30

Contra vanam et ſeculareꝫſcientiam.Ca. xlviij.Ili nō moue-ant te pulcra ⁊ ſubtilia di-cta hoīm. Non em̄ eſt regnū dei ī ſermone ſed in v̓tute. At-tende verba mea q̄ corda accendūt⁊ mētes illumināt inducūt ꝯpūctionem ⁊ verā ingerunt ꝯſolatōꝫ. Nu-qͣꝫ ad hͦ legas verbū vt doctior aūt ſapientior poſſis videri: ſꝫ ſtude mortificatōꝫ vitiorū: qꝛ hͦ ampliꝰ tibi ꝓderit qͣꝫ notitia multarū difficiliū que-ſtionū. Cu multa legeris ⁊ cognoueris: ad vnū tn̄ oꝑtet venire princi-piū. Ego ſum qui doceo hominē ſcientiā: ⁊ clariorē intelligentiā ꝑuulistribuo: qͣꝫ ab hoīe poſſit doceri. Guiego loquor: cito ſapiens erit ⁊ multu in ſpū ꝓficiet. Ne illis qui mul-ta curioſa ab hominibus inquirut:

ſ