Liberlli. fo. 168.ctum magis pronus ſum qͣꝫ ad pro-fectum non ſum ſempit̉ in vno ſta-tu perdurans: quia ſemper tempo-ra mutantur ſuper me. Ueruntam̄cito melius fit cum tibi placuerit etianum porrexeris adiutricem qͥatu ſolus ſine humano ſuffragio po-teris auxiliari: et in tantum confirmare vt vultus meus amplius ī diuerſa non mutetur: ſed in te vno cormeum conuertatur ⁊ quieſcat. Un̄ſi bn̄ ſcirē oēm humana conſolatio-nem abijcere ſiue ꝓpter deuotioneꝫadipiſcendam ſiue ꝓpter neceſſita-te̓ qͥ ꝯpellor te quere̓: quia nō eſt hōqui me conſoletur: tunc merito poſſem de gratia ſperare tua et de dononoue conſolationis exultare. Gra-tias tibi vn̄ totum venit: quotienſcūqꝫ mihi bene ſuccedit. Ego aut vanitas ⁊ nihilum an̄ te: incōſtans hōº etinfirmus. Un̄ ergo poſſuꝫ gloriario iiij