝰ li. xviii. Deū ſiquideꝫ angeli vident videre deſiderāt. deſiderium ſinefructu anxietatē habet: ſacietatē faſtidiū ſubſequi ſolet: vt ergo ſit in deſiderio anxietas deſiderātes ſatiantur. Ne aūt ſit in ſatietate faſtidium ſatiari deſiderant Ambroſiꝰ ad neophitos. Angeloꝝ vtiqꝫ legiones altiſſimū ꝑfecte ſcire nequeūt. nec ſcrutādo: ſed ſuſcipiendo: adorādo tremūt. ſeruiendo venerātur: laudando benedicūt: ꝑuigilādo celebrāt. LXXXIII.Qualiter gaudent penitētia peccatorū. Idem ſuper lucam libro. vi.Abemꝰ aūt ex diuino ſermone gaudiū eſt incelo ſuꝑ vno peccatore penitentia agente HocIquoqꝫ ꝓficit ad incentiua ꝓbitatiſ: ſi vnuſqͥſqꝫcredat ꝯuerfiōne ſuā fore cetibꝰ angeloꝝ gaudiū quoꝝaūt affectare patrociniū: aut vereri debet offenſam. Gregorius in omelia euāgelica. xxxiiii. Mulier ſiquidem euāgelica deceꝫ dragmas habuit: qꝛ dei ſapientianouē ordines angeloꝝ hoīm ꝯdidit: in quoꝝ naturaſuā ſi militudinē exp̄ſſit. Mulier ergo dragmaꝫ vnamꝑdidit: homo peccādo a ſimilitudine conditoris ſuireceſſit Sed illa lucernā accendit in humanitate apparuit. In carne quippe diuinitas eſt velut lumē in teſta: de qua dicit ip̄a ſapientia. aruit vt teſta virtꝰ mea qꝛ teſta in igne ſolidatur: virtꝰ aſſumpte carnis exaruit vt teſta: ad reſurrectōis gloriā ex paſſionistribulatōe roborauit Accenſa lucerna domū euertit: qꝛmox vt eiꝰ diuinitas carnē claruit oīs ſe ꝯſideratōneſui reatus: humana ꝯſcientia ꝑturbauit: ſicqꝫ dragmaꝑ̄dita inuenitur. in hoīe ſimilitudo ꝯditoris reparat̉Itaqꝫ poſt lapſum homo cōditori ſuo perijt: qꝛ hūceterna ſapientia carnē miraculis choruſcās ex lumīeteſte reꝑauit. Hinc amicas vicinas cōuocat: ad ſibicongratulandū inuitat .i. illas celeſtes poteſtates: tanto ſibi iuxta ſunt: quanto ei gratiā ꝯtinue viſionis accedunt: ad illaꝝ quippe ſocietatē tm̄ credimꝰ humanuꝫgenꝰ aſcendere: quātos illic cōtigit electos angelos remāſiſſe: ſicut ſcriptū eſt Statuit terminoſ gentiū iuxtanumeꝝ electoꝝ dei. Bernardus ſuꝑ cantica omelialxviii. Certe ſi electoꝝ ex hominibꝰ ꝯſummatio defuerit: ip̄a quoqꝫ ſocietas angeloꝝ imꝑfectōeꝫ ſui numeri claudicabit: nec ciuitas dei de integritate ſui gaudebit. Ceteꝝ putas etiā deū noſtꝝ tota glorie ſue laudeꝫhabituꝝ: donec veniāt qui in ꝯſpectuⁱ angeloꝝ pſalant dicentes: Letati ſumꝰ diebus quibꝰ nos hu. ⁊c̄.hoc genꝰ leticie neſcierūt celi niſi filios ade. Beniqꝫgaudent angeli ad penitētiā peccatoris: ſi delicie ſūtangeloꝝ. lacrime mee. quid delicie mee: omne opꝰ eoꝝlaudare deū: ſed deeſt laudi ſi deſint qui dicāt. tranſiuimus ignē aquam ⁊cꝭ. Actor. Beatitudo angeliconſiſtit in fruitōe dei: ex qua ineſt ei ſummū gaudium de hoc gaudio nichil poteſt ei auferri vel minui: ſꝫ augetur beatitudo eoꝝ continue vſqꝫ ad diē iudicii: vt ſupra dictū eſt. Gaudiū aūt qd̓ habēt de cōuerſione peccatoris eſt p̄mium niſi accidēs .ſ. qꝛ bonitateꝫdata eſt ei in p̄mium gaudet de bono hoīs. licet incipiat aliqn̄ illud gaudiū habere: vt qn̄ homo incipitpeccare: tn̄ dicit̉ amittere: qꝛ eſt culpa ſua: ſꝫ hominis gaudet vt priꝰ de eiꝰ ꝯuerſione: nec eiꝰ indiſcretione: qꝛ eadē diſcretione quā prius gaudebat dehoc gaudet: nec etiaꝫ dolet de auerſione illiꝰ: qꝛcompati poteſt. ſit confirmatꝰ: Et forte illiꝰ gaudii loco habet equipollēs vel maiꝰ .ſ. ex congratulatōeiuſticie vel diſpenſatōis diuine: qꝛ cognoſcit qua cauſaꝑmittit deꝰ cadere. LXXXIIII. ante tempꝰ conditi ſunt et ex nichilo. Iohānes damaſcenusUidam aiūt ante creatōeꝫ omnē. geniti ſūtangeli vt gregorius theologus ſcꝫ nazanzenꝰ.