Druckschrift 
Enchiridion de fide, spe et caritate
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ſolū enī hoc faciūt. ſꝫ ita diligūt ut in eis ſꝑoptēt tātū ſi pn̄t inpune verſari. Qui autēdiligit iniqͥtatē odit aīam ſuā. qui odit animā ſua. eſt in eam miſericors ſꝫ crudel̓diligēdo quippe ſcd̓m ſeculū. odit eamſecūdū deū. Si ergo vellet ei dare elemoſinā quā illi munda eēnt oīa. odiſſet ſcd̓mſeculū diligeret ſecūdū deum. Nemio aūtdat elemoſinā quamlibet niſi vndedet abillo accipiat qui eget. ideo dictum eſtveſintAīa eiꝰ p̄ueniet me. lxxxv.autē leuia grauia pcca. hūanoſꝫ diuino penſanda ſūt iudicō. videmꝰ enīquedā ab ip̄is qͦꝫ apl̓is ignoſcēdo fuiſſeceſſa quale illd̓ ē qd̓ ait āplūs ꝯiugibꝰ. Nolite fraudare inuicem forte ex cōſenſu adtēpus ut vacetis oracōni. iteꝝ ad ipſū reuertimini ne vos tēptet ſathanas ꝓpterincōtinētiā vr̄am. Qd̓ putari poſſꝫ non eſſepcc̄m miſceri ſcꝫ ꝯiugi filioꝝ ꝓcreandoꝝca qd̓ bonūē nuptiale. ſꝫ carnal̓ etiā voluptatis. ut fornicacōis ſiue adulterij. ſiue cuiuſquā alterius inmundicie mortiferū ma qd̓ turpe eſt etiā dice̓. quo pōt temptateſathana libido ꝓtrahi. incōtinētiū tn̄ deuitet infirmitas. Poſſet ut dixi hoc putari eſſe pcc̄m. addidiſſꝫ. hoc aūt dico ſcd̓ꝫ