SecundusLiber

ſeraphin: non ergo ſtetit qꝛ ꝯtempſit: ſed nec volare potuit: qd̓ p̄ſumpſit. Sed nichilominꝰ ex infimis alis plane fidelitatis expers fuit: ſed prudentia nō caruit. ſꝫ ⁊ſerpens erat callidior cunctis animantibus terre. forteetiā eo ip̄o tā irreuocabilis caſuſ eiꝰ fuit ꝙ ex his quaſdiximꝰ alis. ſicut in ꝑte dextra nulla affuerit: ſic ī leuanulla defuerit. Sane ſeraphin caput ⁊ pedes velantesquaſi quandā longitudinē nudā viſibilemqꝫ relinquūtlonganimitatē .ſ. ⁊ benignitatē dei ad penitentiā inuitātis. ⁊ ſolē ſuū ſuꝑ bonos ⁊ malos oriri facientis. Hacnimiꝝ charitate verus ille ſalomon quaſi quedam media ſua ꝯſtrauit ꝓpter filias hieruſalē. vt quibꝰ altioraſe querere ⁊ ꝓfunda inueſtigare nō licet: ſaltem in mediis valeāt exercere. Et exinde ad ſublimiū ſubtiliūqꝫreꝝ contemplatōeꝫ mereātur aliqn̄ ꝓmoueri. Ceteꝝ ille nequiſſimꝰ ex hac viſione ⁊ in p̄ſenti torquetur acriꝰ⁊ in futuro cruciabitur grauiꝰ. Primū quidē ꝙ ipſamnobis longanimitatem benignitatis inuideat. Deindeꝙ nequaꝙͣ ſibi ip̄i hac ſaltem occaſione ꝓuideat: vt adpenitentiā adducatur.¶ De rōne nomīs cherubin ¶Hugo vbi sͣ.LXI.Oſtꝙͣ vero primi ⁊ ſupmi ordinis .ſ. ſeraphinapplicatōis rationē hoc modo theologꝰ dedit.¶Mox quoqꝫ de ſequentis ordinis .ſ. cherubincognominatōne rationē reddidit dicens. Ip̄a vero cōgnominatio ſiue manifeſtatio cherubin docet cognoſcibile eoꝝ ⁊ deiuidum: in eo ꝙ cherubin qui interptaturplenitudo ſcientie cognominatur. docet̉ ⁊ ſignificaturcognoſcibile eoꝝ .i. cognitio ſiue ſcientia. et deiuidū .i.viſio dei q̄ eſt in eis: qꝛ ꝑ lumen ſapientie inditum ſibimaieſtatē creatoris ſui clare ꝯtemplantur. Et etiam ſignificatur acceptiuū altiſſime donatōis luminū .i. ꝙ lumina diuinitꝰ data. altiſſime ⁊ ꝑfectiſſime acceperunt.Sic em̄ illumināt̉: vt eū videāt ⁊ cognoſcāt: a quo illuminantur. multi illuminātur: vt cetera videāt: ⁊ ip̄m ꝑquē vident nō videāt. Sed nō eſt magnū opus videreſi artificem ignoras. Docet etiā contemplatōeꝫ diuinepulcritudinis in prima oꝑatrice virtute: in eo videlicetꝙ cherubin .i. pleni ſcientia dicūtur: oſtenditurqꝫ ꝙ perlumē date ſapientie diuinā pulcritudinē contemplant̉⁊ hoc in prima oꝑatrice virtute: vt .ſ. primo ⁊ principaliter illuminati a deo ceteros poſt ſe illuminent: diuinacm̄ virtꝰ primo ⁊ principaliter ⁊ ꝑ ſe oꝑatur in eos quiꝓximi ſunt: deinde ꝑ eos in alios qui ſubſequūtur. Docet etiā repletū ſapientifice traditōis .i. eos repletos diuinā gratiā: que gratia ſapientifica traditōe creatorisalijs plus: alijs minus in ꝑticipatione diſtribuit̉. Mira ergo excellentia eoꝝ oſtenditur: qui illius boni quodſapientia creatoris ad pulcritudinē vniuerſoꝝ diſſimiliter traditum eſt. nō ꝑtem ſed plenitudinē habere pre¶ De nominatōne tronorū ¶ Hugo vbi sͣ.dicantur.¶ LXII.Pſa aūt inquit altiſſimaꝝ ⁊ compactaꝝ ſediū⁊cꝭ. quaſi dicat: ſicut ſeraphin cognominatio: ardorem dilectōis ⁊ cognominatio cherubin: claritatem cognitionis. ita cognominatō throuoꝝ: celſitudinem deſignat dignitatis: ꝓ eo ꝙ inuiſibilis cōditorin ip̄is ſedens ꝑ eos ſubiecta om̄ia iudicando diſponitThronos nanqꝫ regnantiū ⁊ iudicantiū ſedes eſſe manifeſtū eſt. Et ad regnantem quidē ſublimitas: ad iudicantem veritas ꝑtinet. Et ideo ip̄os thronos merito altiſſimas ſedes noīauit: qꝛ in eis regnās. ſuꝑiorē nō habet. Et cōpactas: qꝛ in eis iudicans a veritate nō diffidet. Quid eſt compactū aꝑte ⁊ cōuenienter coniunctūvidete iuncturā ſediū dei: que nichil aliud eſt: ꝙͣ conuenientia iudicioꝝ dei. Om̄e iudiciū ex alio aliud infertEx culpa penā: ex iuſticia gloriaꝫ: ex merito p̄mium: exqualitate oꝑis: qualitatē retributōis. Compactio ergoſediū: veritas eſt iudicioꝝ. Docet etiā eadeꝫ cognomi

natio: ip̄os thronos exaltari diligenter .i. ꝑfecte ab omni ignominia ſubiectōis. Nā ꝙͣto ꝑfectiꝰ p̄ſidenti deoſubiecti ſunt: tanto verius ꝑ ip̄m ⁊ in ip̄o ſupra ceteraom̄ia ſublimari meruerūt. Docet iteꝝ hoc .ſ. om̄i extremitate ineffabiliter in ſublimiſſimū ⁊cꝭ. vbi eī maieſtaseſt: ibi thronꝰ eſt. Et ꝙͣ longe hec eſt ab omni extremitate quis dicere poteſt. Quid eſt extremitas. finis. vbi finis eſt: extremitas eſt. Finis in ſūmo. finis in ymo. Invtroqꝫ creatura finem habet. Finis in ymo eſt vbi ceſſat defectus: ne in nichilū eat qd̓ aliquid eſt. Finis ī ſūmo vbi ſiſtit ꝓfectus ne vltra menſurā ſe extendat qd̓magnū eſt. Quantū ergo infima ſuꝑant qui ineffabiliter ſumma tranſcendūt. Docet etiā acceptiuū diuini ſuperaduentus .i. ꝙ diuinitatē deſuꝑ eis aduenientē accipiunt in omni immaterialitate ⁊ impaſſibilitate .i. īmaterialiter ⁊ impaſſibiliter: qui enī ad occulte diuinitatiſnoticiā ꝑ ſtudiū ⁊ laborem ꝓficiunt. iſti dn̄i aduentumpaſſibiliter accipiūt. Rurſuꝫ quibꝰ occulta diuinitas ꝑfiguras cognoſcendā ſe ingerit: ad ipſos quodāmodomaterialiter venit: illi aūt nō ſic eā recipiūt: ſed pure ⁊incorrupte. Docet etiā deifeꝝ iſtoꝝ .i. ꝙ deū ſibi p̄ſidētem ferunt: ⁊ familiariter in diuinas ſuſceptōes aptuꝫ.i. ꝙ familiariter ⁊ obedienter ſe aperiūt: ⁊ voluntariecoaptant: vt ip̄m deū aduenientē in ſe ſuſcipiant: quātenus diuine oꝑationi voluntas ſubiecta reſpōdeat. ⁊ miniſterium ſacrum nō neceſſitudinis: ſed dilectionis eſſecomprobetur.¶ LXIII.¶ De nominationibus ordinū medie gerar¶ Dioniſiꝰ vbi ſuprachieAnctaꝝ aūt dn̄ationū manifeſtatiuā denominationem eſtimo declarare abſolutā quandaꝫ⁊ omni pedeſtri minoratōe. liberā anagogen:nullaqꝫ tyrannicaꝝ diſſimilitudinū vllo modo vniuerſaliter eā inclinatā: liberaliter ſeuerā dn̄ationem: omniminutiue ſeruituti ſuppoſitam ſuꝑiorem omni ſubiection ⁊ remotā ab omni vniuerſa diſſimilitudine: ⁊ dn̄ationis inceſſanter appetenteꝫ: ⁊ ad ip̄iꝰ naturaliter ſubſiſtentis virtutis ſimilitudinē ꝙͣtum poſſibile: ⁊ ſe ip̄aꝫ⁊ q̄ poſt eā optime ⁊ ſpecioſe cōfirmanteꝫ. Ip̄am veroſanctaꝝ virtutū: fortem quandā ⁊ incōmutabilem virilitatem in omnes ẜm eaꝝ deiformitatem oꝑatōnes: adnullā ſuſceptōeꝫ diuinaꝝ illuminationū eī inditaꝝ imbecilliter infirmatā: potenter in imitatōeꝫ dei reductā.nō relinquenteꝫ ſuimet imbecillitate deiformem motū:ſed firmiter ferentem in ſuꝑeſſentialem ⁊ potentificamvirtuteꝫ: ⁊ ipſiꝰ imagineꝫ virtuti ſimileꝫ: iuxta qd̓ licetfactā: ⁊ ad ip̄am quideꝫ vt principaleꝫ virtuteꝫ potētercōuerſam. Ad ſecūda vero virtutem dans ⁊ deiformiter ꝓuenienteꝫ Ip̄am aūt ſanctaꝝ poteſtatū equipotentem diuinaꝝ dn̄ationū ⁊ virtutū bene ornatā: et incorfuſam circa diuinas ſuſceptōes ordinatōeꝫ: ⁊ ordinatūſuꝑmundane et intellectualis poteſtatis: nō tyrannicein ea q̄ inferiora ſunt poteſtatiuis virtutibꝰ p̄cipitate.Sed potenter in diuina poſt bene ordinatas reducte.Et poſt eā deiformiter reducentis ad potentificā carſalem potentiā: ꝙͣtum phas eſt aſſimilare. Et eā vt poſibile angelis reuelate: in bene ornatis ꝑ ip̄am ordinibus poteſtatiua virtute. Hec aūt gerarchia media perprimā purgatur illuminatur et ꝑficitur. Inuenies etiāhoc multotiens a theologis exp̄ſſum. Apppinquanteem̄ termino captiuitatis hicruſalem: vidit zachariasvnū primoꝝ vt eſtimo angeloꝝ: qui circa deuꝫ ſtant abip̄o deo diſcenteꝫ de hoc verba cōſolatoria. Alterū vero ſubiectoꝝ angeloꝝ: in occurſū primi venienteꝫ tā q̄a ſummo ſacerdote eruditū. et de hoc docere theologuconuerſū: qm̄ fructuoſe a multitudīe hoīꝫ habitabiturhieruſaleꝫ ⁊cꝭ. Similiter in viſione ezechielis: angelosqui ſecures habebant diuina ordinatio imꝑat a prioredoceri de hoc iudiciū diuinum dans ei ſigna. T. Alijs