ruptis rurſuſqꝫ in ſeipā reſidunt equora. ⁊ cetera hmōi: ſꝫ bonaꝝ ⁊ malaꝝ reꝝ cauſaſ noſſedebemus. Et id hattenꝰ quatenꝰ eas hominiin hac vita erroribꝰ erumniſqꝫ pleniſſima. adeoſdē errores ⁊ erūpnas euadendas noſſecōceditur. Ad illā quippe felicitatē tendendūeſt: vbi nulla quātiamur erumpna. nullo errore fallimur. Nan ſi cauſe corꝑaliū motionūnoſcende nobis een̄t. nullas magis noſſe qͣnr̄e valitudinis deberemus. Cū vero eis ignoratis medicos querimꝰ. quis nō videat ꝙ deſecrētis celi ⁊ terre nos lateat quāta ſit pacīavamuis ei error Mneſciendo.quāta poſſumꝰ cura cauendꝰ ſit. nō ſolū in maioribꝰ. veꝝ etiā in minoribꝰ rebus. necnͥreꝝ ignorātia poſſit errari. nō eſt tn̄ ꝯſeqn̄sut cōtinuo erret quiſquis aliquid neſcit. ſꝫ qͥſ-quis ſe exiſtimat ſcire qd̓ neſcit ꝓvero qͥppeapprobat falſum. qd̓ erroris ꝓpriū eſt. Verūtij in quare quiſqꝫ erret. inter eſt plurimumNā in vna eademqꝫre ⁊ neſcientiſciens. ⁊ errati nō errans. rcā racōne p̄ponitur. In diueriaūt rebꝰ. id eſt cū iſte ſciat alia. ille alia. ⁊ iſteutiliora. ille minꝰ vtilia. l̓ etiā noxia. quis nōin eis que ille ſcit. p̄ferat ei neſcientē. Sūt em̄qued̓ que neſcire ꝙͣ ſciremelius ſit. ATem nōnull̓ errare profuit aliqnj. j

65