LiberSecundus

virtute ⁊ ordine Ab his aūt ſuppoſite erudiūtur: ſicuthee ab ipſa deitate. Hec eſt igitur prima celeſtiū eſſentiarum diſpoſitio in circūitu dei immediate ſtans: ⁊ inceſſanter circūiens eternā eiꝰ ſcientiā. ¶ LV.De mobilitate et acumine dilectionis inſeraphin ¶ Hugo ſuper gerarchiam.Obile inquit ſemꝑ eoꝝ circa diuina. ⁊ inceſſabile ac calidū atqꝫ acutū ⁊ ſuꝑferuidū ⁊c̄. Dilectionē angeloꝝ nō ꝑuam hic dicere voluit qͥtam multā de ea dixit. Mobile qꝛ vita. vnde qui nō diligit manet in morte. Inceſſabile qꝛ ꝑpetua. vnde charitas nunꝙͣ excidet. Calidū qꝛ amor. Acutū qꝛ ſapientia. Totū hoc vna dilectio eſt. duo diſcipuli qui audierunt hie ſum ⁊ nō cognouerunt in via mouebantur quidem impatientia dilectōis acti: qꝛ ſi ſtarent nō amarētAmbulabāt ergo in mobili amoris ⁊ ardebant in calido. vnde ⁊ dixerūt: Nōne cor noſtꝝ ardēs erat ī nobis⁊cꝭ. Acutum aūt nō habebāt: qꝛ nō cognoſcebāt: ꝓpterhoc em̄ audierūt o ſtulti ⁊ tardi corde ⁊cꝭ. fuerunt ergohebetes ⁊ tardi ad cognoſcendū: ſed nō tepidi et pigriad diligendū: qꝛ tn̄ priꝰ dilexerūt poſtea cognouerunt:vt acutū in dilectōe eſſet ſicut calidū. ſed priꝰ calidumpoſtea acutū. ideo nō dixit calidum ⁊ acutū: ſed ecōtrario. ſicut mobile ⁊ inceſſabile: vt mobile ad inquiſitōeꝫexcitet. Inceſſabile ad ꝑſeuerantiā confirmet: calidumad ſenſum viuificet. Acutū aūt penetret ad comp̄henſionem. Signat em̄ acutū impetū quendā amoris ⁊ vehementiā deſiderit ardentis. ferentis ſe in amatū. ⁊ intrantis ⁊ pugnātis vt ibi ſit vbi ip̄m eſt qd̓ amat̉ .ſ. cūip̄o ⁊ in ip̄o. nō vt ſolū ab ip̄o ſit calidū: ſed tranſeat etacutum in ip̄m. poterat em̄ eſſe calidū: ⁊ quaſi de longecalefieri: cui hoc ſatis eſſet ita amare abſentē ⁊ p̄ſenteꝫnō videre vel p̄ſentiſſimū poſſidere. ſed nō eſt iſte amorꝑfectus. Si em̄ in dilectū nō vadis adhuc foris amasnec habes acutū dilectōis: ſed hebes ⁊ torpēs diuiſusmanes ⁊ extra aliud: nō vnū cū ip̄o factus. Conſideraqūo acutū amoris habeāt de quibꝰ dicit̉ vbi erat impetus ſpūs. verbi gratia. Sponſa quoqꝫ dilecto loquensAnima mea liquefacta eſt vt lo. eſt que. il. liquidū proacuto nominat̉. Ideo em̄ queſiuit illū qꝛ liquefacta eſtad ip̄m. Alioquin dura ſtaret ⁊ nō intraret ad ipſum.Nunc autē liquefacta currere cepit nec ceſſauit doneopenetrarꝫ ⁊ intraret: ac diceret. tenui illū nec dimiſi ⁊c̄Nō em̄ ſtatim inuenit donec ꝑuenit. ideo hic quoqꝫ neceſſariū erat inceſſabile vt ꝑſeueraret. Hoc dicendumerat vt intelligas vim dilectionis ꝙͣta eſt ſi tn̄ intelligipoteſt: qꝛ ſuꝑeminet ſcientie ⁊ intelligētie: plus em̄ diligitur ꝙͣ intelligit̉. Et intrat dilectō ⁊ appropinquat dilectio: vbi ſciētia foris eſt. Nā dilectio ſemꝑ ampliꝰ preſumit ⁊ ꝯfidit ⁊ iungit ſe ſine cunctatōe: donec ad amatum ꝑueniat: qꝛ liquidū habet et acutū oīa peretransNec repelli valens aliqua virtute: vnde quis nos ait ſeparabit a charitate dei: tribu. an anguſ. ⁊cꝭ. Ecce dilectio. qꝛ acutū habuit. teneri non potuit ſed oīa impedimenta tranſiuit. euadens libere et currens ad deſiderium ſuum.LVI.¶ De excellentia eorū ſcd̓m dona.Iigitur tale eſt calidū ⁊ acutū dilectionis qͣleputas eſt qd̓ ſequitur ſuꝑferuidū qd̓ ad incrementū additū eſt p̄dictaꝝ virtutū. id em̄ quodferuet: quadā caloris ſui ⁊ incendii violentia: iactat̉ extra ſe: ⁊ totaliter ſupra ſe. Et facit motionē magnā: exſubiecta ⁊ inuiſibili eſtuatōe ꝯcepti feruoris. Et nō videtur qui intus mouet calor latentiſ incendii: ſed quodmouetur ex eo videtur: et ex eo qd̓ videtur intelligimꝰvim magnā eiꝰ qui latet. Ecce exemplū feruoris ī amore ex calore. Et videmꝰ ꝙ calor ſine tumultuatōne: ſenſim ad humorē ingreditur: vt ingreſſus illū potenter ⁊violenter eiiciat. Suggerit ſe inuiſibiliter. vt eū mani

feſte attollat: quaſi illic eū eſſe nolit: quē tam vehemētivelut impetꝰ cuiuſdā indignatōe eiicere feſtinat. Mouetur ergo calidū et acutū. Deinde ꝓmouetur acutumad ſuꝑferuidū. Qd̓ enī priꝰ acutū fuit et liquidū in dilectione: obſiſtentia oīa penetrare valens: ſuꝑferuiduꝫfit iam ⁊ bulliens: in ſemetip̄o ſtare nō valens. Acutūenī amoris eſt cū oīa tranſeundo deſpicit. Suꝑferuidūaūt cū etiā ſemetip̄m contemnendo relinquit. Neqꝫ eīꝫillud ſolū qd̓ amat appeteret: ſi vel ſeip̄m cū illo amarꝫfit ergo miro modo vt dū ꝑ dilectōis ignē in illū ſuſtollitur qui eſt ſupra ſe: ꝑ vim amoris incipiat expelli etcxire etiā a ſe. Sic intelligimꝰ mobile. et inceſſabile. etcalidū. et acutū. et ſuꝑferuidū dilectōnis. ſed qūo hecaſſignare poterimꝰ in illis ſuꝑceleſtibꝰ naturis quibusidē eſt vita qd̓ eſſentia.LVII.De motu eorū diuinā maieſtatē circūeunte.Ue ſunt aūt illa diuina circa que inceſſabiliter mouentur: et caleſcunt et acuuntur et ſuꝑferuent. Nā qui in circūitu eſt nōdum intratqꝛ vel teꝑet a calido: vel torꝑet ab acuto. Si ergo acutum habent: qūo in circūitū ſunt: forte diuina illa ſuntintus omni creature: et ita ꝓrſus ſecreta et latentia. vtſi etiā contingi poſſent penetrari nō poſſent. Nā ⁊ noſqn̄ mundū iſtu viſibilē oculis carnis contingimꝰ ea q̄foris ſunt ip̄is ꝑcipimꝰ. Et ad ea q̄ intꝰ latent penetrare nō valemꝰ eodē ſenſu. Et ſi aliqn̄ aperiūtur quedaꝫque latuerunt: latent adhuc alia multa q̄ comp̄hendi n̄poſſunt: vel immenſitate qꝛ ſenſum excedūt: vel ſubtilitate qꝛ ſenſum effugiūt: vel obſcuritate qꝛ ſenſuꝫ ad ſenō admittunt. Ita cogita: qꝛ ſenſus mentis rationalisille quo diuina ꝑcipimus. ſi qn̄ ad deū contingendū admittitur: ea ſolū que quaſi foris illi ſunt ꝑcipit et ita q̄intus latent nō comp̄hendit. Ideo autē dixi: qd̓ illi foris eſt: et nō nobis qꝛ omne quod in deo eſt ad omnemcreaturā intꝰ eſt. Sed tn̄ ad comꝑatōeꝫ eoꝝ q̄ omninocomp̄hendi nō poſſunt. Illi quodāmodo: ſiue in illo foris dicitur id quod de illo ſecretiſſime et ſubtiliſſime intelligentie manifeſtat̉. Per acutum igitur amoris penetrant ad ip̄m. Et tn̄ ꝑ incōprehenſibilē maieſtatē ipſiꝰꝑmanent circa ip̄m: vt nō ad totū ingrediantur: etiaꝫ ſipenetrāt vſqꝫ ad aliquid. Sed et hoc ip̄m conſiderareoportet: qꝛ circa ip̄m eſſe dicuntur et nō in vna ꝑte aliqua. Ambiunt enī deſiderio quod intellectu non penetrant: vt nō relinquāt quicꝙͣ inconſideratū ex omnibꝰque agnoſci poſſunt. ſemꝑ videntes et ſemꝑ videre ſitientes: ſtabiles ne recedāt. Mobiles vt inceſſanter appetant. In circūitū qꝛ nō ad totū quod eſt intrant. Incircūitu qꝛ omne quod in illo noſcibile eſt ꝑ contemplationem luſtrāt. Motio igitur illoꝝ ſpirituū ſūme diuinitati appropinquantiū inceſſabilis dicitur. ⁊ intenta.⁊ intima. et inflexibilis. qꝛ ſe ꝑ amoris deſideriū ī deūtendens. ⁊ mobilis ſemꝑ eſt: vt nunꝙͣ in ſe ſubſiſtit. etintenta vt in illū ꝑgat: ⁊ intima vt ad exteriora non effluat: ⁊ inflexibilis vt ad alia extra ip̄m ⁊ p̄ter ip̄m nōdiuertat. Quare ergo nō dixit abſolute intime. ſꝫ quaſi dubitās forſan addidit: qꝛ motꝰ creature ad creatorem ꝙͣuis ſecretꝰ ⁊ penetrās. intimꝰ tn̄ dici nō poteſtꝓprie: qꝛ ab eo eſt qd̓ illi foris eſt ad quē eſt. Et cuꝫ adip̄m quod intꝰ eſt contingendū ducitur: via illi vſqꝫ acipſiꝰ intima nō aꝑitur: ꝓpter hoc bene ait: forſitan intime: qꝛ ẜm aliquid intimū dici poterat: quod ẜm omneꝫmoduꝫ intimuꝫ nō erat: poteſt nanqꝫ intima dici ꝓprietate nō comꝑatione. Intima illi a quo eſt: ſed nō illi adquē eſt..IVIII.¶ De effectu eiuſdem circa inferiorum informationem.T ſuppoſitoꝝ reductiue et actiue exemplati¶ Ipueerors. inpeūj. Nunc ꝓperit ciniſ ciē pieciiſuum. In ſuꝑiori enumeratōe exp̄ſſit virtuteꝫ