Liberiii. Fo 110.oilectorum hominum: vt quantuꝫad te pertinet ſine om̄i humano pu-tares eſſe conſortio. Tanto hō deomagis appropinquat: quanto ab oīſolatio tereno longius recedit. Tanto etiā altius aſcendit ad deū: quan-to ꝓfundius in ſe deſcendit ⁊ plusſibijp̄i vileſcit. Qui aūt aliquid boni ſibi attribuit: gratiam dei in ſe venire impedit: qꝛ gratia ſpūſſācti corhūile ſꝑ querit: Si ſcires te perfecteannihilare atqꝫ ab om̄i creato amo-re euacuare tunc deberē in te cū magna gratia emanare. Sed qn̄ tu reſpicis ad creaturas: ſubtrahitur tibiaſpectus creatoris. Diſce te in omi-bus ꝓpter creatorem vincere: tuncad diuinā valebis cognitionem pertingere. Quantucūqꝫ modicum ſitſi inordinate diligitur et reſpiciturretardat a ſummo bono et vitial.