eēnt. ſi in xp̄m crede̓. atꝫ in eius grā renaſcinoluiſſent. ⁊ tn̄ verū eſt qd̓ audierāt. Dateelemoſinā. ⁊ ecce oīa munda ſūt vob̓. lxxxxiijVi eī ordinate dare vult elemo̓ſināa ſeipō debꝫ incipe̓. ⁊ eā ſibi primū dare. Eſt enī elemoſina opus mīe veriſſime. dequa dictū eſt. Miſerere aīe tue placens deoPropt̓ hoc renaſcim ut deo placeaꝰ cui merito diſplicet qd̓ naſcendo ꝯtraximꝰ Hec eſtpͥmā eleōſina quā nob̓ dedimꝰ qūo noſipōſmiſeros ꝑ miſerātis dei mīamrequiſiuimuſiuſtū iudiciū eius ꝯfitentes quo miſeri effecti ſumus. de quo dicit aplūs. Iudiciū quid̓ex vno in ꝯdēpnacōeꝫ. ⁊ magne caritati eius gras agētes. de qua idē ipē dicit grē p̄dicator. Cōmendat aūt ſuā dilcōem deusin nob̓. qūo cū adhuc pcc̄ores eſſemus xp̄sꝓ nob̓ mortuus ē. ut ⁊ nos veracit̓ de nr̄a miſeria iudicātes. ⁊ dei caritatē quā ipē donauit diligentes. pie recteqꝫ viuamꝰ. Rd̓ iudiciū ⁊ caritatē dei cū phariſei preterirent.decimabant tn̄ ꝓpt̓ elemoſinas quas faciebant etiā queqꝫ minutiſſima fructuū ſuoꝝ⁊ ideo nō dabāt elemoſinā a ſe ipſis incipientes ſecūqꝫ prius mīanij facientes. Propt̓quē dilconis ordinē dictū eſt. diliges ꝓxiʳtuum ſicut teip̄m. Cū ergo increpaſſet eos

ꝗ b