qd̓ forinſecus ſe lauabāt intus aūt rapina⁊ iniqͥtate pleni erāt. admonens quandāelemoſinā quā ſibi hōdebꝫ primitus dareainteriorā mūdae̓. verūtij inqͥt qd̓ ſuꝑ ē date elemoſinā. ⁊ oīa munda ſūt vob̓. deiū uton̄derꝫ quid amonuiſſꝫ. ⁊ quid ip̄ifacere nōcuraret. ne illū putarent elemoſinas eoꝝignorae̓. Sꝫ ve vob̓ inquit phariſeis. tāquādiceret. Ego quideꝫ cōmonui vos ad elemoſinā dandā. ꝑ quā munda vob̓ ſūt oīa. ſedve vob̓ qꝛ decimatis mētā ⁊ rutā ⁊ oē olus.Has eīnoui elemoſinas vrās. ne de ill̓meuos āmonuiſſe nc̄ arbitremi ⁊ pret̓itis iudiciū ⁊ caritatē dei qͥ eleōſiā poſſetis ab oīmōnamēto intel̓ori mūdari. ⁊ mūda vob̓ een̄tcorꝑa q̄ lauatis Hoc ē eī oīa .ſ. int̓iora ⁊ exteriora ſic̄ alibi legr̓. mūdate q̄ intꝰ ſūt. ⁊ q̄ foris ſunt munda erunt. Sed ne iſtas elemoſinas que fiunt de fructibus terre reſpuiſſevideretur. Hec inquit oportuit facere. id eſtiudiciū et caritatem dei ⁊ illā non preterireid eſt elemoſinam fructuum terrenorum.On ergo ſe fallūt qui lxxxvꝑ elem oſinas quaſlibet largiſſimasfructuū fuoꝝ l̓ cuiuſcūqꝫ pecunie impuītatēſe exiſtimāt emere in facinoꝝ ſuoꝝ inmanitate ac flagicōꝝ nequicia ꝑmanendi. Non

vitulenoarapiat quui n̄veſintnuli leua a grauẜpiuo penſandafitiniba ab ipis q̄ꝫ aplis i.iſaquale ſlid̓ē qd̓ ait ax ſtaudare mnuitem nͥfiipubut vadetis oratomutramimn ne vos tēptet ſanūuntua vtam. Ad pul