LiberSecundus

vim effectūqꝫ ad ꝓximum. Motio ergo dilectōis queillic ad ſuꝑiora. intima. ⁊ intenta. ⁊ inflexibilis dicitur:hic ad inferiora ⁊ ſuppoſita. reductiue. et actiue exemplatiuum noīatur. Motus em̄ ille qui in ſuꝑiori eſt cōtemplatio: et inferiori oꝑatio ad ſuꝑiora tendit vt ī eisquieſcat: ad inferiora tendit vt ad ſe reducat. Surſumergo charitas mouet̉: vt illic maneat. Beorſum vt redeat. ꝓpterea motio charitatis in ſuꝑioribꝰ quidē intēta: ad inferiores r̄ductiua ⁊ actiua dicitur. Reductiuain eo ꝙ illos ad creatorē ſuū eodē igne charitatis ſuccēdens cōuertit. Actiua vero in eo ꝙ illos accepta claritate illuſtrans ad ip̄iꝰ voluntatē apponit. Reductiuaeſt igitur ſubiectoꝝ. qꝛ illos ad ſuꝑiora trahit. Actiuaqꝛ illos in ſuꝑioribꝰ diſponit. Reductiua vt in deū tendat. Actiua vt ẜm deū incedāt: huiꝰ motionis reductiue ⁊ actiue ſubiectoꝝ .i. que ſubiecta ſūt reducit ad eaque ſunt ſupra ſe: et ad agendū inſtituit in ſe. Exemplatiuum eſt forma illa dilectōis: in qua exemplo ſuꝑioruꝫſubiectis oſtenditur. quāto affectu charitatis et ſecundum deū incedere: et ad ip̄m habeāt inhiare. videte etgo qūo ſe extēdit charitas om̄ia cōplecti deſiderās: inillis ſpiritibꝰ beatis et deo ꝓximis: quaſi ē vicino ardētibus et feruentibꝰ amplius. Ignis dilectōis ad ſuꝑiora quidē ducitur: ꝑ dilectōeꝫ dei bonū ſuū ſitiēs. Mouetur ad inferiora et ſubiecta ꝑticipes boni ſui et ſecūꝯſortes colligere volens: diligētes ergo formā diligendi ſubiectis tribuūt: et ardētes in ſe alioſ flamā dilectionis ſuccendūt: ꝓpter hoc itaqꝫ dilectio illoꝝ exemplūfacta eſt ſubiectoꝝ ad ſuꝑiora tendendi et ẜm ſuꝑioraincedendi tanꝙͣ recalefaciēs illa .ſ. ſubiecta. Et reſuſcitans in ſimilē caliditatē: vt ſimiliter ardeāt ⁊ ſi nō eqͣliter. Ꝙ aūt ait recalefaciens et reſuſcitās nō ita intelligendū quaſi priꝰ extincti ⁊ mortui: iteꝝ accendanturet viuificētur. ſed ꝙ ꝑ dilectōeꝫ deſuꝑ venientē: ad eadem rurſus que ſurſum ſunt amanda et appetenda excitantur. ꝑ ignē igit̉ dilectōnis quaſi recalefiūt et reſuſcitantur: quibꝰ accenſa dilectōis flamā ad illa rurſumamāda reducātur: a quibꝰ priꝰ et principaliꝰ amantibꝰin ſubiectos amatores oriebat̉: Om̄ia ergo hec docetcognominatio ſeraphin ſiue manifeſtatio: nō em̄ manifeſtarētur: ſi nō cognominarent̉. Qui em̄ ſibi ſunt notiꝯtemplatōe: nobis innoteſcūt cognominatōe. Et ideoꝙ ip̄is ꝙͣtū ad vocē cognominatio dicitur: nobis ꝙͣtūad vocis interp̄tatōeꝫ manifeſtatio appellat̉ ¶ LIX.¶ De ceteris accidentibus que in nomīe ſeraphin intelliguntur.Ocet etiā igneū celitꝰ ⁊ holocauſte pur gatiuūet circūuelatum. et inextinguibile: quod ī ipſiseſt priꝰ celitꝰ ſiue diuinitꝰ deſcendēs in ip̄os:deinde ab ip̄is vt ardeat et ſuccendāt: purgent̉ et purgent: reuelentur et reuelent: et docet etiā luciforme ⁊ illuminatiuā eoꝝ ꝓprietatem: habentē ſic ſe .i. vno et eodem modo: ac ſine varietate et mutabilitate ꝑmanentēet ꝑſecutricē oīs obſcuratōis tenebroſe vt ad ip̄am nōaccedat: et manifeſtatricē vt extra ip̄am nō lateat. Hecergo oīa ſeraphin cognominatō docet: et hec oīa ī vnadilectōe ſunt: et vna dilectō ſunt: que ip̄is deſuꝑ daturet ꝑ ip̄os ad ſubiectos deriuatur: cuiꝰ dilectōis triplicem vim illis ſummis ſpiritibꝰ hac enumeratōne actordiſtinguit: ſupra ip̄os: et in ip̄is: et ſub ip̄is. Sup̄ ip̄osmobilem: In ip̄is vitalē: ſub ip̄is oꝑantem. ſuꝑ ip̄os ꝑdeſideriū. in ip̄is ꝑ ſenſum. ſub ip̄is ꝑ affectū. ſupͣ ip̄osquerentem. in ipſis ſentientē. ſub ip̄is colligente. Sup̄ip̄os in eo quod appetūt. in ip̄is in eo ꝙ ſentiūt. ſub ipſis ꝓ his quos ad id quod ſentiūt ad ſe: et ad id quodappetunt ſupra ſe. ſecū trahunt: ꝓpter hmōi mirabilesoꝑationes dilectōis: tā multa de illa dicit. Naꝫ adhucſequuntur alia mira neſcio an mirabilia. Igneū inquit

celitus et holocauſte purgatiuuꝫ. duo notanda ſunt qꝛigneū noīauit: et ad ip̄m celitꝰ. Nā et igneū aliud eſt aterra: ſed nō eſt ſimile illi quod igneū celitꝰ eſt: vrit em̄et ꝯſumit. et vaſtat. et deſtruit. Nec ſocietas illi poteſteſſe cū alio: qui em̄ illi appximant leduntur: ⁊ ſi om̄inoad illud ꝯtingunt iā ꝯſumi incipiūt. Quod vero celitꝰigneū eſt ſuauiter ardet: ⁊ accendit quidē ſꝫ nō ꝯſumit⁊ ſi accendit nō tn̄ ad leſionē: ſed ad purgatōeꝫ. hoc eīꝫconſumit quod lederet ſi ꝯſumptum non eſſet: ꝓptereapoſt igneū celitꝰ: ſequitur purgatiuū holocauſte: qꝛ ipſum igneū purgat ⁊ totū purgat: ⁊ ex toto purgat: nonſolū a corruptōe mali ſed a defectu boni. Quedā eīꝫ fuerant q̄ corruptōeꝫ mali ꝯtraxerāt: quedā q̄ ꝑticipatōꝫboni nondū ꝑ̄ceperant: ⁊ erant vtraqꝫ purganda: alia acorruptōe: alia ab imꝑfectōe. Que in terra erāt purgāda: purganda erant a corruptōe. que aūt in celo purgāda: purganda erāt ab imꝑfectōe. Illa qꝛ in prima conditione nō erant ꝑfecta. Iſta qꝛ erat poſt primā ꝯditionēcorrupta. Illa purgata ſunt ab imꝑfectōe qn̄ in glorificatione ſunt ꝯſummata. Iſta vero purgata ſunt a corruptione qn̄ a peccato ſunt liberata. Illoꝝ ergo purgatio nō erat mali emundatō: quod nō habebāt: ſed boniconſummatio quod minꝰ habebāt. Iſtoꝝ aūt purgatōerat prius emundatio: poſtea conſūmatio. Talem ergopurgatōeꝫ in iſta ſpiritali celeſtiqꝫ natura intelligimꝰ.Sed ſi quis in illis purgatōeꝫ intelligat nō que ineratcorruptionis: qꝛ ſemꝑ mundi erāt: ſed ꝑfecte mundiciecui nichil corruptōis ineſſe poterat: ⁊ hoc conueniēterintelliget. Illud ergo igneū celitꝰ quo inflamātur vt ardeant: ⁊ purgātur vel ab imꝑfectōe ad conſummatōeꝫvel ad mundiciā plenā ꝯtra corruptōeꝫ omnē: holocauſte purgatiuū eſt: qꝛ in toto purgat ⁊ totū purgat: ne vl̓aliqua inſit corruptio: vel aliquā deſit ꝑfectio. holocauſtum eſt enī quod totū incenditur et totū crematur. LX¶ Qualiter ſeraphin caput et pedes dn̄i velare dicūtur. ¶ Bernardus clareuallenſis.Eraphin ſtantes ⁊ dn̄o maieſtatis aſtantes:eiꝰ caput .i. eiꝰ altitudinē duabus alis velantAdmiratōe .ſ. in qua feliciter delectantur: etveneratione in qua ſublimiter gloriātur. Pedes etiamcelat ala gemina: fidelitate .ſ. atqꝫ prudētia. Nā per pedes illiꝰ intelligimꝰ inueſtigabiles vias ⁊ ꝓfundū ſapientie eiꝰ: ad quos pedes etiā ꝑtinet miſteriū incarnatōnis: ⁊ oīs noſtre ſalutis oꝑatio. Cū ergo ſeraphin ⁊ miniſtri ꝑiter et fideles ſint et prudētes: ſic diuina negocia gerunt: electoꝝ ſaluti ꝓficiunt: vt malignꝰ ille n̄ poſſit om̄ino dep̄hendere: hinc et neſciens dn̄m glorie crucifigi fecit. Et quotidie ſalutis nr̄e negociis ignoransſeruit. porro duabꝰ alis velāt .ſ. nature ꝑſpicacia: ⁊ gratie efficacia. Quid aūt eſtimari vetat deiecto luciferoad ꝑuigiles excubias cōſtitutos ſeraphin: ſicut homīeeiecto poſuit deꝰ ad cuſtodiā cherubin. nec incongrueforſitan cherubin flameꝰ gladiꝰ traditur. vt a ligno vite inciſio piter et incenſio: quibꝰ nichil carni terribiliuſmanum ꝓhibeat corꝑalem. ſeraphin quoqꝫ tm̄ alas accipiunt quaꝝ velamine oculū arceāt ſpiritalem. Itaqꝫduabꝰ alis caput: duabꝰ pedes velabant dei: vt nec alta nec ꝓfunda eiꝰ iniquꝰ ille valeat contemplari. Eritaūt cum reuelabitur gloria dn̄i. ſed priꝰ tolletur impiꝰne videat gloria dei. Itē ſane caput ⁊ pedes velanturvt medium aliquid eidē impio ad videndum ſed ad inuidendum vtiqꝫ relinquatur. Ceteꝝ ſicut e ſupremisduabus alis ille nequiſſimꝰ admiratōeꝫ habuit: ſed nōveneratōeꝫ: ſic ē mediis quoqꝫ ſpūalem ei intellectumnō dedit: ſed nō etiā affectum gratiā tribuit. ita ſuꝑbꝰille lucifer lucem p̄ferens nō ignē habens: alteri tantūinnixꝰ ale. caſum facere potuit nō velatum. Exultauitenī lucidus eſſe. nō feruidus. non incenſus: quod ſonat