LiberSecundus

in cuncta diſcurſum ſignificet: ſicut ⁊ iuxta poetaꝝ fabulas venti pennas habere dicunt̉ ꝓpter eoꝝ velocitaem. Un̄ ſcriptū eſt: Qui ambulat ſuꝑ pennas ventoꝝ¶ Dyoniſiꝰ in li. de celeſti gerarchia. virtutes quidē celeſtes dicimꝰ ⁊ ſurſuꝫ ꝯuertibiliter extēdi: ⁊ erga ſemetipſas firmiter ꝯuolui ꝓpriaꝝ exiſtentes cuſtodes virtutuꝫ: et erga veniētia ſociali ꝓceſſione in ꝑticipatōe virtutis ꝓuidas adeſſe ¶ Aug. ſuper gen̄. li. viii. Angeliporro extremitatis ⁊ veritatis ⁊ voluntatis dei participes mouet̉ eiꝰ imꝑio. etiam tꝑaliter: illo non tꝑalitermoto: ſimulqꝫ illū ſine tꝑe ⁊ loco ꝯtemplantur: ⁊ eiuſ ininferioribꝰ iuſſa ꝑficiunt: mouentes ꝑ ſe tempꝰ: corpuſaūt ꝑ tempꝰ ⁊ locū: ꝙͣtum eoꝝ congruit actōi: vt deꝰ eomotu naturas quas intrinſecꝰ cōſtituit: etiā extrinſecꝰadminiſtret ꝑ volūtates ſibi ſubiectas quas ꝑ tempusmouet: ⁊ corꝑa ſibi: ⁊ voluntatibꝰ ſubdita q̄ ꝑ tempus⁊ locū: cuiꝰ ratio in ip̄o deo vna eſt ſine temꝑe ⁊ loco.¶ Idē de eodē in. ix. Cū aūt om̄ipotens pie vniuerſaꝫcreaturā ſuā. biꝑtito oꝑe ꝓuidentie: et in voluntariis ⁊in naturalibꝰ motibꝰ adminiſtret creare naturā tā nullus angelus poteſt ꝙͣ nec ſeip̄m. voluntas tn̄ angelicaobedienter deo ſubdita: naturalibꝰ motibꝰ de rebꝰ ſubiectis tanꝙͣ materiē miniſtrare: vt ẜm illas principalesin verbo dei ratōes nō creatas vel ẜm illas in primisſex dieꝝ oꝑbꝰ cauſaliter creatas ratōes: aliqͥd in tꝑecauſet̉ more agricolādi vel medendi p̄t. ¶ LXVIII.De angelis prouincialibus et altricatōneeorum ¶ Petrus.St aūt vniuſcuiuſqꝫ gentis angelꝰ cui creditaeſt a deo gentis ip̄iꝰ diſpenſatio. ¶ Origenesuꝑ lucaꝫ in omelia. xii. Quomodo ꝑͤ ſinguloshoīes bini ſunt angeli. ſic opinor ⁊ in ſingulis diſpareſeſſe ꝓuinciis vt ſunt boni ⁊ mali. ¶ Ex libro deutero.xxxii. ſecundū tranſlatōeꝫ. lxx. Statuit inquit terminosgentiū iuxta numeꝝ angeloꝝ dei. ¶ Grego. xvii. moralium. Poteſtas inquit ⁊ terror apud eū eſt. qui facit cōcordia in ſublimibꝰ ſuis. Multa ſibimet inferius diſſident: et interne pacis cauſa agitur: vt ea ſepe q̄ ſunt exterius ſine pace diſponātur. Nā bonos om̄ipotēs deꝰad meritū ꝓuehit: cū cōtra eos male ſeuire permittit: ⁊inde ſuos electos ſuis angelis ſociat. vnde in infimisreproboꝝ mores ſuis nutibꝰ aduerſantes portat. Sednotanduꝫ: ſi pax in ſublimibꝰ ſumma tenetur: qͥd eſt ꝙꝑ angelū danieli dicitur: Ego veni ꝓpter ſermones tuos: princeps aūt regni perſaꝝ reſtitit michi viginti etvno diebꝰ. Et ecce michael vnꝰ de principibus primisvenit in adiutoriū michi: et paulo poſt: Nunc reuertarvt p̄lier aduerſus principes ꝑſaꝝ. Cū em̄ congrederet̉apparuit princeps grecoꝝ adueniēs. Quos itaqꝫ alioſprincipes gentiū niſi angelos appellabat: qui ſibi reſiſtere exeunti potuiſſent: que ergo pax in ſublimibus eēpoteſt: ſi inter ip̄os quoqꝫ angeloſ p̄liandi certamē agitur: qui ſemꝑ in cōſpectu veritatis aſſiſtūt. Sꝫ qꝛ certaangeloꝝ miniſteria diſpēſandis ſingulis gentibꝰ ſuntp̄lata. Cū ſubiecti aduerſū ſe inuicē p̄poſitoꝝ ſpirituūopem merentur: ip̄i qui p̄ſunt ſpūs cōtra ſe venire referuntur: qui nequaꝙͣ ꝓ ſubiectis iniuſte agentibꝰ decertant. ſed eoꝝ facta iuſte iudicātes examināt. Cūqꝫ vnius gentis vel culpā vel iuſticia ad ſuꝑne curie conſiliūducitur: eiuſdē gentis p̄poſitꝰ vl̓ obtinuiſſe in certamine: vel nō obtinuiſſe ꝑhibetur. Quoꝝ tn̄ oīm vna victoria eſt: ſui ſuꝑ ſe opificis voluntas ſumma. quā dū ſemper aſpiciūt: qd̓ obtinere nō valent nunꝙͣ volūt: vel qͣſicontra ſe veniūt: cū ſubiectaꝝ ſibi gentiū viciſſim merita contradicunt.i.IXIX.De proprijs angeloruꝫ nominibus ¶ Petrꝰlombardus.Ui om̄s angelos mitti dicunt: putant michael¶ Draphael de ſuꝑiori ordine fuiſſe ¶ Gregoriꝰ inCe1

omelia vbi ſupra. Cū angeli ad nos. aliqͥd adminiſtraturi. veniūt. apud nos ⁊ noīa a miniſteriis trahūt. Michael nanqꝫ quis vt deꝰ dicitur: qꝛ quotiēs mire virtutis aliquid agitur hic mitti ꝑhibetur. Gabriel ad mariam mittitur: qui dei fortitudo noīatur. Illū nāqꝫ nunciat: qui ad bellādas aereas poteſtates humilis apparuit: ad hoc quoqꝫ miniſteriū ſūmū angelū venire dignūfuit qui ſummū deū nunciabat. Raphael quoqꝫ medicina dei dicitur: quia qui ad curandum mittitur dignūfuit vt medicina vocaretur dei. Hec tria noīa ſunt propria quorundā angeloꝝ licet interp̄tationes cōmunesNā qd̓libet p̄dictoꝝ triū .ſ. facere ea quibꝰ admirandꝰeſt deꝰ. Et nunciare ea ex quibus inſinuatur fortitudodei. Et cōtra infirmitates miraculoſe remedia operarinō eſt vniꝰ tm̄ angeli: ſed plurimoꝝ. Sed tres angeli qͥin his tribꝰ excedunt p̄dicta tria vocabula ſortiti ſuntquattuor aūt ſpecialiter attribuuntur michaeli .ſ. ꝙ pugnat cū dracone .i. dyabolo. Ꝙ venit in adiutoriū populo dei. Ꝙ aīas defert in paradiſum. Ꝙ eſt p̄poſitꝰparadiſi .i. militantiſ eccleſie. qui em̄ ante aduentū dn̄iprinceps erat ſynagoge vt in daniele legitur: a tꝑe paſſionis dn̄ice: relictis iudeis factꝰ eſt princeps eccleſie.vnde ⁊ audita eſt illa vox angeloꝝ in templo. Tranſeamus ab his ſedibꝰ. Ideoqꝫ dicitur venire in adiutoriūnō alicuiꝰ ſingulariter ſicut ceteri angeli ſinguli in adiutorium ſinguloꝝ quibꝰ p̄ſunt vel quos cuſtodiūt: ſedtotiꝰ populi xp̄iani: qui eſt populus dei. ⁊ eliminat dyabolum ab vniuerſali eccleſia nō ſingulariter a qualibꝫaīa: qd̓ eſt angeloꝝ ſexti ordīs .i. poteſtatū. ¶ LXX.Ꝙ vnicuiqꝫ homini aſſiſtunt duo angeli.Origenes ſuper lucaꝫ omelia duodecimaNicuiqꝫ aſſiſtunt duo angeli. vnꝰ iuſticie. alteriniquitatis. Si bone cogitatōnes in corde nr̄ofuerint: ⁊ aīa iuſta pullulauerit haut dubiū qͥnnobis loquatur angelꝰ dn̄i. Si male: angelus dyaboli.¶ Iohānes criſoſtomꝰ ſuꝑ matheū li. i. Reliquit ait eūdyabolꝰ: ⁊ ecce angeli acceſſerūt ⁊ miniſtrabāt ei. p̄cipiente dn̄o angeli ab eo receſſerūt vt locꝰ daretur dyabolo: ne forte vidēs angelos circa eū nō appropinquaretad ip̄m: ſic etiā inuiſibiliter fit om̄i populo chriſtiano.Duo em̄ ſunt angeli ꝑmanentes in hominibꝰ. bonꝰ. etmalus. Et plerunqꝫ ẜm diſpoſitōeꝫ dei aliquantulumrecedit angelꝰ bonꝰ: īmo nō recedit: ſed abſcondit ſe: inuiſibilem ſe reddēs: qꝛ niſi voluerit non videtur ab eoſubtrahit ergo ſe vt det ei licentiā temtandi: ⁊ ſtanſ expectat tentationis euentuꝫ. quādo ergo alicuiꝰ rei male ꝯcupiſcentia ſuꝑ cor tuum deſcēdit dyabolꝰ eſt ī corde tuo loquēs. te temtat ⁊ cōpellit. qui ſi ꝑmanſeris eteum in corde tuo cōfregeris. cū te ſuꝑare nō poterit: diſcedit. quando ergo recedente cōcupiſcētia incipit exultare cor tuum: qꝛ euaſiſti impetum malum ⁊ quaſi quidam ſpiritꝰ in te tacente letatur ⁊ gratiaſ agit deo. Cognoſce qꝛ receſſit a te dyabolꝰ: ⁊ poſt tentatōnis victoriam acceſſit angelꝰ ⁊ miniſtrat tibi: ⁊ illic in te loqͥtur⁊ gaudium oꝑatur. ¶ Idem in ſermone de aſcenſione.quoniam ergo rabida mente demones ad pacis euerſionem vbiqꝫ verſantur: ⁊ ad tutelā noſtrā deꝰ cōſtituitexercitꝰ angeloꝝ: vt eoꝝ p̄ſentia ⁊ demonum cōfringatur audacia: ⁊ nobis mīſtretur pacis gr̄a. ¶ LXXI.¶ De collatōne numeri angelorum et hominum quibus ſunt deputati ¶ Petrus lōbardꝰRegoriꝰ quoqꝫ dicit ꝙ vnuſquiſqꝫ vnū bonūangelum habet ad cuſtodē ſibi deputatum: etalteꝝ malum ad exercitiuꝫ. Ille cōcitat eū admalū iſte ad bonū. Sed cū tot ſint electi quot ⁊ angeliboni: plures eſſe cōſtat om̄es ſimul bonos ⁊ malos homines: ꝙͣ ſint boni angeli: boni plures ſunt ꝙͣ mali: plureſqꝫ ſunt hoīes mali ꝙͣ boni. non eſt ambiguū plureseſſe bonos homines ꝙ ſint angeli mali. Et plures eſſe