Druckschrift 
1 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

LiberSecundus

aūt exite poſt ⁊cꝭ. Alibi etiā dicitur gabriel fac iſtuꝫintelligere viſionem. Et alibi ingredere in medio rotarum ⁊cꝭ.C .LXIIII. De nominatōnibꝰ ordinum inferioris getarchie. Pſa vero celeſtiū principū nominatio: manifeſtat illud deiformiter principale ductiuū cuꝫordine ſacro principaliꝰ decentiſſimis virtutibꝰ: ad ſupprincipale principiū eas vniuerſaliterconuerti: et alias gerarchice ducere ad ip̄m principiuꝫꝙͣtum poſſibile formari princificū principiū manifeſtareqꝫ ſupeſſentialē eiꝰ ordinatōeꝫ ornatūqꝫ principaliuꝫvirtutū. Archangeloꝝ aūt ordo mediꝰ eſt inter principatus angelos. Et vtriſqꝫ cōmunicat: principatibusquidē. qꝛ ad ſuꝑeſſentiale principiū principaliter cōuertitur: et ad ip̄m vt poſſibile eſt reformat̉ Angelis veroqꝛ diuinas illuminatōes gerarchice primas virtutesſuſcipiens: et eas angelis deiformiter annunciās: peraugelos nobis manifeſtās. Angeli aūt in celeſtibꝰ eſſētiis: habent angelicā ꝓprietatē: et aptiꝰ ꝙͣ priores apd̓nos angeli vocantur. His tribꝰ ordinibꝰ tercia gerarchia ꝯſummatur. eſt em̄ gerarchia niſi habeat primas medias et vltimas virtutes. Sicut aūt primā medie p̄eſſe diximꝰ: ita et hanc terciā: ſecunde ſubeſſe dicimus. humanis gerarchiis ꝯſequentiam p̄cipere vtſit ordinē ad deū aſcenſus et ꝯuerſio et cōmunicatio vnitas In theologia noſtrā gerarchiā angelis diſtribuit. principē populi iudeoꝝ michaelem nominās alios gentiū diuerſos. Statuit em̄ deꝰ terminos gentiuꝫiuxta numeꝝ angeloꝝ dei. vnuſquiſqꝫ etiā et celeſtis ethumanꝰ animꝰ: ẜm ſeip̄m ſpiritales habet et primasmedias et vltimas ordinatōes et virtutes et propriasanagogas ꝓportionaliter manifeſtas: omneſqꝫ diuiniintellectus ẜm ſe ſuꝑmundana ratione in tria diuidunt̉ſcꝫ in eſſentiā. virtutē. et oꝑatōeꝫ: ideo om̄s cōmuni nomine. aliquando celeſtes eſſentie. aliquādo virtutes nominantur. LXv.De miſſione ſanctoruꝫ angelorum. Apoſtolus ad hebreosMn̄es aūt ſunt adminiſtratorii ſpūs: miſſi inminiſteriū ꝓpter illos qui hereditatē capiuntſalutis. Grego. in omelia euāgelica. xxxiiiiAngeloꝝ vocabulū nomē eſt officii: nature illiceleſtes ſpūs ſemꝑ quidē ſunt ſpūs. ſed tūc ſolū ſūt angeli eos aliqua nunciantur. Un̄ pſalmiſtā dicit̉Qui facis angelos tuos ſpūs ⁊c̓. Ea aūt agmina quep̄eminent. exterioris vſum officii nequaꝙͣ habent. hocaūt certiſſime ſcimꝰ: qꝛ ad explendū de ſuꝑnis miniſterium. alij ſpūs alios .ſ. maiores minores mittūt. Dumem̄ zacharia angelꝰ ad agendū dicit. Curre et loquere⁊c̓. Dubiū eſt: qꝛ aliꝰ aliū mittit. hoc quoqꝫ de ip̄isagminibꝰ mittunt̉ certū tenemꝰ: qꝛ ad nos veniūtſic exteriꝰ implent miniſteriū vt tn̄ deſint interiꝰcōtemplatōeꝫ. Mittunt̉ igit̉ aſſiſtūt: qꝛ vt ſpūs angelicus circūſcriptus eſt: ſummꝰ tn̄ ſpūs qui deꝰ eſt: circūſcriptꝰ eſt. Angeli itaqꝫ etiā miſſi ante ip̄m ſunt: qꝛquolibet miſſi veniūt intra ip̄m currūt. Actor. Id eſtintra eiꝰ immenſitatē vbiqꝫ eſt. ergo dicitur ī daniele milia miliū miniſtrabāt ei ⁊cꝭ. diſtinguunturangeli ſed actꝰ eoꝝ: qꝛ iidē aſſiſtunt: qui et miniſtrāt: dicunt tn̄ quidā ſuꝑiores ordines nunꝙͣ mittunt̉. dicūtur tn̄ om̄es mitti: qꝛ tres ſuꝑiores: tribꝰ mediis dei voluntatē intimāt et declarāt: de cura et gubernatōne hominū. Medii aūt inferioribꝰ: et inferiores ad homineſmittuntur. ſicut in eccleſia militāte papa intimat volūtatem ſuam ep̄is: Et ip̄i p̄ſbiteris. p̄ſbiteri populis. Inyſaia aūt vbi ſeraphad miſſus legit̉: dicūt ſeraphin eſſe ibi nomē ordinis ſed officii. Alii vero om̄s au

gelos mitti aſſerūt .ſ. ſuꝑiores et inferiores. autemdicit gregoriꝰ in verbis dyoniſii. ea que p̄eminent ⁊cꝭ.opinio eſt dyoniſii aſſertio grego. Poteſt tn̄ intelligi: ea p̄eminent ⁊cꝭ. qꝛ aliqn̄ mittantur: ſed qꝛrariſſime ad exteriora ꝓdeūt: vel qꝛ eoꝝ officia circanos exercēt: ſunt exteriora ſed interiora. ſeraph enīfacit nos intꝰ ardere: cherub intꝰ lucere. Throni veropocent nos iudicare. Nec mirandū ſi etiā angeli de ſuperiori gerarchia intm̄ humilientur: vt ad homīes mittantur. etiā de ſūma gerarchia .i. de tribus ꝑſonismiſſus ſit filiꝰ ad nos: et etiā ſpūſſanctꝰ. Tribꝰ aūt decauſis vult eos mitti ad nos: miniſtrare nobis ſcilicꝫꝓpter mutuū amoreꝫ hoīs et angeli: et vt homo cognoſcat dignitatē ſuā: et diſcat ſanctā ſuꝑbiam. Un̄ eſt illud: videte ne ꝯtemnatis ⁊cꝭ.LXVI.De mīſterio eorū Beda ſuꝑ apocalip. li. ij.Uplex eſt aūt vt ait hieronimꝰ angeloꝝ officium. Alioꝝ .ſ. qui p̄mia iuſtis tribuūt. alioꝝin ſingulis cruciatibꝰ p̄ſunt. Unde ſcriptū eſt:Qui facit angelos ſuos ſpūs et miniſtros ſuos flamaꝫignis. Grego. in moralibꝰ li. xvii. De his aūt dei miniſtris in libro iob ſcriptuꝫ eſt. Nunqͥd eſt numerꝰ militum eiꝰ. In hoīm quippe cognitōe militū eiꝰ numerus eſt: qꝛ quantꝰ ſit inuiſibilis exercitꝰ ille: ſuꝑioꝝ ſpirituum ab hoīe comp̄hendi non poteſt. De quo etiā danieleꝫ dicitur. Milia miliū miniſtrabāt ei. et decies milies centena milia aſſiſtebāt ei. In quo numerꝰ eoꝝ etdiffinitꝰ et infinitꝰ exprimitur: vt deo numerabilis ēeſſe nobis innumerabilis demonſtretur. Qui recte deimilites dicūtur: qꝛ ꝯtra poteſtates aereas certare phibentur: qd̓ tn̄ non labore ſed imꝑio ꝑagunt: qꝛ quidqͥdcirca illas appetūt ex adiutorio dei poſſunt. Iſidorꝰde ſūmo bono. Quotiēs itaqꝫ deꝰ quocūqꝫ flagello huic mundo traſcitur: ad miniſteriū vindicte: apoſtate angeli mittuntur: qui tn̄ diuina poteſtate coercētur netum noceāt ꝙͣtum cupiūt: boni aūt ad miniſterium ſalutis humane deputati ſunt vt curas adminiſtrēt mundiet regant oīa iuſſu dei. Augꝰ ſuꝑ gen̄. li. v. ſaneꝓpter inferioꝝ ſcientiā nuncuis indiget deꝰ: qͣſi eosfiat ſciētior. Sed habet nuncios ꝓpter nos et ꝓpter ipſos: qui hoc modo deo parere et aſſiſtere dicūtur: vt eude inferioribꝰ ꝯſultent: et vſqꝫ ad ſuꝑius p̄ceptis obtēperent: bonū eſt eis in ordine ꝓprie nature et ſubſtātieIohannes damaſcenꝰ li. ii. Parati igitur ad dei voluntatis expletionē: ꝯfeſtim inueniūtur vbicūqꝫ diuinꝰiuſſerit nutꝰ velocitate nature: cuſtodiētes ꝑtes terreet gentibꝰ et locis p̄ſidentes ſicut a conditore ordinatiſunt: ea ſunt ẜm nos diſpenſantes et auxiliantes nobis. Tranſfigurātur auteꝫ ad qd̓cunqꝫ iuſſerit dn̄atordeus: et ita hominibꝰ ſemꝑ apparēt: et reuelāt eis diuina miſteria. In celo ꝯuerſantur et vnum opus habenthimnis laudare deum et miniſtrare diuine eius volun.IXVII.tati. De motibus ipſorū Auguſtinus de trite libro tercioN ſuꝑna ſiquidē et celeſti patria volūtas deique facit angelos ſuos ſpūs ⁊cꝭ. In ſpiritibusſūma pace copulatis: et in vnā voluntatē quodam charitatis igne ꝯflatis: tanꝙͣ in ſecreta ſede preſidet: et inde ſe quibuſdā ordinatiſſimis creature mōtibꝰprimo ſpiritalibꝰ: deinde corꝑalibꝰ cuncta diffunditet vtitur oībꝰ ad incōmutabile arbitriū ſententie ſue.Et quēadmodū craſſiora corꝑa inferiora ſubtilioraet ſuꝑiora regūtur quodā ordine: ita om̄ia corꝑa ſpiritum vite: et ſpūs vite irrationalis ſpūm vite rationalem. pium. et iuſtū. et ille ip̄m deum. et ſic vniuerſacreatura creatorē ſuū Iſidorꝰ in li. ethy. vii. Angelis ideo pictoꝝ licentia pennas facit: vt celerem corum