30

Iad hͦ p̄parauero ꝙ velim libent̓ abomni creatura deſpici ⁊ relinqͥ: atqꝫpenitus nihil videri: nō poſſum in-terius pacificari ⁊ ſtabiliri: nec ſpūalit̓ illuminari: neqꝫ plene tibi vniri.Quod pax nō eſt ponēdain hominibus. Capi .xlvij.ili ſi ponis pacē tuā cū aliquā ꝑſona proIpter tuū ſentire ⁊ cōuiuereinſtabilis eris ⁊ implacatꝰ. Sꝫ ſi re-curſum habes ad ſꝑ viuenteꝫ ⁊ ma-nentē veritatē: nō ꝯtriſtabit te ami-cus recedens aut moriens. In medebet amici dilectio ſtare: ⁊ propterme diligendus eſt quiſquis tibi bo-nus viſus eſt ⁊ multū charus in hacvita. Sine me non valet nec dura-bit amicitia: nec eſt vera ⁊ md̓a dilectio quā ego nō copulo. Ita mortuus deberes eſſe talibus affectionibꝰ

er