Liber iu. Fo. 109.tue ꝯꝑata vanitas eſt ⁊ ſtultitia. Overitas mea ⁊ mīa mea deus meustrinitas beata: tibi ſoli laus virtꝰ honor ⁊ gloria ꝑ infinita ſcl̓a ſcl̓orū. A.De cōtēptū oīs tꝑalis honoris.Cap. xlvj.ili noli tibi attrahere ſi videas alios ho-norari ⁊ eleuari te aūt de-ſpici ⁊ hūiliari. Erige cor tuū ad mein celū ⁊ nō ꝯtriſtabit te ꝯtēptꝰ hoīsin terris. Dn̄e in cecitate ſumꝰ ⁊ va-nitate cito ſeducimur. Si recte meinſpicio: nūqͣꝫ mihi facta eſt iniuriaab aliqua creatura. vn̄ nec iuſte hēoꝯqueri aduerſum te. Quia aut fre-quēter ⁊ grauiter peccaui tibi: merito armat̉ ꝯͣ me oīs creatura. Nihiigit̉ iuſte debet̉ ꝯfuſio ⁊ ꝯtēptꝰ: tibiaut laus honor ⁊ gloria. Et niſi me

xpa